İşyerinde Deneyimlenen Eğlencenin Pozitif Bireysel ve Örgütsel Çıktılara Etkisi
Abstract
Türkiye’de bankacılık sektöründe faaliyet gösteren özel bankaların genel müdürlük çalışanlarının işyerlerinde deneyimledikleri eğlencenin pozitif bireysel ve örgütsel çıktılar üzerindeki etkilerini bütüncül bir model altında incelemeyi amaçlayan bu çalışmanın araştırması, Türkiye’de bankacılık sektöründe faaliyet gösteren ve Türkiye Bankalar Birliği tarafından yayınlanan “Üye Bankalar” listesinde yer alan 25 özel bankanın 18’inde kolayda örnekleme yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Bu çerçevede, söz konusu bankaların 367 genel müdürlük çalışanının düşünce ve algıları temel alınmıştır. Araştırmaya katılan 367 bankacının % 61.3’ünü kadınlar oluşturmaktadır, katılanların % 53.7’si evli, % 87.9’u üniversite mezunu ve ortalama yaşları 31.62’dir. Araştırma bulguları, örneklem bağlamında, çalışanların işyerinde deneyimledikleri eğlencenin, örgüte duygusal bağlılık, örgütle özdeşleşme, sosyal iklim, çalışma grubuna bağlılık ve işyeri arkadaşlıkları üzerinde olumlu, işten ayrılma niyeti üzerinde ise olumsuz etkiye sahip olduğunu; bunun yanı sıra işyerinde deneyimlenen eğlence-işten ayrılma niyeti ilişkisi üzerinde örgüte duygusal bağlılık, örgütle özdeşleşme, sosyal iklim, çalışma grubuna bağlılık ve işyeri arkadaşlıklarının aracı etkisi olduğu ortaya koymaktadır. Yerli alanyazında eğlenceli bir çalışma ortamı ve işyerinde deneyimlenen eğlence üzerine yapılmış ilk çalışmalardan biri olan bu araştırmada ortaya konulan bulguların endüstri ve örgüt psikolojisi alanyazınına katkıda bulunması hedeflenmektedir.
Keywords
References
- Ashforth, B.E., Mael, F.A. (1996). Organizational identity and strategy as a context for the individual. Advances in Strategic Management, 13, 19-64.
- Baron, R.M., D.A. Kenny (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
- Barutçugil, İ. (2011). Kültürler arası yönetim. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
- Bennett, J.B. (2004). Social climate research. W.E. Craighead ve C.B. Nemeroff (Ed.), The Concise Corsini Encylopedia of Psychology and Behavioral Science içinde (906- 910). Hoboken: New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
- Berg, D. (2001). The power of a playful spirit at work, The Journal for Quality and Participation, 24(2), 57-62.
- Berman, E.M., West, J.P., Richter, M.N. (2002). Workplace relations: Friendship patterns and consequences (according to managers), Public Administration Review, 62(2), 217-230.
- Blau, G. (1989). Testing the generalizability of a career commitment measure and its impact on employee turnover, Journal of Vocational Behavior, 35, 88-103.
- Bruhn, J. (2009). The Group Effect: Social Cohesion and Health Outcomes. USA: Springer Science+Business Media.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Publication Date
December 24, 2018
Submission Date
October 8, 2018
Acceptance Date
December 19, 2018
Published in Issue
Year 2018 Volume: 2 Number: 4
Cited By
Algılanan Yönetici Mizahının Üretkenlik Karşıtı İş Davranışları Üzerindeki Etkisi
MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi
https://doi.org/10.33206/mjss.907207