Recreation and Employee Productivity: A Qualitative Study

Öz

Employee productivity is one of the most important issues for workplaces. Determining which features of recreational activities will benefit the productivity can be considered as an important guide in designing the recreation program. In accordance with this importance, the aim of the study is to examine the impact of recreational activities on employee productivity within the framework of the opinions of relevant persons. The study was conducted with focus group and one-to-one interview techniques used in qualitative research. Data were collected through semi-structured questions in interviews with individuals representing 3 different sides, namely employees, managers and domain experts. Qualitative data analysis program was used in the analysis of data that recorded with voice recorders. As a result of the analysis of the data obtained from one-to-one interviews, 77 codes emerged and from focus group interviews, 65 codes emerged. It has been determined that the codes obtained from both types of interviews are gathered in a total of 10 themes, including organizational commitment, communication, stress relief, rest, motivation, job satisfaction, group dynamics, wellness & wellbeing, reward and emotion. It can be said that employee productivity is important for human-centered workplaces. Managers who want to increase employee productivity through recreational activities should take into account the 10 emerging dimensions. That can help in the process of reaching the desired goal. However, it can be stated that focusing on the specific dimensions determined by the workplace according to their own needs will be more effective in achieving the objectives.

Anahtar Kelimeler

• EMPLOYEE RECREATION
• EMPLOYEE PRODUCTIVITY
• RECREATIONAL ACTIVITY

Rekreasyon ve Çalışan Verimliliği: Nitel Bir Araştırma

Öz

Çalışan verimliliği işyerleri için önemli görülen konulardan biridir. Rekreasyonel aktivitelerin verimlilikle ilgili hangi özelliklere fayda sağlayacağını tespit etmek işyeri rekreasyon programının tasarlanmasında önemli bir yol gösterici olarak değerlendirilebilir. Bu önem doğrultusunda araştırmanın amacı, rekreasyonel aktivitelerin çalışan verimliliği üzerindeki etkisini ilgili paydaşların görüşleri çerçevesinde incelemektir. Çalışma, nitel araştırmalarda kullanılan odak grup ve birebir derinlemesine görüşme teknikleriyle yürütülmüştür. Çalışanlar, yöneticiler ve alan uzmanları olmak üzere 3 farklı paydaşı temsil eden bireylerle yapılan görüşmelerde yarı-yapılandırılmış sorular aracılığıyla veriler toplanmıştır. Ses kayıt cihazları ile kayıt altına alınan verilerin analizinde nitel veri analizi programından yararlanılmıştır. Birebir derinlemesine görüşmelerden elde edilen verilerin analizi sonucunda 77 kod ortaya çıkmıştır. Odak grup görüşmelerinden elde edilen verilerin analizi sonucunda 65 kod ortaya çıkmıştır. Her iki tür görüşmeden elde edilen kodların örgütsel bağlılık, iletişim, stres atma, dinlenme, motivasyon, iş tatmini, grup dinamiği, esenlik (wellness & wellbeing), ödül ve duygu olmak üzere toplam 10 tema atlında toplandığı saptanmıştır. Çalışan verimliliğinin insan merkezli işyerleri açısından önemli olduğu söylenebilir. Çalışan verimliliğini rekreasyonel aktiviteler aracılığıyla artırmak isteyen işyerlerinin ortaya çıkan 10 boyutu dikkate alması istenen hedefe ulaşma sürecinde yardımcı olabilir. Ancak bu 10 boyut arasından, işyerinin kendi ihtiyaçları doğrultusunda belirlediği spesifik boyutlara odaklanmasının bu amaçları gerçekleştirmek konusunda daha etkili olacağı ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• İŞYERİ REKREASYONU
• ÇALIŞAN VERİMLİLİĞİ
• REKREASYONEL AKTİVİTE

Kaynakça

1. Akova, O. ve Bayhan, İ. (2015). Örgütsel bağlılık ve rekreasyonel imkanlar arasındaki ilişki: Antalya’da konaklama işletmelerinde çalışanlar üzerine bir araştırma. Journal of International Social Research, 8 (38), 789-805.
2. Buntz, C. G. (1981). Problems and issues in human service productivity improvement. Public Productivity Review, 5 (4), 299-320.
3. Clarke, R. L. (1991). The measurement of physical distribution productivity: South Carolina, a case in point. Transportation Journal, 31 (1), 14-21.
4. Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. (4th edition). Boston, MA: Pearson.
5. Elia, J. and Rouse, M. J. (2016). Do Workplace Wellness Programs Work?. Plans & Trusts, 34 (5), 12-17.
6. Ertan, H. (2008). Örgütsel bağlılık, iş motivasyonu ve iş performansı arasındaki ilişki: Antalya’da beş yıldızlı otel işletmelerinde bir inceleme. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Afyonkarahisar: Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi.
7. Faucett, J., Meyers, J., Miles, J., Janowitz, I. And Fathallah, F. (2007). Rest break interventions in stoop labor tasks. Applied Ergonomics, 38 (2), 219-226.
8. Gibbs, G. R. (2007). Analyzing qualitative data. London: Sage Publications.

9. Groves, D. L. (1981). Impact of Industrial Recreation Upon Job Satisfaction and Productivity. Journal of Environmental Systems, 11(2), 187-196.
10. Houghton, C., Murphy, K., Meehan, B., Thomas, J., Brooker, D. and Casey, D. (2017). From screening to synthesis: using NVivo to enhance transparency in Qualitative Evidence Synthesis. Journal of Clinical Nursing, 26(5-6), 873-881.
11. Kavak, B. ve Vatansever, N. (2007). Hizmet sektöründe örgüt içi iletişim bileşenleri ve işgören verimliliği üzerindeki etkileri: Ankara'daki beş yıldızlı otel işgörenlerinin düşünceleri. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (2), 120-140.
12. Kesim, Ü. (2003). Türkiye’de işyerlerinde rekreasyon uygulamaları. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
13. Koç, F. (1997). Verimlilik- ücret ilişkisi (türkiye'de kimya ve tekstil sektörlerinde bir inceleme). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
14. Lynch, W. and Riedel J. E. (2001). Measuring employee productivity: a guide to self-assessment tools. Scottsdale, AZ: IHPM, Institute for Health and Productivity Management; Denver, Colo.: William M. MercerWilliamm Mercer.
15. McHugh, M. (1993). Stress at work: do managers really count the costs? Employee Relations, 15 (1), 18-32.
16. Miles, M. B. and Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. (2nd edition). Thousand Oaks, California: Sage Publications.
17. Mills, P. R., Kessler, R. C., Cooper, J. and Sullivan, S. (2007). Impact of a health promotion program on employee health risks and work productivity. American Journal of Health Promotion, 22 (1), 45-53.
18. Mittelstaedt, R., Robertson, B., Russell, K., Byl, J., Temple, J. and Ogilvie L. (2006). Unique groups. Human Kinetics (Ed.), In Introduction to recreation and leisure (pp. 197-228). Champaign, Ill.: Human Kinetics.
19. Morse, J. M. (1995). The significance of saturation. Qualitative Health Research, 5(2), 147-149.
20. Newman, M. (2008). Emotional capitalists: The new leaders. England: John Wiley & Sons.
21. Öğüt, A., Akgemci, T. ve Demirsel, M. T. (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi bağlamında örgütlerde işgören motivasyonu süreci. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 277-290.
22. Pekel, H. N. (2001). İşletmelerde motivasyon-verimlilik ilişkisi: devlet hava meydanları işletmesi Antalya havalimanı çalışanları arasında bir örnek olay araştırması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi.
23. Roy, D. F. (1959). "Banana Time": Job Satisfaction and Informal Interaction. Human organization, 18 (4), 158-168.
24. Svyantek, D. J., Goodman, S.A., Benz, L.L. and Gard, J.A. (1999). The relationship between organizational characteristics and team building success. Journal of Business and Psychology, 14 (2), 265-283.
25. Şimşek, K. Y. (2012). Boş zaman ve rekreasyon endüstrisi. S. Kocaekşi (Ed.), Boş zaman ve rekreasyon yönetimi içinde (s. 26-51). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
26. Tauer, J. M. and Harackiewicz, J. M. (2004). The effects of cooperation and competition on intrinsic motivation and performance. Journal of personality and social psychology, 86 (6), 849-861.