ACİL TIPTA ŞİDDET İLE İLGİLİ ADLİ OLGULAR TRAFİK KAZALARININ ÖNÜNE Mİ GEÇİYOR?

Öz

Amaç: Her yıl bir milyondan fazla insan kendine zarar verme, başkası tarafından uygulanan şiddet ya da toplu şiddet uygulamalarıyla hayatlarını kaybetmekte veya sakat kalmaktadır. Daha önce acil servislerde yapılan çalışmaların tümünde, motorlu taşıt kazalarının MTK en büyük adli vaka grubunu oluşturduğu gösterilmişti. Bu çalışmada acil servislerdeki şiddet ile ilgili adli vakaların, MTK vakalarından daha fazla olduğunu ve acil servislerde daha fazla iş yüküne neden olduğunu göstermek amaçlanmıştır. Yöntemler: Bu çalışma 1 Ocak 2011 - 31 Aralık 2012 tarihleri arasında hastanemiz acil servisindeki kayıtlar incelenerek retrospektif olarak yapıldı. Eş zamanlı olarak literatürü analiz edildi ve Türkiye’nin farklı bölgelerinde toplam 54000 olgu içeren 7 ayrı çalışmanın verileri karşılaştırıldı. Adli vakalar “Motorlu taşıt kazaları”, “Şiddet vakaları” ve “Diğer” olarak üç grup altında incelendi. Hastaneye başvuran tüm adli vakalar çalışmaya dahil edildi. Veriler toplanırken hastane ve polis resmi kayıtları kullanıldı. Bulgular: Toplam 3838 adli olgu incelendi. Vakaların %70,3’ü erkek, %29,7’si kadındı. Ortalama yaş 32,5±15,52 min. 0, max. 94 bulundu. Vakaların çoğunu genç erkekler oluşturuyordu. Şiddet %45,6 ile ilk sırada yer alırken darp %29, bıçaklanma %7, ilaç zehirlenmesi %8, ateşli silah %1, cinsel saldırı %0,1 , motorlu taşıt kazaları % 37,9 ile ikinci sırada ve “diğer” grup %16,5 ile üçüncü sıradaydı. Sonuç: Şiddet, 15-44 yaş arasındaki insanlar için dünyada en önde gelen ölüm sebeplerindendir. Acil servislere başvuran adli vakalarda motorlu taşıt kazaları daha çok mortalite ve morbiditeye sahip olmasına rağmen, şiddet ve şiddetten kaynaklanan adli vakalar daha sık görülmektedir. Bunun yanında şiddete bağlı adli vakaların acil servislerde çok daha fazla iş yüküne ve ekonomik kayba sebep olduğu gerçeği de dikkatleri çekmelidir.

Anahtar Kelimeler

• adli tıp
• acil vakalar
• motorlu taşıt kazaları
• şiddet

ARE VIOLENCE RELATED CASES OVERTAKING MOTOR VEHICLE ACCIDENTS IN FORENSIC EMERGENCY MEDICINE?

Öz

Objective: Each year, more than a million people lose their lives, and many become disabled, as a result of self-inflicted, interpersonal or collective violence. In all the previous studies conducted in the emergency departments, it has been shown that motor vehicle accidents MVA compose the largest forensic case group. In this study, we aimed to show that violence related cases exceed the MVA cases and cause more work burden on the emergency physicians. Methods This study was conducted retrospectively using the hospital records between January, 2011 and December, 2012. At the same time we analyzed literature and compared seven different studies involving 54000 cases from different parts of Turkiye. We evaluated the forensic cases under three categories as “MVA”, “Violence” and “Others”. All forensic cases who applied to the emergency department were included in the study. The data was collected from hospital and official police records Results: A total of 3838 medical legal cases were examined, 70.3% were male 29.7% were female. Mean age was found as 32.5 ± 15.52 min 0, max 94 . The majority of the patients were young men: Violence with 45.6% accounted for the largest group of forensic cases [assault 29.1%, stabbing 7.4%, drug intoxications 8.1%, and gunshot 1.0%, sexual assault 0.1%] followed by MVA, 37.9% and “Others” 16.5%. Conclusion: Violence is among the leading causes of death worldwide for people aged 15–44 years. Although MVA results in higher morbidity and mortality in forensic emergency medicine, Violence and violence related cases are much more frequent. Additionally attention should be drawn to the fact that violence related cases cause more work burden and economic losses in the emergency department.

Anahtar Kelimeler

• forensic medicine
• emergency cases
• motor vehicle accidents
• violence

Kaynakça

1. Krug EG, Dahlberg LL, Mercy JA, Zwi AB, Lozano R. World report on violence and health. Geneva: World Health Organization, 2002.
2. Demircan A, Keleş A, Gurbuz N. Forensic Emergency Medicine – Six-year experience of 13823 cases in a university emergency department. Turk J Med Sci 2008;38 6 :567- 75.
3. Sunay YM, Faruk Oİ. Evaluation of forensic cases applied to Emergency Department of Suleyman Demirel University Medical School Hospital between 1999-2001. Journal of Forensic Medicine 2003:17 1 :47-53.
4. Türkmen N, Akgöz S, Çoltu A, Ergin N. Evaluation of forensic cases applied to Emergency Department Uludağ University Medical School. Journal of Uludağ Medical Faculty 2005;31:25-9.
5. Gürbüz N, Saygı Ş, Çıla E, Demircan A, Keleş A. Analysis of the forensic cases admitted to Gazi University Hospitals Adult Emergency Service. Gazi Medical Journal 2004;15:139-43.
6. Meltem S, Nalan K, Mehmet O, Ayça A, Alim Ç, Müge G, Selen A, Meryem G, Salim S. analysis of judicial cases at emergency department. Cukurova Medical Journal 2013;38 2 :250-60.
7. Harun T, Çağlar Ö, Mustafa D, Mustafa Ö, Bülent C. Evaluation of the forensic reports documented at the Department of Forensic Medicine of Gülhane Military Academy of Medicine between 1995 and 2002 in the view of new Turkish Criminal Law. Gülhane Medical Journal 2005;47 2 :102-5.
8. Güven FMK, Bütün C, Beyaztaş FY, Eren ŞH, Korkmaz İ. Evaluation of forensic cases admitted to Cumhuriyet University Hospital. ADÜ Med J 2009;10 3 :23-8.

9. Altun G, Azmak D, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine başvuran adli olguların özellikleri. Adli Tıp Bülteni 1997;2 2 :62-6.
10. Bilge S, Aslan Ş, Katırcı Y, Uzkeser M, Ersunan G, Sarıtaş A. Acil serviste travma dışı adli olguların geriye dönük analizi. Turk J Emerg Med 2005;5 3 :133-7.
11. Çınar O, Acar YA, Çevik E, Kılıç E, Bilgiç S, Ak M, Cömert B. Acil servise başvuran 0-18 yaş grubu adli olguların özellikleri. Anatol J Clin Investig 2010;4 3 :148-51.
12. Varol O, Eren ŞH, Oğuztürk H, Korkmaz İ, Beydilli İ. Acil servise trafik kazası sonucu başvuran hastaların incelenmesi. C.Ü. Tıp Fakültesi Dergisi 2006;28 2 :55-60.
13. Küçüker H, Aksu A. 1991-2001 yıllarında Fırat Üniversitesi Hastanesi Acil Servise başvuran trafik kazası olgularının değerlendirilmesi. Turk J Emerg Med 2003;3 2 :11-5.
14. Gürbüz N, Saygı Ş, Cila E, Demircan A, Keleş A. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı Erişkin Acil Servise başvuran adli olguların analizi. Gazi Medical Journal 2004;15:139-44.
15. Arslanoğlu A, İlhan MN, Bumin MA. Bir askeri hastane acil servisine başvuran adli olguların epidemiyolojik özellikleri. Gazi Medical Journal 2007;18: 1 :22-5.
16. A Butchart, D Brown, A Khanh-huynh, P Corso, N Florquin, R Muggah. Manual for Estimating the Economic Costs of İnjuries due to Interpersonal and Self-Directed Violence. WHO 2008.
17. Brennan IR, Moore SC, Shepherd JP. Non-firearm weapon use and injury severity priorities for prevention. Injury Prevention 2006;12 6 :395-9.
18. Rand MR. Violence-Related Injuries Treated in Hospital Emergency Departments. U.S. Department of Justice, Office of Justice Programs, Bureau of Justice Statistics, August 1997, NCJ-156921.
19. Miller TR, Cohen MA, Rossman SB. Victim costs of violent crime and resulting injuries. Health Affairs 1993;12:186–97.
20. Krug EG. World Report on Violence and Health. Geneva, World Health Organization, 2002.
21. Ryan MT. Clinical forensic medicine. Ann Emerg Med 2000;36 3 :271-3.
22. Peder M, Scurfield R, Sleet D, Mohan D, Hyder AA, Jarawan E. World Report on Road Traffic Injury Prevention. Geneva Switzerland, World Health Organization, 2004.
23. Sivarajasingam V, Shepherd JP. Trends in community violence in England and Wales 1995-1998: an accident and emergency department perspective. Emerg Med J 2001;18 2 :105-9.
24. Miller M, Hemenway D. Guns and suicide in the United States. N Engl J Med 2008;359 10 :989-91.