TEHLİKELİ MADDELERİN İZİNSİZ OLARAK BULUNDURULMASI VEYA EL DEĞİŞTİRMESİ SUÇU (TCK m. 174)

TCK m. 174 hükmünde kanun koyucu, üç farklı suç tipi düzenlemiştir. Bu suçların işlenebilmesi için, yasaklanan fiillerin yetkili makamların izni olmaksızın gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Söz konusu iznin varlığının, hukuka uygunluk nedeni olduğu ileri sürülmekteyse de izin şartı, tipiklikte bir unsur olarak düzenlendiği için, bu çalışmada iznin varlığının, tipikliği kaldıran bir hal olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca TCK m. 174 hükmü kapsamında değerlendirilebilir bir fiilin, korunan hukuki varlığı tehlikeye atmaya elverişliliği olmasa dahi, salt yetkili makamdan izin alınmamış olması sebebiyle cezalandırılmasının, ihlal ilkesine aykırılık teşkil edebileceği sonucuna ulaşılmıştır. TCK m. 174/3 hükmüyle önemsiz tür ve miktarda patlayıcı maddeyi satın alan, kabul eden veya bulunduran kişinin cezalandırılacağı öngörülmüştür. Öte yandan, kanunun gerekçesinde bu fiillerin, meşru ihtiyaçları gidermek amacıyla gerçekleştirilebilecekleri belirtilerek yaratılan çelişki, bu çalışmada bir kanun değişikliği önerisiyle giderilmeye çalışılmıştır. TCK m. 174/1’in ikinci cümlesinde düzenlenen hazırlık suçunun maddi konusunun belirsiz olması ve karşılığında öngörülen müeyyidenin, TCK m. 174/1’in birinci cümlesinde düzenlenen suçun müeyyidesiyle aynı olması sebebiyle suçta ve cezada kanunilik, belirlilik ve orantılılık ilkelerini ihlal ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Öte yandan, TCK m. 174/1’in birinci cümlesinde düzenlenen suç kapsamında, “bulundurma” seçimlik hareket olarak sayılmamış olmasına karşılık, uygulamada bu suç kapsamındaki maddelerin bulundurulmasından ceza verildiği gözlemlenmiş ve bu uygulamaların kanunilik ilkesine aykırı olduğu ortaya konulmuştur.

Under Article 174 of the Turkish Penal Code (TPC), the legislature has regulated three distinct types of criminal offenses. For these offenses to occur, the prohibited acts must be committed without authorization from the competent authorities. While the existence of such authorization is argued to constitute a ground for justification, this study concludes that, since the authorization requirement is formulated as an element of typicity, the presence of authorization eliminates typicity rather than serving as a justification. Furthermore, it is determined that imposing criminal liability solely on the grounds of lacking authorization from the competent authorities, even when the act in question is incapable of endangering the protected legal asset, may contravene the offense principle. Article 174/3 TPC stipulates that individuals who purchase, accept, or possess explosives of an insignificant type or quantity shall be punished. However, the legislative rationale creates a contradiction by stating that such acts may be carried out to meet legitimate needs. This study attempts to resolve this inconsistency through a legislative amendment proposal. Moreover, it is concluded that the indeterminate nature of the material subject of the preparatory offense regulated in the second sentence of Article 174/1 TPC, along with the identical sanction prescribed for both the preparatory offense and the offense defined in the first sentence of the same provision, violates the principles of legality, certainty, and proportionality in criminal law. Lastly, although “possession” is not enumerated as an alternative conduct constituting the offense under the first sentence of Article 174/1 TPC, it has been observed in practice that convictions are being rendered for the possession of substances covered by this provision. Such practices are identified as being contrary to the principle of legality.