Water Footprint of Silage Corn, Potato, Sugar Beet and Alfalfa in Van Province

Abstract

The concept of water footprint can defined as the amount of fresh water utilized in the production or supply of the goods and services. Evaluation of a region's water footprint can provide the sustainability and efficient use of clean water resources.  Water footprint helps to create better water management plans and strategies for the future oriented. In this study, we calculated blue (irrigation) and green (precipitation) water footprint of some important crops (Silage corn, potato, sugar beet and alfalfa) in Van province. The remainder of winter precipitation, precipitation and evapotranspiration in vegetation period, total crop production of the region and total area were used to calculate water footprint of selected crops. In Van province, the total water (blue + green) required a ton for silage maize, potato, sugar beet and alfalfa was 147.4, 230.3, 120.0 and 287.5 m³, respectively. Total water footprint for 2016 was determined for silage maize, potato, sugar beet and alfalfa were as 786 674, 1 537 022, 6 909 240 and 638 827 875 m³, respectively.

Keywords

• Blue water
• Water footprint
• Van province
• Green water

Van İlinde Silajlık Mısır, Patates, Şeker Pancarı ve Yoncanın Su Ayak İzi

Öz

Su ayak izi kavramı, mal ve hizmetlerin üretiminde veya tedarikinde kullanılan tatlı su miktarı olarak tanımlanabilir. Bir bölgenin su ayak izinin değerlendirilmesi, temiz su kaynaklarının sürdürülebilirliğini ve verimli kullanımını sağlayabilir. Ayrıca geleceğe yönelik daha iyi su yönetim planları ve stratejilerinin oluşturulmasına yardımcı olur. Bu çalışmada, Van ilinde yetiştiriciliği yapılan bazı önemli bitkilerin (silajlık mısır, patates, şeker pancarı ve yonca) mavi (sulama suyu) ve yeşil (yağış suyu) su ayak izleri hesaplanmıştır. Seçilen bitkilerin su ayak izlerinin hesaplanmasında kıştan arta kalan yağış, vejetasyon dönemindeki yağış ve evapotranspirasyon ile bu bitkilerin üretim alanları ve toplam üretim miktarları kullanılmıştır. Van ilinde silajlık mısır, patates, şeker pancarı ve yonca için 1 ton üretim başına gereken toplam su miktarı (mavi + yeşil) sırasıyla 147.4, 230.3, 120.0 ve 287.5 m³/ton olarak bulunmuştur. 2016 yılında silajlık mısır, patates, şeker pancarı ve yoncanın toplam üretimi için su ayak izi de sırasıyla 786 674, 1 537 022, 6 909 240 ve 638 827 875 m³ olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Mavi su
• Su ayak izi
• Van ili
• Yeşil su

References

1. Aküzüm T, Çakmak B, Gökalp Z (2010). Türkiye’de Su Kaynakları Yönetiminin Değerlendirilmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 3 (1): 67-74.
2. Alper F (2015). Sürdürülebilirlik Kavramı İçerisinde Su Ayak İzi: Tekstil Sektörü Örneği. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
3. Anonim (2017). Meteoroloji Genel Müdürlüğü. http://www.mgm.gov.tr (Erişim tarihi: 15 Mayıs, 2017).
4. Anonim (2018). Van ili 2015 yılı Çevre durum raporu. T.C. Van Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Çevre Yönetimi ve Denetimi Şube Müdürlüğü.
5. Brown S, Schreier H, Lavkulich L M (2009). Incorporating Virtual Water Into Water Management: A British Columbia Example. Water Resources Management. 23: (13), 2681-2696.
6. Chapagain A K, Hoekstra A Y (2004). Water Footprints of Nations. Value of Water Research Report Series, vol. 16., UNESCO-IHE, Netherlands.
7. Chico D, Aldaya M M, Garrido A (2013). A Water Footprint Assessment of a Pair of Jeans: the Influence of Agricultural Policies on the Sustainability of Consumer Products. Journal of Cleaner Production, 57: 238-248.
8. Chiu Y W, Walseth B, Suh S (2009). Water Embodied in Bioethanol in The United States. Environmental Science & Technology, 43: 2688–2692

9. Clarens A F, Resurreccion E P, White M A, Colosi L M (2010). Environmental Lifecycle Comparison of Algae to Other Bioenergy Feedstocks. Environmental Science & Technology, 44: 1813–1819.
10. Çakmakcı T, Şahin Ü, Kuşlu Y, Kızıloğlu F M, Tüfenkçi Ş, Okuroğlu M (2016). Van İli Tarım Alanlarında Temiz ve Atık Su Kaynaklarının Yönetimi. Yüzüncü Yıl Tarım Bilimleri Dergisi 26 (4): 662-667.
11. Dominguez-Faus R, Powers S E, Burken J G, Alvarez P J (2009). The Water Footprint of Biofuels: A Drink or Drive Issue? Environmental Science & Technology, 43: 3005 -3010.
12. Dota A, Theodossiou N (2014). Estimation of Green and Blue Water Footprint. Application in the Agricultural Sector of Karditsa Prefecture. In: Proceedings of the 12th International Conference, June 29-July 3, Skiathos Island, Greece, pp. 64-71.
13. DSİ (2017). Toprak ve Su kaynakları. http://www.dsi.gov.tr. (Erişim tarihi: 21 Aralık, 2017).
14. Ercin A E, Aldaya M M, Hoekstra A Y (2012). The Water Footprint of Soy Milk and Soy Burger and Equivalent Animal Products. Ecological Indicators,18: 392–402.
15. Evsahibioğlu A N, Çakmak B, Aküzüm A (2010). Su Yönetimi, Su Kullanım Stratejileri ve Sınır aşan Sular. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, Ocak 11-15, Ankara, Türkiye, pp.119-134.
16. FAO (2017). http://faostat.fao.org. (Erişim tarihi: 12 Kasım, 2016).
17. Gerbens-Leenes P W, Hoekstra A Y, Van der Meer T H (2009). The Water Footprint of Energy From Biomass: A Quantitative Assessment and Consequences of an Increasing Share of Bio-energy in Energy Supply. Ecological Economics, 68: (4), 1052-1060.
18. Gerbens-Leenes P W, Van Lienden A R, Hoekstra A Y, Van der Meer T H (2012). Biofuel Scenarios in a Water Perspective: The Global Blue And Green Water Footprint of Road Transport in 2030. Global Environmental Change, 22: (3), 764-775.
19. Hoekstra A Y (2003). Virtual Water Trade: Proceedings of the International Expert Meeting on Virtual Water Trade. UNESCO-IHE, Netherlands.
20. Hoekstra A Y, Chapagain A K (2008). Globalization of Water: Sharing the Planet’s Freshwater Resources, Blackwell Publishing, Oxford, UK.
21. Hoekstra A Y, Mekonnen M M (2011). Global Water Scarcity: The monthly Blue Water Footprint Compared to Blue Water Availability for the World's Major River
22. Basins. Value of Water Research Report Series, vol. 53, UNESCO-IHE, Netherlands.
23. Hoekstra A Y, Mekonnen M M (2012). The Water Footprint of Humanity. Proceedings of the National Academy of Sciences, 109: (9), 3232-3237.
24. İlhan A (2011). Yeni Bir Su Politikasına Doğru. Türkiye’de Su Yönetimi, Alternatifler ve Öneriler, 1. Baskı, Sosyal Değişim Derneği, İstanbul, Türkiye.
25. Kanber R (2010). Tarla Sulama Sistemleri, 1. baskı, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Genel yayın No: 283, Ders Kitapları yayın No: A-89, Adana.
26. Mekonnen M M, Hoekstra A Y (2011). National water footprint accounts: the green, blue and grey. Value of Water Research Report Series, vol. 50, UNESCO-IHE, Netherlands.
27. Morillo J G, Diaz J A R, Emilio C E, Pilar M P (2015). Linking Water Footprint Accounting With Irrigation Management in High Value Crops. Journal of Cleaner Production, 87:594-602.
28. Mubako S T, Lant C L (2013). Agricultural Virtual Water Trade and Water Footprint of US States. Annals of The Association of American Geographers, 103: (2), 385-396.
29. Önder S, Kanber R, Ünlü M, Önder D (2008). Klasik ve Modern Sulama Yöntemlerinin Su Kullanım Randımanlarının İncelenmesi. Sulama ve Drenaj Konferansı, Nisan 10-11, Adana, Türkiye, pp. 53-66
30. Palhares J C P, Pezzopane J R M (2015). Water Footprint Accounting and Scarcity Indicators of Conventional and Organic Dairy Production Systems. Journal of Cleaner Production, 93: 299-307.
31. Paterson W, Rushforth R, Ruddell B L, Konar M, Ahams I C, Gironas J, Mejia A (2015). Water Footprint of Cities: A Review and Suggestions for Future. The International Journal of Life Cycle Assessment, 7: 8461–8490.
32. Scheepers M E, Jordaan H (2016). Assessing the Blue and Green Water Footprint of Lucerne for Milk Production in South Africa. Sustainability, 8: 49; DOI:10.3390/su8010049
33. Shiklomanov I A (2000). Appraisal and Assessment of World Water Resources. Water International, 25 (1):11–32.
34. TAGEM, DSİ (2016). Türkiye’de Sulanan Bitkilerin Bitki Su Tüketimi Rehberi. (Erişim tarihi: 15 Mart, 2017).
35. TUİK 2017. Tarım İstatistikleri. http://www.tuik.gov.tr. (Erişim tarihi: 12 Ocak, 2017).
36. Turan S E (2017). Türkiye’nin su ayak izi değerlendirmesi. 2. Uluslararası Su ve Sağlık Kongresi, Şubat 13-17, Antalya, Türkiye, pp. 55-62.
37. Tüfenkçi Ş, Sönmez F, Şensoy Gazioğlu R (2009). Van İli Bağlarının Beslenme Durumlarının Belirlenmesi. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 13 (4) :13-22.
38. WWF, 2014. Türkiye’nin su ayak izi raporu. Su, Üretim ve Uluslarası Ticaret İlişkisi. http://www.wwf.org.tr. (Erişim tarihi 7 Aralık, 2018).
39. Zotou I, Tsihrintzis V A (2017). The Water Footprint of Crops in the Area of Mesogeia, Attiki, Greece. Environmental Processes, 4:(1), 63-79.