The Structural Transformation of Neo-liberalism in Higher Education and the Transformation of Education into Investment: The Entrepreneurial University Model

Öz

With the transformation of education with neoliberalism and its transformation into a commercial sector, the inequality in education has emerged, putting the individual into a competition in the market with the level, quality and content of the education he received. In order to come out stronger from this competition, to be a winner, individuals have to choose the path to improve themselves and increase their knowledge level by directing their opportunities to education. This situation has led to the fact that education is an investment and it has turned into a capital for people. In this study, an evaluation has been made that investigates the historical process of the entrepreneurial university model, the structural transformation of universities under the influence of neoliberalism, the impossibility of avoiding this transformation, and the main factors and reasons that develop the entrepreneurial university. of universities in Turkey, within the framework of the government's education policies adopted by the entrepreneurial university model transformation and the adaptation process has been shown that they have to show fast to implement and adaptation. Along with the negative aspects of the model, its positive aspects are also noted.

Anahtar Kelimeler

• Neoliberalism
• Postmodernism
• Structural Transformation
• Educational Investment
• Entrepreneurial University

Kaynakça

1. Aka, A. (2018). Neoliberalizm ve Kimlik Politikaları. 2. International Applied Social Sciences Congress (p. 30). Demre/Antalya: Educart Publishing House.
2. Başar, M., Tosunoğlu, T., & Demirci, E. (2001). Girişimcilik ve Girişimcinin Yol Haritası: İş Planı. Eskişehir, Eskişehir Ticaret Odası Yayın No:14, p. 89.
3. Celik, D. (2016). Küreselleşme ve Yükseköğretimin Dönüşümü Bağlamında Türkiye'deki Uzaktan Eğitim Merkezlerinin Amaç ve Faaliyetleri Üzerine Bir İçerik Analizi. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 14(55), 117-137.
4. Ciftçi, M. (2010). Girişimci Üniversite ve Üçüncü Kuşak Üniversiteler. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 341-348.
5. DavisJr., J. B. (2009). Identity and Individual Economic Agents: A Narrative Approach. Review of Social, 67, 71-94.
6. Dias, A. (September 1998). “Higher Education: Vision and Action for The Coming Centruy”, in Prospects. Paris: UNESCO.
7. Etzkowitz, H. (2003). Research groups as 'quasi - firms' : the invention of the entrepreneurial university. Research Policy, 32, 109-121.
8. Etzkowitz, H., Webster, A., Gebhardt, C., & Terra, B. R. (2000). The Future of the University and the University of the Future: Evolution of Ivory Tower to Entrepreneurial Paradigm. Research Policy(29), 314.

9. Güven, İ. (2002). Yeni Gelişmeler Işığında Yüksek Öğretimde Yapısal Dönüşümler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 35(1-2), 93- 110.
10. Gambetti, Z. (2009). İktidarın Dönüşen Çehresi: Neoliberalizm, Şiddet ve Kurumsal Siyasetin Tasfiyesi. İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 144.
11. Gamble, A. (2006). Two Faces of Neoliberalizm. In R. Robinson, The Neo-Liberalizm Revolutaion: Forging the Market State (pp. 20-35). London: Palgrave.
12. Harvey, D. (2015). Neoliberalizmin Kısa Tarihi. İstanbul: Sel Yayıncılık.
13. Kirişçi, M. (2013, Nisan 29). Neoliberalizmin Eğitim Üzerindeki Etkileri. Retrieved Aralık 2019, from İktibas Dergisi: http://iktibasdergisi.com/2013/04/29/neoliberalizmin-egitim-uzerindeki-etkileri/
14. Lazzeroni, M., & Piccaluga, A. (2003). Towards the Entrepreneurial University 1. Local Economy, Vol: 18, S: 1, s.38, 18(1), p. 38.
15. Odabaşı, Y. (2006, Mayıs). DEĞİŞİMİN VE DÖNÜŞÜMÜN ARACI OLARAK GİRİŞİMCİ ÜNİVERSİTE. Girişimcilik Ve Kalkınma Dergisi, 87-104.
16. Ozkul, O. (2006). J.Ortega y Gasset’e Göre Üniversite, Bilim ve Kültür. Akademik İncelemeler, 2(1), 87-94.
17. Rukancı, F., & Anameriç, H. (2010, 10 3). Ortaçağda İlk Üniversiteler: Studıum Generale. Retrieved from Ankara Üniversitesi Dil, Tarih, Coğrafy Fakültesi, Bilgi Belge Bölümü: http://bilgibelge.humanity.ankara.edu.tr/ogrelfiles/ha/ortacag-universite.pdf
18. Sakınç, S., & Bursalıoğlu, S. A. (2012). Yükseköğretimde Küresel bir Değişim: Girişimci Üniversite Modeli. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(2), 92-99.
19. Sayılan, F. (2006). Küresel Aktörler (DB ve GATS) ve Eğitimde Neo-Liberal Dönüşüm. Jeoloji Mühendisliği Dergisi, 44-51.
20. Tüsiad. (2002). Türkiye’de Girişimcilik. Yayın No: 12/340. İstanbul: TÜSİAD.
21. Timur, T. (2000). Toplumsal Değişme ve Üniversiteler. Ankara: İmge Kitapevi.
22. Wissema, J. G. (2009). Üçüncü Kuşak Üniversitelere Doğru. İstanbul: Özyeğin Üniversitesi Yayınları.
23. Yıldırım, N. (2014). Üniversitelerin Yenilikçilik, Üniversite-Sanayi İşbirliği ve Bölgesel Kalkınma Yönelimleri Üzerine Bir Araştırma. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi,, 11(42), 157-174.
24. Yokoyama, K. (2006). Entrepreneurialism in Japanese and UK Universities: Governance, Management, Leadership and Funding. Higher Education(52), 523-555.