ELEKTROMİYOGRAFİ LABORATUVARINA BAŞVURAN ADLİ OLGULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Amaç: Nöromusküler bozuklukların değerlendirilmesinde elektrodiagnostik çalışmalar, adli olgulara ait raporların doğruluk ve güvenirliği açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada elektromiyografi laboratuvarına gelen hastalar arasındaki adli olguların sıklığını, yaralanma nedenlerini ve en sık etkilenen periferik sinir yaralanmalarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Elektromiyografi EMG laboratuvarında 1 Ocak 2011’den 30 Nisan 2013‘e kadar yapılan tüm değerlendirme sonuç raporları retrospektif olarak incelenerek adli olgulara ait veriler çalışma kapsamına alınmıştır. Olgulara ait yaş, cinsiyet, adli olayın tipi, etkilenen vücut bölümleri ve yaralanan periferik sinirler değerlendirilmiştir. Bulgular: Belirtilen süre içerisinde adli olguların oranının %6,43 olduğu belirlenmiştir. Olguların 198’i erkek ve 37’sinin kadın oldukları görülmüştür. Yaralanma nedeni olarak en sık kesici-delici alet, ikinci sıklıkta ise trafik kazasına bağlı yaralanmalar olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamızda enjeksiyona bağlı nöropati gelişen olguların oranı %12,3 idi. En sık yaralanan bölge sağ üst ekstremite ve en sık median sinirde hasar olduğu görüldü. Alt ekstremitede ise en sık siyatik sinir yaralanması mevcut olduğu tespit edildi. 117 olguda tek sinir, 44 olguda çift sinir lezyonunu olduğu belirlendi. Sonuç: Bu çalışmada sonuç olarak, periferik sinir yaralanmalarının erkeklerde sık görüldüğü, diğer çalışmalardan farklı olarak yaralanma nedeninin en sık kesici delici alet yaralanmaları olduğu ve en sık median sinirin etkilendiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• EMG
• adli vaka
• periferik sinir lezyonu

EVALUATION OF FORENSIC CASES APPLYING TO ELECTROMYOGRAPHY LABORATORY

Öz

Objective: Electrodiagnostic studies regarding to neuromuscular disorders are remarkably significant in terms of accuracy and reliability of reports of the forensic cases. The present study aims to determine frequency of the forensic cases among patients applying to the electromyography laboratory, causes of the injuries, and the mostly affected peripheral nerves. Methods: All the forensic case reports having applied to the electromyography laboratory evaluated between January 1, 2011 and April 30, 2013. Cases evaluated through the the parameters of age,gender, effected periferic nerve and part of body. Results: Ratio of the forensic cases among all cases was 6.43%. There were 198 males and 37 females. We detected that most frequently injuries were due to the cutting devices and secondly traffic accidents. Injection neuropathies were 12.3% of all. Right upper extremity and the median nerve were the most commonly affected organs. Sciatic nerve injury was the most frequently seen injury in the lower extremities. Among 117 cases there were one nerve injury and two nerve injuries detected among 44 cases. Conclusion: As a result of this study, we evaluated that peripheral nerve injury was higher in males. Cutting device injuries were the most frequent causes and the median nerve was the most commonly effected nerve.

Anahtar Kelimeler

• electromyography
• forensic case
• peripheral nerve injury

Kaynakça

1. Preston D, Shapiro B. Electromyography and Neuromuscular Disorders. 2. Edition. Philadelphia: Butterworth-Heinemann, 2005:3-8.
2. Akyüz M. Elektrodiagnoz. In: Oğuz H, eds. Tibbi Rehabilitasyon. 1. Baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2004:281- 311.
3. Martínez de Albornoz P, Delgado PJ, Forriol F, Maffulli N. Non-surgical therapies for peripheral nevre injury. Br Med Bull 2011;100 1 :73-100.
4. Yegiyants S, Dayicioglu D, Kardashian G, Panthak ZJ. Traumatic peripheral nerve injury: a war time review. J Craniofac Surg 2010;21 4 :998-1001.
5. Robinson LR. Traumatic injury to peripheral nerves. Muscle Nerve 2000; 23 6 :863-73.
6. Zhang XY, Liu JH, Cui Y, Tang P. Electrophysiological examination of peripheral nerve injury and its significance in forensic medicine. Fa Yi Xue Za Zhi 2008;24 4 :280-3.
7. Xia Q, Gao D, Zhu GY, Fan LH. Application of needle electromyography and nerve conduction study in forensic appraisal. Fa Yi Xue Za Zhi 2012;28 4 :275-7.
8. Bilgin NG, Ozge A, Mert E, Yalcinkaya DE, Kar H. Importance of electromyography and the electrophysiological severity scale in forensic reports. J Forensic Sci 2007;52 3 :698-701.

9. Kouyoumdjian JA. Peripheral nevre injuries: a retrospective survey of 456 cases. Muscle Nerve 2006;34 6 :785-8.
10. Ciaramitaro P, Mondelli M, Logullo F, Grimaldi S, Battiston B, Sard A, Scarinzi C, Migliaretti G, Faccani G, Cocito D. Italian Network for Traumatic Neuropathies. Traumatic peripheral nevre injuries: epidemiological findings, neuropathic pain and quality of life in 158 patients. J Peripher Nerv Syst 2010;15 2 :120-7.
11. Noble J, Munro CA, Prasad VS, Midha R. Analysis of upper and lower extremity peripheral nerve injuries in a population of patients with multiple injuries. J Trauma 1998;45 1 :116-22.
12. Eser F, Aktekin LA, Bodur H, Atan C. Etiological factors of traumatic peripheral nerve injuries. Neurol India 2009;57 4 :434-7.
13. Yılmaz L, Borman P, Bodur H, Uçan H. Üst ve alt ekstremitede periferik sinir yaralanmalarının analizi. Fiziksel Tıp 2001;4 2-3 :107-11.
14. Gündüz A, Uzun N, Alkan N, Karaali Savrun F, Kızıltan ME. İnjection neuropathies of the sciatic nerve: Experience of an electrophysiology laboratory and medicolegal approach in Turkey. Archives of Neuropsychiatry 2012;49 3 :208-11.
15. Pazarcı NK, Örken DN, Çelik MG, Çelebi LG, Aydın Ş. Postenjeksiyon siyatik nöropati: Klinik ve elektrofizyolojik özellikler. Nöropsikiyatri Arşivi 2010;47 3 :207-12.
16. Bulut G, Aksu S, Türk Börü Ü. Travmatik periferik sinir lezyonlarında etyoloji. Kartal Eğitim Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi 2003;14 2 :98-100.
17. Huang Y, Yan Q, Lei W. Gluteal sciatic nevre injury and its treatment. Zhongguo Xiu Fu Chong Jian Wai Ke Za Zhi 2000;14 2 :83-6.
18. Çetin G. Bölgesel Yaralanmalar. In: Soysal Z, Çakalır C, eds. Adli Tıp Cilt 1. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Basımevi, 1999:525-59.