YAPAY ZEKANIN AVUKATLARCA MAHKEMEYE SUNULAN DİLEKÇELERDE YANILTICI KULLANIMININ AVUKATLIK KANUNUNUN DİSİPLİN HÜKÜMLERİ ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ

While artificial intelligence is driving rapid and significant advancements in the legal world, it is fundamentally undermining justice with a technical problem called “hallucinations”. AI, which can generate non-existent court precedents, fabricated statutory provisions and imaginary doctrinal references in a highly persuasive tone, can expose attorneys to severe sanctions when utilized without oversight. Indeed, cases in the USA, the UK and France have been striking examples of how attorneys encountered severe trouble by submitting pleadings with fabricated citations generated by artificial intelligence to the court without checking them. In Turkish law as well, attorneys are likewise obligated to verify the accuracy of all submitted information with utmost diligence, pursuant to their duty of honesty and duty of care. In our study, we argue that artificial intelligence can be used as a helpful tool within the framework of ethical guidelines, but it cannot be utilized without supervision. Within the framework of the disciplinary provisions in the Attorneyship Law No. 1336, dated March 19, 1969 – as updated following the judgment of the Constitutional Court- this misleading practice must be sanctioned at least with a reprimand but essentially with the maximum administrative fine, which is stated to be applied by being increased every year according to the revaluation rate. In this regard, a profound responsibility falls upon the Union of Turkish Bar Associations and local bar associations and the misleading use of articial intelligence in pleadings must be viewed as a serious disciplinary offense that undermines public confidence in justice.

Yapay zeka hukuk dünyasında hızlı ve önemli gelişmelere sahne olurken, “halüsinasyon” adı verilen teknik bir problemle adaleti temelinden sarsmaktadır. İnandırıcı bir üslupla var olmayan mahkeme kararları, uydurma kanun hükümleri, hayali doktrin atıfları üretebilen yapay zeka, denetimsiz kullanıldığında avukatları ağır yaptırımlarla karşı karşıya bırakabilmektedir. Nitekim ABD, İngiltere ve Fransa’daki davalar, yapay zekanın uydurduğu sahte atıfları kontrol etmeden mahkemeye dilekçe sunan avukatların ciddi sorunlarla karşılaştıklarının çarpıcı örneklerini teşkil etmektedir. Türk hukukunda da avukatlar, dürüst davranma ve özen yükümlülüğü gereği sunulan her bilginin doğruluğunu büyük bir hassasiyetle denetlemekle mükelleftir. Çalışmamızda yapay zekanın etik kurallar çerçevesinde yardımcı birer araç olarak kullanılabileceğini ancak denetimsiz kullanılamayacağını savunmaktayız. Anayasa Mahkemesi kararı üzerine güncellenen 19 Mart 1969 tarih ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunundaki disiplin hükümleri çerçevesinde, bu yanıltıcı kullanımın en azından kınama cezasıyla, fakat esas olarak her yıl yeniden değerleme oranına göre artırılarak uygulanacağı belirtilen en yüksek para cezası miktarıyla yaptırıma tabi tutulması gerekmektedir. Bu konuda TBB ile il barolarına büyük bir sorumluluk düşmektedir ve yapay zekanın dilekçelerdeki yanıltıcı kullanımı toplumun adalete güvenini zedeleyen ciddi bir disiplin suçu olarak görülmelidir.