Suçluların Geri Verilmesinde Vatandaşlığın Rolü ve Türk Vatandaşlığı Kanununun 28 inci Maddesinin Geri Verme Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi

Extradition, which may define as one person who stands in any country, in the case of being suspected or offender for an offence which committed in another country, in order to make investigation and proceedings or enforcement of penalty, surrender another country on the request which made by related country, more and more coming on both state and world’s public opinions’ agenda. Regarding extradition law, as well as necessary conditions to realize the extradition and also precluding situations have importance. One of them is the citizenship. While citizenship precludes the extradition, related TPC provision and the legal situation of persons who have lost citizenship with leaving documents are having some problems. In this framework, Article 18 of Turkish Penal Code and Article 28 of Turkish Citizensip Act are being examined.

Bir devlet ülkesinde bulunan kişinin, başka bir devlet ülkesinde işlemiş bulunduğu bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık olması halinde, hakkında soruşturma veya kovuş- turma işlemlerinin yapılması ya da hükmolunan cezanın infazı amacıyla, diğer bir devlete, talep üzerine teslim edilmesinden ibaret bir işlem olarak tanımlanan geri verme, gün geçtikçe ülke ve dünya kamuoyunda daha fazla gündeme gelmektedir. Geri verme hukuku bakımından, geri vermenin gerçekleşmesi için gerekli şartların yanı sıra, geri vermeye engel olan durumlar da önem taşımaktadır. İşte bunlardan birisi de vatandaşlıktır. Vatandaşlık hukuki statüsü geri vermeye engel olurken, konuyu düzenleyen TCK hükmü ve çıkma belgesiyle vatandaşlıktan ayrılanların durumları Türk hukuku bakımından bir takım sorunlar taşımaktadır. TCK’nın 18 inci maddesi ve TVK’nın 28 inci maddesi bu çerçevede ele alınarak incelenmiştir.