Does the Gunshot Residue Left on the Hand Increase as the Number of Shots Increases? 9x19 mm Parabellum Bullet Example

Öz

Aim: The aim of this study was to investigate the relationship between the number of shots and the amount of gunshot residue (GSR) left in the firing hand using 9x19 mm Parabellum pistol bullets produced by the Mechanical and Chemical Industry. Method: The shots were fired in an indoor shooting range using 9x19mm Parabellum-type bullets and Sarsılmaz Armalite AR-24 pistol. The shots were designed as single shot, double shot, and triple shot with right hand, left hand, and double hand grip, each shot was repeated three times. Sb, Ba, and Pb concentrations were analyzed by ICP-MS, and the relationship between the number of shots and GSR concentrations was evaluated using multiple regression analysis. Results: Sb, Ba, and Pb were detected in all 72 samples taken from back and palm sampling areas of the shooting hands, and GSR concentrations increased as the number of shots increased; however, according to multiple regression analysis using binary (Sb and Ba) and triple (Sb, Ba and Pb) regression models, there was no significant relationship between the number of shots and GSR concentrations [F<5.14 (for binary model); 5.43 (for triple model)]. Since the ejection port of the pistol was on the right side, the amount of GSR taken from the back area of the right hand was higher than the palm surface in all shots. Conclusion: Although this study has shown that the amount of GSR deposited on the hand increases with the number of shots, it should be kept in mind that the ambient conditions, the type of pistol and bullet fired, the time/method of sample collection and the analysis method used are among the factors that affect these results. However, it is still considered that the GSR amount increasing with the number of shots fired will be useful in expert witness applications.

Anahtar Kelimeler

• Shot Residue
• Ballistics
• Inductively Coupled Plasma-Mass Spectrometry
• 9x19 mm Parabellum Cartridge

Atış Sayısı Arttıkça El Üzerinde Kalan Atış Artığı da Artar mı? 9x19 mm Parabellum Fişek Örneği

Öz

Amaç: Bu çalışmada, Makine Kimya Endüstrisi yapımı 9x19 mm Parabellum tabanca mermileri kullanılarak, atış sayısı ile atış yapan elde kalan ateşli silah atış artığı (ASAA) miktarı arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Atışlar, 9x19mm Parabellum tipi mermi ve Sarsılmaz Armalite AR-24 marka tabanca kullanılarak kapalı atış poligonunda yapıldı. Sağ el, sol el ve çift el tutuşlu olacak şekilde tek atış, çift atış ve üçlü atış olarak tasarlanan atışların her biri üçer kez tekrar edildi. Sb, Ba ve Pb konsantrasyonları ICP-MS ile analiz edildi, atış sayısı ile ASAA konsantrasyonları arasındaki ilişki, çoklu regresyon analizi kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Atış yapan ellerin dışından ve içinden alınan toplam 72 numunenin tümünde Sb, Ba ve Pb tespit edildiği ve atış sayısı arttıkça ASAA miktarının arttığı görüldü, ancak ikili (Sb ve Ba) ve üçlü (Sb, Ba ve Pb) regresyon modeli oluşturularak yapılan çoklu regresyon analizine göre atış sayısı ile ASAA miktarları arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı [F<5.14 (ikili model için); 5.43 (üçlü model için)]. Tabancanın kovan atma boşluğunun sağ tarafta olması nedeniyle, tüm atışlarda sağ elin dış yüzeyinden alınan ASAA miktarının iç yüzeyinden alınana göre yüksek olduğu tespit edildi. Sonuç: Bu çalışma, atış sayısı arttıkça el üzerinde biriken ASAA’nın da arttığını göstermiş olsa da, atış yapılan ortam şartlarının, atış yapılan tabanca ve mermi tipinin, atış artığı toplama zamanının/yönteminin ve kullanılan analiz yönteminin bu sonuçlar üzerinde etkili olan faktörler arasında olduğu unutulmamalıdır. Ancak yine de atış sayısına bağlı olarak artan ASAA miktarının bilirkişilik uygulamalarında faydalı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Atış Artığı
• Balistik
• İndüktif Eşleşmiş Plazma-Kütle Spektrometresi
• 9x19 mm Parabellum Fişek

Kaynakça

1. Üner HB, Çakır İ. Adli Balistik. Ankara: Arıkan Yayınları; 2007.
2. Wallace JS. Chemical Analysis of Firearms, Ammunition, and Gunshot Residue, Second. Londra: CRC Press; 2018.
3. Sarıbey AY, İnan A, Tarımcı Ç. Kurusıkı tabancaların tadilat yöntemleri ve yasal durumları. Adli Bilim Derg 2007;6(2):68–73.
4. Wenz HW, Lichtenberg WJ, Katterwe H. Surface analysis and surface measuring techniques in firearm offences. Fresenius. J Anal Chem 1991;341(3-4):155–65. https://doi. org/10.1007/BF00321540
5. Yüksel B, Şen N, Ögünç GI, Erdoğan A. Elemental profiling of toxic and modern primers using ICP-MS, SEM-EDS, and XPS: an application in firearm discharge residue investigation. Aust J Forensic Sci 2023;55(4):529–46. https:// doi.org/10.1080/00450618.2022.2043436
6. Vanini G, Souza MO, Carneiro MTWD, Filgueiras PR, Bruns RE, Romão W. Multivariate optimisation of ICP OES instrumental parameters for Pb/Ba/Sb measurement in gunshot residues. Microchem J 2015;120:58–63. https://doi. org/10.1016/j.microc.2015.01.003
7. Berendes A, Neimke D, Schumacher R, Barth M. A versatile technique for the investigation of gunshot residue patterns on fabrics and other surfaces: m-XRF. J Forensic Sci 2006;51(5):1085–90. https://doi.org/10.1111/j.1556- 4029.2006.00225.x
8. Brazeau J, Wong RK. Analysis of gunshot residues on human tissues and clothing by X-ray microfluorescence. J Forensic Sci 1997;42(3):424–8. https://doi.org/10.1520/JFS14142J

9. Andrasko J, Pettersson S. A simple method for collection of gunshot residues from clothing. J Forensic Sci Soc 1991;31(3):321–30. https://doi.org/10.1016/S0015- 7368(91)73164-2
10. Brozek-Mucha Z. Chemical and morphological study of gunshot residue persisting on the shooter by means of scanning electron microscopy and energy dispersive X-ray spectrometry. Microsc Microanal 2011;17(6):972–82. https://doi.org/10.1017/S1431927611012141
11. Santos A, Ramos P, Fernandes L, Magalhães T, Almeida A, Sousa A. Firing distance estimation based on the analysis of GSR distribution on the target surface using ICP-MS -an experimental study with a 7.65 mm × 17 mm Browning pistol (0.32 ACP). Forensic Sci Int 2015;247(1):62–8. https:// doi.org/10.1016/j.forsciint.2014.12.006
12. Rijnders MR, Stamouli A, Bolck A. Comparison of GSR composition occurring at different locations around the firing position. J Forensic Sci 2010;55(3):616–23. https://doi. org/10.1111/j.1556-4029.2009.01292.x
13. Santos A, Magalhães T, Vieira DN, Almeida AA, Sousa AV. Firing distance estimation through the analysis of the gunshot residue deposit pattern around the bullet entrance hole by inductively coupled plasma-mass spectrometry: an experimental study. Am J Forensic Med Pathol 2007;28(1):24–30. https://doi.org/10.1097/01.paf.0000233631.40170.d4
14. Halim MIA, Ahmad U, Chong H-Y, Jasmani H. Analysis of gunshot residue deposited on cloth target. In: International Conference on Science and Social Research, 2010; p. 1212–7. https://doi.org/10.1109/CSSR.2010.5773720
15. Can M, Üner H, Koç S, Tok M, Toprak S, Dışbudak M. MKE kurumu yapımı tabanca mermileri ile yapılan atışlarda el üzerinde kalan atış artıklarının alevsiz atomik absorbsiyon spektrofotometri yöntemi ile tespiti. Adli Tıp Bülteni 2005;10(1):5–14. https://doi.org/10.17986/blm.2005101570
16. Krishnan SS. Detection of gunshot residue on the hands by neutron activation and atomic absorption analysis. J Forensic Sci 1974;19(4):789–97. https://doi.org/10.1520/JFS10469J
17. Dockery CR, Rosenberg MB. Determining the lifetime of detectable amounts of gunshot residue on the hands of a shooter using laser-induced breakdown spectroscopy. Appl Spectrosc 2008;62(11):1238–41. https://doi. org/10.1366/000370208786401473
18. Dockery CR, Goode SR. Laser-induced breakdown spectroscopy for the detection of gunshot residues on the hands of a shooter. Appl Opt 2003;42(30):6153–8. https:// doi.org/10.1364/AO.42.006153
19. Vanini G, Souza RM, Destefani CA, Merlo BB, Piorotti TM, de Castro EVR, Carneiro MTWD, Romão W. Analysis of gunshot residues produced by 0.38 caliber handguns using inductively coupled plasma-optical emission spectroscopy (ICP OES). Microchem J 2014;115:106–12. https://doi. org/10.1016/j.microc.2014.03.003
20. G. Vanini, Destefani CA, Merlo BB, Carneiro MTWD, Filgueiras PR, Poppi RJ, Romão W. Forensic ballistics by inductively coupled plasma-optical emission spectroscopy: quantification of gunshot residues and prediction of the number of shots using different firearms. Microchem J 2015;118:19–25. https://doi.org/10.1016/j. microc.2014.07.016
21. Kara İ. Atış sayısına bağlı olarak namluda biriken atış artığının atomik absorpsiyon spektrometre yöntemi ile kantitatif analizi. Karadeniz Chem Sci Technol 2018;2(3):7–11.
22. Yayla M. Ateşli silah atış artığının atış sayısı ve farklı mermi çekirdeklerine bağlı nicel değişiminin araştırılması. Hitit Üniversitesi; 2022.
23. Halim MIA, Ahmad U, Chong H-Y, Abdullah MK. Analysis of gunshot residue deposited on cotton cloth target at close range shooting distances. Malaysian J Forensic Sci 2010;1(1). https://doi.org/10.1109/CSSR.2010.5773720
24. Costa RA, Motta LC, Destefani CA, Rodrigues RRT, do Espírito Santo KS, Aquije GMFV, Boldrini R, Athayde GPB, Carneiro MTWD, Romão W. Gunshot residues (GSR) analysis of clean range ammunition using SEM/EDX, colorimetric test and ICP-MS: a comparative approach between the analytical techniques. Microchem J 2016;129:339–47. https:// doi.org/10.1016/j.microc.2016.07.017
25. Karabulut R, Şeker K. Belirlenmiş değişkenlerin vergi gelirleri üzerindeki etkisi: çoklu doğrusal regresyon analizi. Suleyman Demirel Univ J Fac Econ Adm Sci 2018;23(3):1049–70.
26. Zaman T. Çoklu doğrusal regresyon analizinde çakı tahmin yöntemi ve test problemlerine katkılar. Ondokuz Mayıs Üniversitesi; 2017.