TÜRK HUKUKUNDA YABANCI MAHKEME KARARLARININ TENFİZİNİN MÜTEKABİLİYET ŞARTINA BAĞLANMASININ AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ M.6(1) AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul
Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK) m.54 uyarınca yabancı mahkeme kararlarının
tenfizi için karşılanması gereken şartlardan biri olan mütekabiliyet, objektif
olarak tenfiz yargılamasının taraflarının menfaatlerini gözetmediği gibi, böyle
bir şartın aranmasında tenfiz devletinin ne tür menfaatinin olduğu da tam
olarak anlaşılamamaktadır. Devletin tamamen psikolojik bir saikle öngörmüş
olduğu bir şart olan mütekabiliyet, taraflar arasında davalının lehine bir
eşitsizliğe yol açmaktadır. Zira MÖHUK m.54’te yer alan diğer tenfiz
şartlarıyla birlikte ele alındığında, diğer tenfiz şartları vasıtasıyla
yeterince korunabilecek olan davalıya, böyle bir şartla tenfiz yargılamasının
akıbetini ciddi bir şekilde etkileyen ve gereği olmayan bir koruma
sağlanmaktadır. Bu nedenle, salt tenfize konu kararın menşeini esas alan böyle
bir şartın tatbiki, insan hakları hukuku açısından da ciddi problemlere yol
açabilecek mahiyettedir. Özellikle davacının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde
(AİHS) yer alan hakları dikkate alındığında, söz konusu şartın tatbiki, yabancı
kararla ortaya çıkan özel hukuka ilişkin bir haktan tenfiz devletinde de
yararlanmak isteyen davacının AİHS m.6(1)’deki hakkaniyete uygun yargılanma
hakkının ihlaline neden olabilir. Bu çalışmada, mütekabiliyetin tatbikinin AİHS
m.6(1)’i gerçekten ihlal edip etmeyeceği veya hangi hallerde böyle bir ihlalin
ortaya çıkabileceği incelenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda, mütekabiliyetin
tatbiki suretiyle tarafların AİHS m.6(1)’de güvence altına alınan hakkaniyete
uygun yargılanma hakkının ihlali iddialarının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi
(AİHM) tarafından nasıl bir değerlendirmeye tabi tutulabileceği AİHM
içtihatları ışığında analiz edilmeye çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Mütekabiliyet,Yabancı Mahkeme Kararlarının Tenfizi,Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi,Hakkaniyete Uygun Yargılanma Hakkı
THE EVALUATION OF THE RECIPROCITY AS A CONDITION FOR THE ENFORCEMENT OF FOREIGN JUDGMENTS IN TERMS OF ART. 6(1) OF THE EUROPEAN CONVENTION ON HUMAN RIGHTS IN TURKISH LAW
Abstract
The reciprocity, which is one of the conditions that must be met for the enforcement of foreign judgments pursuant to Art.54 of Turkish Code on Private International Law and International Civil Procedure numbered 5718 (CPIL), does not objectively take into account of the interests of the parties to the enforcement proceedings, nor it is completely uncertain what kind of interest the enforcing state has in seeking such a condition for a foreign judgment to be enforced. The reciprocity, which can be regarded as a condition prescribed by the state with a purely psychological motive, leads to an inequality in favour of defendant between the parties to the enforcement proceedings. Because, when taken together with other conditions for enforcement under Art.54 of CPIL, the defendant, whose interests can be adequately protected via other conditions, is provided with unnecessary protection which seriously affect the outcome of enforcement proceedings. For this reason, the application of such condition to enforce a foreign judgment, which is purely based on the origin of judgment in question, may also cause serious problems in terms of human rights. Especially considering the claimant’s right to a fair trial pursuant to Art.6(1) of the European Convention on Human Rights (ECHR), the application of this condition may cause a violation of that right of the claimant, who wants to enjoy a private right based on a foreign judgments in the enforcing state. In this study, it has been examined whether the application of reciprocity as a condition to enforce a foreign judgment could indeed violate Art. 6(1) of the ECHR or in which cases such a violation may occur. In this context, it has been tried to analyze how the European Court of Human Rights (ECtHR) assess whether Art. 6(1) of the ECHR was actually violated by the Turkish courts via application of reciprocity in the light of case law of the ECtHR.
Keywords
Reciprocity,Enforcement of Foreign Judgments,European Convention on Human Rights,Right to a Fair Hearing