Analysis of Füruzan Hüsrev Tökin's Book Titled “Political Parties and the Development of Political Thought in Turkish History 1839-1965”

Abstract

It is known that the works Füruzan Hüsrev Tökin and writers who use similar analysis methods and writing language in historiography in researching, learning and evaluating the changes in the political-social life of the generations who grew up in Turkey after the Republic, have a great command of the field. In our country, where critical thinking and critical tradition have not settled, these and similar writers have been very influential in shaping the intellectual and mental world of Turkish intellectuals and average people who read and write more or less. In this study, attention is drawn to some mistakes made about writing recent history. Among the many books written on recent Turkish political history, Tökin's book named ‘Political Parties and the Development of Political Thought in Turkish History 1839-1965’ has been examined. Some of the conclusions reached in the study are that instead of writing based on scientific, realism and sources, a writing method based on propaganda, one-sided and disconnected from the sources is followed. In most of the books on recent history, the method followed in the book we have is followed and a similar logic structure is used.

Keywords

• political party
• political thought
• Turkish history
• Tökin

Füruzan Hüsrev Tökin’in “Türk Tarihinde Siyasî Partiler ve Siyasî Düşüncenin Gelişmesi 1839-1965” Adlı Kitabının Analizi

Öz

Türkiye’de Cumhuriyetten sonra yetişen kuşakların siyasal-toplumsal hayattaki değişimleri araştırıp öğrenmesi ve değerlendirmesinde Füruzan Hüsrev Tökin ve tarih yazımında ona benzer analiz yöntemi ve yazım dili kullanan yazarların eserlerinin büyük ölçüde alana hakim olduğu bilinmektedir. Kritik düşüncenin ve eleştirel geleneğin yerleşmediği ülkemizde bu ve benzeri yazarlar Türk aydınının ve az çok okuyup yazan ortalama insanların fikrî ve zihinsel dünyasının şekillenmesinde çok etkili olmuşlardır. İncelenen kitap, bu etkililiğinden dolayı üzerinde durulmayı ve kritiğinin yapılmasını hak etmektedir. Bu çalışmada yakın tarih yazımı ile ilgili yapılan bazı yanlışlara dikkat çekilmektedir. Yakın Türk siyasî tarihi ile ilgili yazılan çok sayıda kitaptan Tökin’in ‘Türk Tarihinde Siyasî Partiler ve Siyasî Düşüncenin Gelişmesi 1839-1965’ adlı kitabı ele alınarak incelenmiştir. Çalışmada ulaşılan sonuçlardan bazıları bilimsellik, gerçekçilik ve kaynaklara dayalı yazım yerine propagandaya dayalı, tek yanlı ve kaynaklardan kopuk yazım yöntemi izlenmesidir. Yakın tarih ile ilgili kitapların çoğunda da söz konusu kitapta izlenen yöntem izlenmekte ve benzer mantık örgüsü kullanılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• siyasi parti
• siyasi düşünce
• Türk tarihi
• Tökin

Kaynakça

1. Ağaoğlu, A. (1994). Serbest fırka hatıraları. (3. Baskı). İletişim Yayınları. Akdağ, M. (1995). Türkiye’nin iktisadî ve içtimaî tarihi. Cem Yayınevi.
2. Akşin, S. (2006). Jön Türkler ve ittihat ve terakki. (4. Baskı). İmge Kitabevi Yayınları.
3. Akşin, S. (1998). İstanbul hükümetleri ve millî mücadele. Türkiye İş Bankası Yayınları.
4. Alkan, N. (2012). Selanik’in yükselişi. Timaş Yayınları.
5. Alkan, N. (2014). Selanik İstanbul’a karşı. (2. Baskı). Timaş Yayınları.
6. Atatürk, M. K. (1989). Nutuk. (3. Baskı). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
7. Atatürk, M. K. (1999). Nutuk-vesikalar. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
8. Atatürk, M. K. (2006). Atatürk’ün söylev ve demeçleri. Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.

9. Bakırcı, F. (2019). Parlamenter sistem siyasal istikrarsızlıkların nedeni midir? 1960-1971 dönemi. ViraVerita E- Dergi: Disiplinlerarası Karşılaşmalar, 10, 30-108.
10. Cem, İ. (1986). Türkiye’de geri kalmışlığın tarihi. (9. Baskı). Cem Yayınevi.
11. Çiftçi, A. (2016). Cumhuriyet modernleşmesinin ilk çeyrek yüzyılında siyaset ve hukuk bağlamında sosyalpolitikalar. Turkish Studies, 11 (2), 1435-1460. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9564
12. Demir, Ş. (2021). 27 Mayıs askerî yönetiminin sivil idareye geçme çabaları: yuvarlak masa kararları. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 37 (104), 383-417. https://doi.org/10.33419/aamd.1016016
13. Demiraslan, T. ve Bolat, B. S. (2014). 1923 seçimleri ve basın, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(36), 140-165.
14. Doğan, A. (1964). Kurtuluş, kuruluş ve sonrası. Dünya Yayınları.
15. İpek, G. (2013). Alaşehir Kongresi’ne katılanlar ve sosyal statüleri. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(3), 237-260.
16. Kadirbeyoğlu, Z. (2007). Kadirbeyoğlu Zeki Bey’in hatıraları. Sebil Yayınevi.
17. Karabekir, K. (1995). İstiklâl harbimizin esasları. Emre Yayınları.
18. Karabekir, K. (2000). İstiklâl harbimiz. (5. Baskı). Emre Yayınları.
19. Karatepe, Ş. (2017). Darbeler ve anayasalar. (5. Baskı). Binyıl Yayınevi.
20. Koçak, M. F. (2018). 1919 Meclis-i mebusan seçimlerinin “kurucu meclis oluşturucu” niteliği. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(2), 185-213.
21. Küçükömer, İ. (2010). Düzenin yabancılaşması. (2. Baskı). Profil Yayınları.
22. Okyar, O. ve Seyitdanlıoğlu M. (1997). Fethi Okyar’ın anıları. (1. Baskı). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
23. Öksüz, E. (1980). Feodal düzen ve sosyal değişmeler. İstanbul Journal of Sociological Studies, (18), 81-92.
24. Özdemir, H. (2002). Siyasal tarih (1960-1980). İç. Türkiye tarihi-çağdaş Türkiye, 1908-1980, (7.Baskı). Cem Yayınevi.
25. Tanör, B. (2011). Osmanlı-Türk anayasal gelişmeleri, (20. Baskı). Yapı Kredi Yayınları.
26. Tökin, F. H. (1965). Türk tarihinde siyasî partiler ve siyasî düşüncenin gelişmesi 1839-1965, Elif Yayınları.
27. Yetkin, Ç. (2007). Türk direniş ve devrimleri. (6. Baskı). Yeniden Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Yayınları.
28. Zürcher, E. J. (1988). Atatürk ve 1924’teki çok partili demokrasi. Tarih ve Toplum, 9(49), 16-19.