Toprak ve İnsan: Birkaç Edebi Metinde ve Avesta’da Toprağın Yansıması
Öz
Toprak, insanın üzerinde yaşadığı ve ona bağlı olduğu en eski ve temel unsur olarak kabul edilir. Bu nedenledir ki eski iktisadi sistemler toprağa bağlı bir biçimde şekillenmişlerdir. İnsanın yerleşik hayata geçmesiyle, toprak insan hayatında belirleyici olmuştur. Toprağın sahip olduğu bu önem nispetinde bir sisteme bağlı olması zorunluydu. Bu ihtiyaca binaen Eski Çağdan itibaren işlenen toprak, bir sisteme bağlı gelişerek belli bir olgunluğa erişmişti. Ortaçağ’da gelişen toprak sistemleri, Eski Çağın birikimi olan sistemlere dayalı olmuş ve bu sistemler revize edilerek günün koşullarında yeniden yorumlanmışlardır. Bu çalışmada insanın toprakla ilişkisi öncelikle birkaç edebi metin üzerinden tartışılacak, ardından dini metinlerden olan Avesta’nın toprak üzerindeki etkilerine bakılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altüngök, A. (2015). Eski İran’da Din ve Toplum. İstanbul: Hikmetevi Yayınları.
- Aslı B. T. (2019). Azerbaycan Türklerinin atasözlerine yansıyan toprak olgusu, Folklor Dergisi, 25(98), 267-277. doi: 10.22559/folklor.878
- Asya, A. N. (1976). Ses ve Toprak. İstanbul: Ötüken Yayınları.
- Berat, A. (2004). Aşık Veysel. Ankara: Akçağ Yayınları.
- Bilge, A. (1946). Tarih Boyunca Toprak. Konya: Ülkü Basımevi.
- Firdevsi. (1956). Şehname-I. İstanbul: Maarif Basımevi.
- İnal, A. (1050). Toprak. İstanbul: MCMLI.
- Öz, E. (2014). Kültepe Metinleri Işığında Eski Anadolu’da Tarım ve Hayvancılık. Ankara: TTK Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yunus Arifoğlu
*
0000-0001-7931-8617
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Temmuz 2019
Gönderilme Tarihi
21 Haziran 2019
Kabul Tarihi
26 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 5 Sayı: 1