12 yaş altı çocuklarda ev kazalarına bağlı ölümler: Yaralanma türleri ve aile özellikleri
Öz
AMAÇ: Kaza sonucu ölümler alınabilecek önlemlerle azaltılabilir/önlenebilir ölümler olduğundan adli tıbbın ve koruyucu hekimliğin önemli konuları arasında yer almaktadır. Özellikle yeni hareket kabiliyeti kazanmış bebekler ve oyun çocukları güvenli olması gereken evlerinde kazaya maruz kalmaktadır. Literatürde en sık karşılaşılan ev kazaları düşme, haşlanma, yanma ve zehirlenmelerdir. Bu çalışmanın amacı ailelerin sosyodemografik özelliklerinin, ebeveynin eğitim durumunun ve aile yapısının çocuk ev kazaları sıklığı ve türleri üzerindeki etkisinin araştırılmasıdır. YÖNTEM: Çalışma prospektif olarak tasarlanmış olup Adli Tıp Kurumu İstanbul Morg İhtisas Dairesine otopsi yapılmak üzere gönderilen 12 yaş altı çocuklar çalışmaya dahil edilmiştir. Olay yeri ve otopsi bulguları ile birlikte aile bireylerinden aile yapısı, eğitim durumu ile ilgili alınan bilgilerle çalışma grubu oluşturulmuştur. BULGULAR: Bir yıllık zaman dilimi içerisinde ev ortamında meydana gelmiş kaza sonucu ölen 31’i erkek, 22’si kız olmak üzere 53 çocuk olgu otopsi yapılmak üzere gönderilmiştir. Ortalama yaş 4,32± 2,95 olarak bulunmuştur. Olaylar çocuğun kendi eylemi ÇKE ve çocuktan bağımsız ÇB olmak üzere iki ana grup altında değerlendirilmiştir. ÇKE sonucu meydana gelen kazalarda annenin yaş ortalaması 28,82±5,68, babanın yaş ortalaması ise 33,26±5,65’tir. ÇKE sonucu oluşan kaza grubunda düşme en sık görülen kaza türü olmuştur n=20, %37,7 tüm gruplarda, ÇKE grubunda %58,8 . Yüksekten düşmeler ilkbahar ve yaz mevsiminde daha sık görülmüştür. Çocuğun cinsiyeti ile olay türü arasında istatistiksel anlamlı bir ilişki bulunmazken ailenin düşük eğitim düzeyi ile olay türü arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Düşük eğitim düzeyli ailelerde yüksekten düşmeler diğer gruplara göre fazla sayıda bulunmuştur. annesi çalışan çocukların yaş ortalaması anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur ancak annenin çalışma durumu ile olay türü arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. SONUÇ: Sıcak havalarda evlerdeki açık balkon kapıları ve pencereler çocuklar için önemli bir risk faktörüdür. Küçük çocuk yaşı yüksekten düşmeler için bir risk faktörü olarak bulunmuştur. Erken çocukluk döneminde dengesiz motor aktiviteleri ve motor gelişim seviyesinin yetersizliği bunun sebebi olarak düşünülmüştür. Çalışmanın sonucu olarak çocukların korunması ve evlerde kazalara karşı alınabilecek tedbirler konusunda ailelerin eğitilmesinin ev ortamında çocukların geçireceği kazaları azaltmada en önemli faktör olduğu düşünülmüştür. Kaza sonucu çocuk ölümlerinin engellenmesinde ilk basamak ailelerin ev ortamındaki tehlikelerin farkında olmasının sağlanmasıdır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Birken CS, Parkin PC, To T, Macarthur C. Trends in rates of death from unintentional injury among Canadian children in urban areas: influence of socioeconomic status. CMAJ. ;175 8 :867.
- Laursen B, Nielsen JW. Influence of sociodemographic fac- tors on the risk of unintentional childhood home injuries. Eur J Public Health. 2008;18 4 :366-70.
- Hjern A, Ringbäck-Weitoft G, Andersson R. Socio-demo- graphic risk factors for home-type injuries in Swedish infants and toddlers. Acta paediatr. 2001;90 1 :61-8.
- Bartlett SN. The problem of children’s injuries in low-in- come countries: a review. Health Policy Plan. 2002;17 1 :1-13.
- Schnitzer PG, Dowd MD, Kruse RL, Morrongiello BA. Su- pervision and risk of unintentional injury in young children. Inj Prev. 2015;21 e1 :e63-e70.
- Morrongiello BA, Schell SL. Child injury: The role of supervi- sion in prevention. Am J Lifestyle Med. 2010;4 1 :65-74.
- Peden M, Oyegbite K, Ozanne-Smith J, Hyder A, Branche C, Rahman A, Rivara F, Bartolomeos K. World Report on Child Injury Prevention. Switzerland: World Health Organization Press; 2008.
- Peden M, McGee K, Krug E. Injury: a leading cause of the global burden of disease, 2000: World Health Organization; 2002.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Adli Biyoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
1 Ocak 2018
Kabul Tarihi
15 Ocak 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 32 Sayı: 3
