The Importance of Task-Based Learning Method in Point of Communicatıon Function of Language in Teaching Turkısh as a Foreign

Öz

The task-oriented teaching method has a structure that allows individuals to learn the target language by performing the tasks offered to them. In study, it is aimed to determine to what extent this method can bring language use in daily life. This study, which was carried out for the purpose of determining the situation, was carried out in line with qualitative research method in which observation, interview and video recordings are preferred as a data collection tool. The research was carried out in Erzincan Binali Yıldırım University TOMER. The participants consist of 17 students. Implementation data were collected in 2018. The data were analyzed with content analysis. For validity and reliability, elements such as obtaining expert opinion, confirming the participants and long-term interaction were used. In the end, it was determined that there was an improvement in level of Turkish speech as the communication language of the students and that they did not encounter problems in daily life. According to findings, it can be said that the task-oriented teaching method is successful in gaining communication language used in daily life.

Anahtar Kelimeler

• teaching Turkish as a foreign language
• communication
• task-oriented learning
• task-based learning

Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Görev Temelli Öğrenme Yönteminin Dilin İletişimsel İşlevi Açısından Önemi

Öz

Yapısı itibariyle etkileşimli ve öğrenci merkezli öğretim yöntemleri içerisinde yer alan görev odaklı öğretim yöntemi, bireylerin kendilerine sunulan görevleri gerçekleştirerek hedef dili öğrenmelerine olanak sağlayan bir yapısı vardır. Çalışmada görev odaklı öğrenme yönteminin günlük hayattaki dil kullanımını hangi ölçüde kazandırabildiğini belirlemek amaçlanmıştır. Durum belirleme amacıyla gerçekleştirilen bu çalışma, veri toplama aracı olarak gözlem, görüşme ve video kayıtlarının tercih edildiği nitel araştırma yöntemi doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Araştırma, TÖMER’de gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın katılımcıları TÖMER’de Türkçe öğrenmekte olan 17 yabancı uyruklu öğrenciden oluşmaktadır. Veriler içerik analizi doğrultusunda analiz edilmiştir. Araştırmanın geçerlik ve güvenirliğini sağlamak için uzman görüşünün alınması, katılımcı teyidi, kayıt cihazı kullanılarak veri kaybının önlenmesi ve uzun süreli etkileşim gibi unsurlardan faydalanılmıştır. Araştırmanın sonunda, öğrencilerin iletişim dili olarak Türkçe konuşma düzeylerinde ilerlemenin olduğu ve günlük hayatta diğer bireylerle etkileşim içerisine girdiklerinde problemle karşılaşmadıkları belirlenmiştir. Bulgulara göre görev odaklı öğretim yönteminin günlük hayatta kullanılan iletişim dilini kazandırmada başarılı olduğu ve dört temel dil becerisinin kullanımına uygun bir ortam hazırladığı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• görev odaklı öğrenme
• Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi
• iletişim
• göreve dayalı öğrenme
• görev temelli öğrenme

Kaynakça

1. Akbal, B. (2008). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde görev odaklılık üzerine uygulamalı bir çalışma. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Akbulut, N. (2014). Teaching English to young learners through task-based language teaching (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi/ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
3. Brown, G. A. & Yule, G. (1983). Teaching the spoken language. Cambridge University.
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (18. Baskı). Pegem Akademi.
5. Cebeci, N. (2006). The effectivity of task-based activities on vocabulary competence designed ın accordance wıth the common European framework (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
6. Creswell, J. W. (2014). Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları – araştırma deseni (4.Baskı). Selçuk Beşir Demir (Çev.). Eğiten Kitap.
7. Ellis, R. (2003). Task based language learning and teaching. Oxford University.
8. Göçer, A. (2017a). Görev temelli öğrenme yönteminin Türkçenin ikinci dil olarak öğretiminde kullanımı, özellikleri ve işlevleri. International Journal of Language Academy, Türkçenin Eğitimi ve Öğretimi Özel Sayısı, 5(2), 313-328. http://dx.doi.org/10.18033/ijla.3570

9. Göçer, A. (2017b). Türkçenin ikinci dil olarak öğretiminde iletişimsel yöntemin özellikleri, kullanımı ve işlevleri. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(4), 1-16. http://dx.doi.org/10.18298/ijlet.2087
10. Gücüyeter, B., Şeref, İ. & Karadoğan, A. (2019). Tutor destekli öğretim modeli’nin yabancı öğrencilerin Türkçe konuşma becerilerine ve kaygı düzeylerine etkisi. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 64, 535-552. https://doi.org/10.14222/Turkiyat4054
11. Hismanoğlu, M. & Hismanoğlu, S. (2011). Task-based language teaching: what every EFL teacher should do. Procedia Social and Behavioral Sciences, 15, 46-52. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2011.03.049
12. Izadpanah, S. (2010). A study on task-based language teaching: From theory to practice. US-China Foreign Language, 8(3), 47-56. http://www.davidpublisher.org/Home/Journal/UCFL
13. İşcan, A. & Karagöz, B. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde konuşma becerisi kazandırmada filmlerin kullanımı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(4), 1265-1278. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/265454
14. Jeon, I. & Hahn, J. (2006). Exploring EFL teachers’ perceptions of task-based language teaching: A case study of Korean secondary school classroom practice. Asian EFL
15. Journal, 8(1), 123-143. http://www.asian-efl-journal.com
16. Johnson, A. P. (2015). Eylem araştırması el kitabı (2.Baskı). Yıldız Uzuner ve Meltem Özten Anay (Çev.). Anı.
17. Karadağ, B. F. & Göçer, A. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde drama yönteminin akıcı konuşma üzerindeki rolü. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(1), 431-446. http://dx.doi.org/10.7884/teke.4142
18. Kargı, B. (2014). Yabancı dil öğretimine “eylemsellik‟ bağlamında öğrenen odaklı bakış. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 357-366. http://10.7822/omuefd.33.2.2
19. Kayır G. & Arı, A. (2018). Türkçe ve Türk kültürü dersi’nde görev temelli etkinliklerin İsviçre’de yaşayan Türk çocuklarının akademik başarı ve motivasyonlarına etkisi. Turkish Studies, 13(19), 1125-1146. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.13952
20. Melanlıoğlı, D. (2016). Bosna Hersek örneğinde yabancı dil olarak Türkçe öğrenen çocukların dinleme alışkanlıkları. Avrasya Etüdleri, 50(2), 529-546. https://dergipark.org.tr/tr/pub/avrasya
21. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma – desen ve uygulama için bir rehber. Selahattin Turan (Çev.). Nobel.
22. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. Mesut Bütün ve Selçuk Beşir Demir (Çev.). Pegem Akademi.
23. Prahbu, N. S. (1987). Second language pedagogy. Oxford University.
24. Richards, J. C. & Rodgers, T. S. (2001). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University.
25. Richards, J. C. (2002). Addressing the grammar gap in task work. J. C. Richards, W. A. Renendya (Ed.), Methodology in language teaching içinde (p. 153-166). Cambridge University.
26. Selim, İ. (2015). Görev odaklı dil öğretimi ile Arapça dil bilgisi öğretimi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Skehan, P. (1996). Task-based instruction. Language Teaching, 36, 1-14. https://www.cambridge.org/core/journals/language-teaching
28. Şahin, M. (2019). Görev temelli dil öğretim yöntemi'nin Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin konuşma becerilerinin geliştirilmesinde kullanımı (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi/Sosyal bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
29. Wesche, M. (2000). Content-based, task-based, and participatory approaches. Russell N. Campbell and William E. Rutherford (Ed.), Techniques and principles in language teaching (Second Edition) içinde (p. 137-158). Oxford: Oxford University.
30. Willis, J. (1996). A framework for task-based learning. Longman Limited.
31. Yaylı, D. (2004). Göreve dayalı öğrenme yönteminin Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde uygulanması ve bu uygulamaya ilişkin öğrenci görüşleri (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
32. Yaylı, D. & Yavuz, M. A. (2008). Göreve dayalı öğrenme yönteminin yabancı dil olarak Türkçe öğretimine uygulanmasına ilişkin sorunlar. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(24), 58-68. https://dergipark.org.tr/tr/pub/pauefd
33. Yaylı, D. & Yaylı, D. (2011). Yabancı dil öğretimi yaklaşımları ve yöntemleri. Derya Yaylı ve Yasemin Bayyurt (Ed.), Yabancılara Türkçe Öğretimi içinde (s. 7-28). Anı.
34. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Tıpkı basım). Seçkin.
35. Yin, R. K. (2009). Case study research- design and methods (4th Edition). SAGE.
36. Yorulmaz, M. (2009). Göreve dayalı öğretim yönteminin Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde dinleme becerisinde kullanılmasının avantajları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.