Kültürel Mirasın Dijital Görünürlülüğü Üzerine Bir İnceleme: Tekirdağ İli Örneği

Öz

Günümüzün sosyo-mekânsal dönüşüm dinamikleri kültürel mirasın görünür kılmakla birlikte, kültürel değerler üzerindeki baskıyı artırmakta ve sürdürülebilirliğini tehdit etmektedir. Bu bağlamada kültürel değerlerin korunması, toplumsal algıdaki temsili ve dijital görünürlüğü önem kazanmaktadır. Bu çalışma Tekirdağ İl Kültür Envanterinde yer alan somut kültür varlıklarının dijital bilinirlik düzeyini ve kamusal algı yapısını Google Haritalar kullanıcı yorumları üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde tasarlanmış olup metin analizi yöntemine dayanmaktadır. Çalışmanın veri setini, ilgili kültür varlıklarına ait kullanıcı yorumları oluşturmaktadır. Ön işleme sürecinin ardından yorumlar, bağlam duyarlı konu modelleme yöntemi olan BERTopic ile tematik olarak analiz edilmiştir. Bulgular, kültürel miras unsurlarının dijital görünürlüğünün eşit dağılmadığını; belirli anıt ve sit alanlarının kamusal algıda öne çıktığını, bazı miras alanlarının ise sınırlı bilinirlik düzeyinde kaldığını göstermektedir. Ayrıca tematik içerik ile duygu eğilimi arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Çalışma, kültürel mirasın yalnızca fiziksel koruma düzeyiyle değil, dijital temsil ve kamusal etkileşim kapasitesiyle birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymakta; Tekirdağ’ın kültürel potansiyelinin sürdürülebilir turizm perspektifi doğrultusunda daha etkin tanıtılmasına yönelik veri temelli bir çerçeve sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Tekirdağ
• Kültürel miras
• Dijital görünürlük
• Kamusal algı
• Sürdürülebilirlik.

VISIBILITY OF CULTURAL HERITAGE: THE CASE OF TEKİRDAĞ PROVINCE

Öz

Contemporary socio-spatial transformation processes have not only increased the visibility of cultural heritage but have also intensified pressures on cultural values, thereby threatening their long-term sustainability. Accordingly, while the imperative to preserve cultural assets continues to grow, their representation in public perception and digital environments has become equally significant. This study seeks to examine the digital visibility levels and the structure of public perception surrounding tangible cultural assets listed in the Tekirdağ Provincial Cultural Inventory by analyzing user reviews on Google Maps. Designed within a qualitative research framework, the study employs a text analysis methodology. The dataset consists of user-generated reviews associated with selected cultural heritage sites. Following a systematic preprocessing stage, the comments were subjected to thematic analysis using BERTopic, a context-sensitive topic modeling approach. The findings reveal that the digital visibility of cultural heritage assets is unevenly distributed: certain monuments and sites occupy a prominent place in public perception, whereas others remain comparatively marginal in terms of recognition. Moreover, statistically meaningful relationships were identified between thematic clusters and sentiment orientation.The study underscores that cultural heritage should be assessed not solely through the lens of physical conservation, but also in terms of its digital representation and capacity to foster public engagement. In doing so, it offers a data-driven framework for enhancing the effective promotion of Tekirdağ’s cultural potential within the broader context of sustainable tourism.

Anahtar Kelimeler

• Tekirdağ
• Cultural Heritage
• Digital Visibility
• Public Perception
• Sustainable.

Kaynakça

1. AKTEPE Mehmet Mahir, Osmanlıların Rumeli’ye Geçişi ve İlk Fetihler, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1993.
2. ATEŞ Hacer, Kuzey Marmara Sahilleri ve Ard Alanında Şehirleşmenin Tarihi Süreci: XVI–XVII. Yüzyıllarda Tekirdağ ve Yöresi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul 2009.
3. ALAEİ Amir R., Sarah Becken ve Bahtijor Stantic, “Sentiment Analysis in Tourism: Capitalizing on Big Data”, Journal of Travel Research, c. 56, sy. 3, (2017), ss. 355-365.
4. AYDOĞDU Müjde, “Ayder Yaylasına Yapılan Çevrimiçi Yorumların Coğrafi Açıdan İrdelenmesi”, Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, c. 11, sy. 24 (2025), ss. 211-226.
5. BAŞARAN Tunç ve Mehmet Somuncu, “Sürdürülebilir Destinasyon İçin Ziyaretçi Görüşlerinin Önemi: Assos Antik Kenti Örneği”, Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, c. 8, sy. 2 (2021), ss. 31-45.
6. BEHDAD Ali, Camera Orientalis: Reflections on Photography of the Middle East, University of Chicago Press, Chicago 2016.
7. ERDOĞAN Hatice ve Faruk Sarıusta. “Oylat Kaplıcaları ve Mağarası Nasıl Deneyimlenmekte? Ziyaretçi Perspektifiyle Bir Analiz.” Bildiri, 2. İnegöl Araştırmaları Sempozyumu, İnegöl, Türkiye, 9 Ekim–11 Kasım 2025.
8. ERLL Astrid ve Ann Rigney (ed.), Mediation, Remediation, and the Dynamics of Cultural Memory, De Gruyter, Berlin 2009.

9. EVLİYA ÇELEBİ, Günümüz Türkçesiyle Evliya Çelebi Seyahatnamesi, haz. Seyit Ali Kahraman, Yücel Dağlı ve Robert Dankoff, 8. Kitap, 2. Cilt, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2003.
10. GÜMÜŞÇÜ Osman, “Tarihi Coğrafya ve Kültürel Miras”, Erdem, sy. 75 (2018), ss. 99-120.
11. GÖKTEPE K., “Türkiye Trakya’sında Nüfus ve İskân Politikaları (1830–1914)”, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 16, sy. 2 (2014), ss. 99-123.
12. HOSKİNS Andrew, “Media, Memory, Metaphor: Remembering and the Connective Turn”, Parallax, c. 17, sy. 4 (2011), ss. 19-31.
13. HUANG S. ve K. Shi, “Digital Heritage and the Representation of Historic Urban Landscapes”, Journal of Cultural Heritage, c. 37 (2019), ss. 230-237.
14. KAFESOĞLU İbrahim, Türk Milli Kültürü, Ötüken Neşriyat, İstanbul 1984.
15. KANAL Hümmet, 20. Yüzyıl Başlarında Tekfurdağı Sancağı (1900–1912), Yayımlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi, 2015.
16. KERVANKIRAN İsmail, Fatma Sert Eteman ve Murat Çuhadar, “Türkiye’de İç Turizm Hareketlerinin Sosyal Ağ Analizi ile İncelenmesi”, Turizm Akademik Dergisi, c. 5, sy. 1 (2018), ss. 28-49.
17. LESZCZYNSKİ Aleksandra, Sarah Elwood ve Rob Kitchin, “Spatial Media/tion”, Progress in Human Geography, c. 40, sy. 2 (2016), ss. 273-294.
18. SARIUSTA Faruk ve Mehmet Bayartan, “Seyahatnamelerde İstanbul”, içinde İstanbul, ed. A. Ertek, Türk Coğrafya Kurumu Yayınları, İstanbul 2023, ss. 289-312.
19. SEREZ M. S., Osmanlı Döneminde Tekfurdağ (Tekirdağ) Salnameleri (Yıllıklar), Dönmez Yayınevi, Ankara 2006. ŞAHİN Vedat, “Tekirdağ İlinde Nüfus ve Yerleşmenin Coğrafi Analizi”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, c. 7, sy. 35 (2014), ss. 345-357.
20. ŞİMŞEK U., Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Kimlik Arayışları (1718–1938), Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2008.
21. SİYAVUŞ Ahmet Emrah, Tekirdağ Şehir Coğrafyası, 1. bs., Gece Kitaplığı, İstanbul 2020.
22. SİPAHİ Serkan ve Nidanur Bitlisli, “Sosyal Medya Bağlamında Erzurum’un Tarihî Kimliğinin Temsili”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 9, sy. 18 (2025), ss. 345-363.
23. T.C. Tekirdağ İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. Tekirdağ İl Kültür Envanteri. Tekirdağ: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, 2014. Erişim: 4 Mart 2026. www.tekirdagkulturenvanteri.com
24. TYLOR E. B., Primitive Culture, vol. 1, John Murray, London 1871.
25. UNESCO. Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage. 1972. https://whc.unesco.org/en/conventiontext UNESCO Türkiye Millî Komisyonu. Dünya Mirası Sözleşmesi. (t.y.). https://www.unesco.org.tr/Pages/181/17 XİANG Zheng ve Ulrike Gretzel, “Role of Social Media in Online Travel Information Search”, Tourism Management, c. 31, sy. 2 (2010), ss. 179-188.