Kentsel Ortak Kullanım Alanlarına Bir Örnek: Samsun Millet Bahçesi

Öz

Türkiye, barındırdığı doğal ve beşeri güzellikler ile birçok rekreasyon alanına sahiptir. Ülkenin hemen her bölgesinde var olan zengin doğal güzelliklerin yanı sıra insan faaliyetleri ve insan-doğa etkileşimleri ile yeni rekreasyon alanları da oluşturulmaktadır. Son yıllarda ülkede yaygın hale gelen ve birçok kentte yapımı devam eden rekreasyon alanlarından birisi de Millet Bahçeleridir. İnsanların dinlenme, eğlenme, spor yapma, sosyal faaliyetlerde bulunma gibi birçok etkileşim içerisinde olabileceği alanlar olan Millet Bahçeleri, çalışma sahası olan Samsun ilinde de 6 Haziran 2020 tarihinde açılışı yapılarak hizmete girmiştir. Çalışmanın amacı, Samsun Millet Bahçesinin mevcut durum tespitinin yapılarak Samsun turizmi açısından potansiyelinin ortaya çıkarılması ile kullanıma açılmadan önce tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için farkındalık oluşturularak bu yönde önerilerde bulunmaktır. Bu amaçla çalışma, nitelik ve niceliksel özelliklerinin ortaya çıkarılmasına dayanan nitel bir araştırmadır. Saha çalışması ve görüşme yöntemleri ile elde edilen veriler analiz edilerek raporlaştırılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda Samsun Millet Bahçesinin öncelikle kolay ulaşım imkânı, geniş yeşil alanları, çeşitli yaş gruplarının aktiviteleri gibi sahalara sahip olma başta olmak üzere çeşitli alanlarda şehre olumlu katkı sağlayacağı öngörülmektedir. Bunun yanı sıra sel, su baskını, fırtına tehlikesi ile malzeme kalitesi, işçilik, alet kullanım tehlikesi gibi bir takım risk ve eksikliklerin olduğu da tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Millet Bahçesi,Park,Bahçe,Samsun

Kaynakça

1. Avcı, Y. (2016). Osmanlı Hükümet Konakları: Tanzimat Döneminde Kent Mekânında Devletin Erki ve Temsili. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
2. Bahadır, M. (2013). Samsun İli İklim Özelliklerinin Enterpolasyon Teknikleri ile Analizi. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi, 4 (1), 28-46.
3. Bakır F. M.,Akhuy S., Aydemir G. (2010). Permakültür El Kitabı ve Marmariç Örneği, Marmariç Ekolojik Yaşam Derneği: Mengi Basım Yayın.
4. Çınar, S. & Kırca, S. (2010). Türk Kültüründe Bahçeyi Algılamak. Journal of theFaculty of Forestry, IstanbulUniversity, 60 (2), 59-68.
5. Çınar, H. S. & Yirmibeşoğlu, F. (2019). Türk Kültüründe Bahçe ve En Görkemli Halka; Osmanlı Saray Bahçeleri. Eti Akyüz Levi, Yasin Dönmez, Bilge Şimşek İlhan (Ed.). Mimarlık, Planlama ve Tasarım Alanında Araştırma Makaleleri (ss. 113-128). İstanbul: Gece Akademi Yayınları.
6. Erdönmez, M. E. & Akı, A. (2005). Açık kamusal kent mekânlarının toplum ilişkilerindeki etkileri ( Theeffects of urban openspaces on publicrelations). Megaron e–J YildizTechUni-Fac Architecture, (1), 67-87.
7. Eskisarılı, Ş. (2019). Geçmişten Günümüze Türk Bahçe Kültürü ve Tasarım Özellikleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sütçü İmam Üniversitesi, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Kahramanmaraş.
8. Gehl, J. (2007). Public Space for a ChangingPublic Life. (ed. C.W. Thompson, PP. Travlou), Open Space People Space. (firstpublished) London, New York: Taylor & Francis Group, 3-11.

9. Gültekin, N. T. (2015). Batılılaşmanın Uzantısında Kent Bahçeleri; Giresun Memleket-Millet-Bahçesi. 1. Ulusal Ankara Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Kongresi, 15-17 Ekim 2015.
10. Gürkaş, T. (2003). Erken Cumhuriyet Türkiyesi’nde Kamusal Yeşil Alanın Doğuşu. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
11. Harvey, D. (2014) Postmodernliğin Durumu, Kültürel Değişimin Kökenleri (TheCondition of Postmodernity),(S. Savran, Çev.). (7. Basım) İstanbul: Metis Yayınları.
12. Memlük, Y. (2013), Anadolu’da Türk Bahçesi ve Bahçe Kültürü, Plant Dergisi, 51, Erişim tarihi: 23.01.2019 tarihinde http://www. https://www.plantdergisi.com/prof-dr-yalcin-memluk/anadolu-da-turk-bahcesi-ve-bahce-kulturu.html adresinden erişildi. Polat, A. T. (2012). Türk Bahçesi. Plant Peyzaj ve Süs Bitkiciliği Dergisi, (https://www.plantdergisi.com/doc-dr-ahmet-tugrul-polat/terapik-peyzajlar.html)
13. Polat, E. &Bilsel, S.G. (2006). Mimarinin ve kentin birlikte planlanmasında farklılaşan kavramlar üzerine. Planlama, (2), 57-67.
14. Şenyurt, O. (2018). Arşiv Belgeleri Işığında Osmanlı’nın Son dönemlerinde “Gezinti”nin Mekânları ve Millet Bahçeleri. Mimarlık ve Yaşam Dergisi, 3 (2), 143-167.
15. Uğuz, Sabriye Ç. (2014). Sürdürülebilir Turizm Çerçevesinde Gönüllü Turizm ve Permakültür İlişkisi: Permakültür Çiftlik ve Köy Uygulamaları. VII. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi, 04-05 Nisan 2014.
16. https://www.ensonhaber.com/ic-haber/samsunda-sanayiyi-su-basti
17. http://www.samsun.gov.tr/sehrimiz
18. https://www.samsun.bel.tr/projelerimiz/millet-bahcesi-projesiic tourism.