Ulva rigida (C. Agardh) Makroalginin Fasulye Bitkisinin Üretiminde Organik Madde Kaynağı Olarak Kullanımının Araştırılması

Öz

Bu çalışmada U. rigida (C. Agardh) makroalginin fasulye (Phaseolus vulgaris L. var. nannus cv. Başpınar) yetiştiriciliğinde organik gübre olarak kullanımı araştırılmıştır. Araştırma Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü uygulama alanında yürütülmüştür. Çalışma saksı denemesi şeklinde planlanmış ve kontrol, ithal deniz yosunu gübresi (Algreen), çiftlik gübresi ve makroalgten (U. rigida) elde edilen kuru biyokütlelerin 5 farklı dozundan oluşan, toplam 8 ayrı uygulama şeklinde yürütülmüştür. Denemelerde Algreen ve çiftlik gübresi tek doz şeklinde uygulanmıştır. Çalışmada en yüksek fasulye verimi U. rigida uygulanmış saksılarda elde edilmiş ve U. rigida’nın fasulye verimi üzerinde en etkili dozu 150 g^-1 saksı olarak tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda U. rigida alginin fasulye verimi üzerine kontrol ve Algreen uygulamalarından daha etkili (p < 0.05) olduğu saptanmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Makroalg,Ulva rigida,fasulye,organik gübre,verim

The Potential Use of Macroalgae Ulva rigida (C. Agardh) as Organic Matter Source in Common Bean Production

Abstract

In this study, the use of macro algae U. rigida (C. Agardh) as organic fertilizer in common bean (Phaseolus vulgaris L. var. nannus cv. Başpınar) cultivation was studied. The experiment was conducted in the experimental area of Ege University, Faculty of Agriculture and Department of Horticulture. Bean cultivars were grown in pots. The experiment was consisted of 8 different applications. These were control, imported seaweed based fertilizer (Algreen), farmyard manure and 5 different doses of dried macro algae (U. rigida ). Algreen and farmyard manure were applied as single dose. The highest bean yield was determined in U. rigida trials. The most effective dose of U. rigida on bean yield was 150 g pot^-1 dose. At the end of the research, it was determined that U. rigida was more effective on bean yields compared to Algreen and control group (p < 0.05) applications. 

Keywords

• Macroalgae,Ulva rigida,common bean,organic fertilizer,yield

Kaynakça

1. Açıkgöz, N., Akbaş, M. E., Özcan, K., & Moghaddam, A.F. (1994). Tarımsal araştırmaların değerlendirilmesi için PC Paketi TARİST, Tarla Bitkileri Kongresi 25-29 Nisan 1994. E.Ü. Ziraat Fakültesi Bornova-İzmir.
2. Ak, İ. (2015). Sucul ortamın ekonomik bitkileri; makro algler. Dünya Gıda Dergisi,7, 88-97.
3. Akman, İ. (1995). Yuvarlak çekirdeksiz üzüm bağlarında ve Amerikan asma çeliklerinde bazı gelişmeyi düzenleyici maddelerin etkilerinin belirlenmesi üzerine araştırmalar. E.Ü. Fen Bilimleri Enst. Bahçe Bitkileri ABD., Doktora Tezi, 42-43.
4. Anonim, (2015) . Algreen ithal deniz yosunu gübresinin kimyasal özellikleri. www.izotar.com.tr
5. Ay, H. (1994) . Çukurova bölgesi koşullarında, deniz yosunu özü ''Ascphyllum nodosum'' Maxicrop ile deniz yosunu süspansiyonu ''Durvilla patatorum'' Kelpak' ın, pamuğun (Gossypium hirsutum L.) morfolojik, fizyolojik ve teknolojik özelliklerine etkileri üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, 8-26.
6. Beşiroğlu, A. (1992). Amfora F1 domates hibriti çeşidine Maxicrop ve Maxialg uygulamaların ön etkisi üzerinde bir deneme raporu. Seracılık Araştırma Enst.Müdürlüğü, yayınları, 1-42.
7. Bingham, T.F. (1949). Soil test for phosphate: New method of chemical analysis of soil for available phosphate is rapid and accurate. California Agriculture 3(8), 11-14.
8. Black, C.A. (1965) . Methods of soil analysis. Part I. Amer. Soc. of Agro. Inc. Wisconsin,1572.

9. Blunden, G., (1991). Agricultural uses of seaweeds and seaweed extracts. In: Seaweed Resources in Europe: Uses and Potential. Pp.65-81.
10. Blunden G., Whapham, C., & Jenkıns, T., (1992). Seaweed extracts in agriculture and horticulture: Their origins, uses and modes of action. School of Pharmacy and Biomedical Science and “School of Biological Sciences, University of Portsmouth, King Henry John Street, Portsmouth, Hampshire P01 202, U.K.
11. Bouyoucos, G.J. (1962). Hydrometer method improved for making particle size analysis of soil. Agronomy Journal, 54, 464-465.
12. Bremner, J.M. (1965). Inorganic Forms of Nitrogen. In: Black, C.A., et al., Eds., Methods of Soil Analysis, Part 2, Agronomy Monograph, 9, 1179-1237.
13. Cirik, Ş., Uysal, H., Parlak, H., Demirkurt, E., & Küçüksezgin, F. (1988). Heavy metal accumulation by marine vegetation in pulluted waters of İzmir bay. International Symposium on Plants and Pollutants in Developed and Developing Countries. 22-28 August, İzmir, 33-38.
14. Cirik, Ş., & Cirik, S. (1999). Su bitkileri:I deniz bitkilerinin ekolojisi, biyolojisi ve yetiştirme teknikleri. Ege Üniversitesi, Su Ürünleri Fakültesi Yayınları, 58,135-145.
15. Cirik, Ş. (2001). Gökova körfezi deniz bitkileri. D.E.U. Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü, Piri Reis Yayınları, 3, 26-38.
16. Çetingül, V. (1993). Ekonomik değerdeki bazı deniz alglerinin kimyasal içeriklerinin saptanması. Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Biyoloji Ana Bilim Dalı, Doktora Tezi, 15-27.
17. Çetingül, V., & Aysel, V. (1998). Ekonomik değerdeki bazı kahverengi ve kırmızı alglerin ağır metal birikim düzeyleri. Ege Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, 15(1-2), 63-76.
18. Çetingül, V. (2001). Petalonia fascia (O.F. Müll.) Kuntze’nın biyokimyasal kompozisyonunun mevsimsel değişimi. Ege Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, 18(1-2), 117-124.
19. Demir, H.,Topuz, A., Gölükçü, M., Polat, E., Özdemir, F., & Şahin, H. (2006). Ekolojik üretimde farklı organik gübre uygulamalarının domatesin mineral madde içeriği üzerine etkisi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(1), 19-25.
20. Demirkurt, E., Uysal, H., & Parlak, H.(1990). The levels of heavy metals accumulation in some benthic organisms living in İzmir Bay. Rapp. Comm.. Mer Medit.,32(1) 170-174.
21. Erdin, N., & Özsöz, Ş.(1983). Deniz alglerinin anorganik element içerikleri. Ege Üniversity Faculty of Science Journal Series B, Supply, 501-507
22. Eşiyok, D., Yağmur, B., & Okur, B. (2001). The effects of some naturel and mineral fertilizers on yield and mineral content of parsley(Petroselinum crispum Mill.). 37 th Croatian symposiumon agriculture with an int. participation., 19-23 February. Opatija, 179-181.
23. Eşiyok, D., & Bozokalfa, MK. (2007). Fasulye yetiştiriciliği. Dünya Yayıncılık, Gıda Dergisi, 6, 88-90. Eyras, M.C., Defossé G.E., & Dellatorre, F. (2013). Seaweed compost as an amendment for horticultural soils in Patagonia, Argentina. Compost Science and Utilization 16, (2),119-124
24. Favero, N., Cattalini, F., Calderara, D., & Albergoni, V. (1996). Metal accumulation in a biological indicator ( Ulva rigida) from the Lagoon of Venice (Italy). Environmental Contamination and Toxicology 31(1), 9-18
25. Güllüoğlu, L., & Arıoğlu, H.H. (2005). Farklı yetiştirme koşullarında uygulanan bazı bitki büyüme düzenleyicilerinin soyada (Glycine max Merr.) bakla çatlama oranı ve verim kaybı üzerine etkileri. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 9 (1), 37-42.
26. Güner, H., & Aysel, V., (1996). Tohumsuz bitkiler sistematiği. 1. Cilt (Algler). Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Kitaplar Serisi, No.108, Bornova, İzmir.
27. Ho, Y.B. 1990. Ulva lactuca as bioindicator of metal contamination in intertidal waters in Hong Kong. Hydrobiologia, 203, 73-81.
28. Hong, Y.P., Chen, C.C., Cheng, H.L., & Lyn, C.H., (1995). Analysis of auxin and cytokinin activity of commercial Aqueous Seaweed Extract. Gartenbauwissenschaft, 60(4),191-194.
29. Kacar, B. (1972). Bitki ve Toprağın Kimyasal Analizleri. II. Bitki Analizleri, A.Ü. Ziraat Fak. Yayınları: 453, 22-78
30. Kacar, B. (1984). Bitki Besleme. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 899, 169-175
31. Kaykaç, O.G., Cirik, Ş., & Tekinay, A.G. (2008). Yeşil deniz alglerinden Ulva rigida (C. Agardh)’nın besin kompozisyonu ve aminoasit içeriklerinin mevsimsel değişimi. Ege Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, 25(1), 9-12.
32. Koç, H. (2013). Giresun sahillerinden toplanan bazı deniz makroalglerinden (Ulva sp., Cystoseira sp. ve Corallina sp.) organik gübre üretim yöntemleri ve gübrelerin bitki besin elementlerinin belirlenmesi. T.C. Giresun Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Biyoloji Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, 65.
33. Koru, E., & Cirik, S. (1999). Alglerin tarım ve endüstride kullanımı. Türkiye I. Ekolojik Tarım Sempozyumu, 21-23 Haziran 1999, İzmir, 344.
34. Kut, G.B., Cirik, Ş., Güroy, D., Sanver, F., & Tekinay, A.A. ( 2007). Effects of Ulva rigida or Cystoseira barbata meals as a feed additive on growth performance, feed utilization, and body composition in Nile tilapia, Oreochromis niloticus”. Turkish Journal of Veterinary and Animal Science, 31(2), 91-97.
35. Lindsay, W.L., & Norvell, W.A. (1978). Development of a DTPA soil test for Zn, Fe, Mn and Cu. Soil Science Society of America Journal, 42(3), 421-428.
36. Loot, W.L., Nerry, J.D., Gallo, J.R., & Medcoff, J.C. (1956). Leaf analysis technique in coffe research, IBEC. Research Institue. II, (9), 21-24
37. Lopez, M.E., & Pazos, M. (1997). Effects of seaweed on potato yields and soil chemistry. Journal of Biological Agriculture and Horticulture, 14, 199.206.
38. Meteoroloji Genel Müdürlüğü, (2016). 2014-2015 Yılı İzmir ili Bornova ilçesi ortalama, maksimum ve minimum sıcaklık ile nispi nem değerleri. www.mgm.gov.tr
39. Mohamed, L.A., & Khaled, A. (2005). Comparative study of heavy metal distribution in some coastal seaweeds of Alexandria, Egypt. Chemistry and Ecology, 21(3), 181-189.
40. Murthy, M.S., & Radia, P. (1978). Ecobiochemical studies on some economically important intertidal algae from Port Okha (India). Botanica .Marina, 21, 417-422.
41. Okur, B., Eşiyok, D., & Anaç, D. (2001). Effect of mineral and organic fertilizers on leaf nitrogen compounds of rocket (Eruca vesicaria subsp. sativa Mill). 37th Croatian Symposium on Agriculture. 19-23 February, Opatija-Croatia, 188-189.
42. Özdemir, S. Sukatar, A., & Öztekin ,G. (2016). Chlorella vulgaris Üretimi ve Sera Organik Domates Yetiştiriciliğinde Biyogübre Olarak Kullanımının Etkileri. Tarım Bilimleri Dergisi, 22, 596-605 Ankara.
43. Özilbey, N. (1997). Zeytinde bazı bitki büyüme düzenleyicileri ve yaprak gübrelerinin mahsul miktarı ve kalitesine etkileri üzerine bir araştırma.. E.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı, Doktora Tezi , 2-23.
44. Öztürk, M. (1994). Sinop’un koy ve limanlarında yayılım gösteren Patella coerulae L. ve Enteromorpha linza (L.) l. Agardh türlerindeki ağır metal düzeyleri. Turkish Journal of Biyology,18, 195-211.
45. Pratt, P.F. (1965). Methods of Soil Analysis. Part 2. Chemical and Microbiological Properties. In: C.A. Black, (Ed.). American Society of Agronomy, Inc. Pub. Agron. Series, No. 9., Madison, Wisconsin, U.S.A.,146-195
46. Sawidis,T., & Voulgaropoulus, A. (1986). Seasonal bioaccumilation of ıron,cobalt and copper in marine algaea from Thermaikos Gulf of Northern Aegean Sea. Greece Marine Environmental Research, 19(1), 39-47.
47. Soil Survey Staff, (1993). Soil Survey Manuel. USDA Handbook No:18, Washington,USA, 18-25.
48. Stenner, R.D., & Nickless, G. (1974). Distrubition of some heavy metals in organisms in Hardangerfjord and Skjerstadfjord, Norway. Water, Air, Soil Pollution, 3, 279-291.
49. Stirk, W.A., & Staden, V.J. (1996). Comparison of cytokinin- and auxinlike activity in some commercially used seaweed extracts. Journal of Applied Phycology, 8, 503-508.
50. Stirk, W.A., & Van Staden, J. (2004). Potential new applications for the Southern African kelps. South Africa Journal Botanic, 70, 145-151.
51. Stirk, W.A., Arthur, G.D., Lourens, A.F., Nov´ak, O., Strnad, M., & Staden, V.J. (2004). Changes in cytokinin and auxin concentrations in seaweed concentrates when stored at an elevated temperature. Journal of Applied Phycology,16, 31-39.
52. Talbot, V., & Chegwidden, A. (1986). Cadmium and other heavy metal concentrations in selected biota from Cockburn Sound, Western Australia. Australian Journal of Marine and Freshwater Research, 33(5), 779-788
53. Turan, M., & Köse, C. (2004). Seaweed extracts ımprove copper uptake of grapevine, Acta Agriculture Scandinavica, Section B- Soil and Plant Science, 54, 213-220.
54. Turan, G. (2007). Su yosunlarının thalassoterapi' de Kullanımı. E.Ü. Fen Bilimleri Enst. Su Ürünleri Yetiştiricilik Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 125-129.
55. Uncu, A.H., & Arıoğlu, H.H. (2005). İkinci ürün soya tarımında farklı ekim zamanlarına göre bazı büyüme düzenleyicilerin verim ve kalite üzerine etkileri Türkiye VI. Tarla Bitkileri Kongresi, 5-9 Eylül 2005, Antalya. 375-380
56. U.S. Salinity Laboratory Staff, .(1955). Diagnosis and improvement of saline and alkali soils. Agri. Handbook No: 60, USDA, 38-59.
57. Vinogradov, A.P. (1953). The elementary chemical composition of marine organisms. Sears Found, Mar. Res., Mem. II.New Haven, 647.
58. Yağmur, B., Engin, Ö.Y., Okur, B., & Cirik, S., (2010). Gracilaria verrucosa (Hudson) Papenfuss kırmızı deniz alginden farklı yöntemlerle elde edilen ekstraktların mineral madde içerikleri. 5. Ulusal Bitki Besleme ve Gübre Kongresi 15-17 Eylül 2010 İzmir. Bildiriler Kitabı, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi Özel Sayı,676-684.
59. Yeşiloğlu, T., & Tuzcu, Ö. (1993). Klemantin mandarininde GA3 ve bilezik alma uygulamalarının bitki besin elementleri düzeyine etkileri. Doğa Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi, 17(1), 149-167.