HIRSIZLIK SUÇUNA SÜRÜKLENMİŞ ERKEK ERGENLERİN PSİKİYATRİK TANI DAĞILIMLARI VE NÖROPSİKOLOJİK ÖZELLİKLERİ

Öz

Amaç: Hırsızlık, Türkiye’de son yıllarda çocuk ve ergenler arasında sıklığı giderek artan bir suç türüdür. Bu çalışmada, hırsızlık suçuna sürüklenmiş erkek ergenlerin psikiyatrik tanı dağılımları ile sosyodemografik ve nöropsikolojik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Anabilim Dalı’na getirilen/ başvuran hırsızlık suçuna sürüklenmiş, 12-18 yaşları arasında, 30 katılımcı çalışmaya alınmıştır. Ayrıca, görüşme anına kadar herhangi bir suça yönelmemiş, yaş ve zekâ açısından aralarında anlamlı fark bulunmayan sağlıklı 30 erkek ergenden oluşan kontrol grubu oluşturulmuştur. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri saptanmış, dürtüselliklerini değerlendirmek için Barratt Dürtüsellik Ölçeği-11 BDÖ-11 verilmiş ve nöropsikolojik özelliklerini belirlemek amacı ile Wisconsin Kart Eşleme Testi WKET ve Stroop Testi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmamızda, hırsızlık suçuna sürüklenmiş ergenlerin %63’ü en az bir psikiyatrik tanı almıştır. Bu grup içinde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu DEHB %56 ve Depresif bozukluğun %26 en sık görülen psikiyatrik bozukluklar olduğu belirlenmiştir. Psikometrik değerlendirmede kullanılan WKET ve Stroop Testi sonuçlarına göre, hırsızlık suçuna sürüklenmiş ergenlerin, sağlıklı kontrollere kıyasla yürütücü işlev performanslarının daha kötü olduğu belirlenmiştir. Aynı zamanda bu grubun, davranışsal sorun alanlarında, sağlıklı kontrollerden daha fazla sorun yaşadıkları ve dürtüsellik puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç: Hırsızlık suçuna sürüklenen çocuklar arasında, psikiyatrik bozuklukların sıklıkla görüldüğü, bu çocukların dürtüsellik ve yürütücü işlev alanlarında sorunlar yaşadıkları saptanmıştır. Psikiyatrik bozukluklar, suça sürüklenen çocuklarda hırsızlık suçunun oluşumu, ceza süreci ve suçun tekrarı gibi alanlarda etkili faktörlerdir. Bu nedenle psikiyatrik hastalıkların erken fark edilmesi ve etkin tedavisi, suçun azaltılabilmesi ve bireyin topluma yeniden kazandırılabilmesi açısından son derece önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• hırsızlık
• psikiyatrik bozukluklar
• nöropsikoloji

THE DISTRIBUTION OF PSYCHIATRIC DIAGNOSES AND NEUROPSYCHOLOGICAL FEATURES OF MALE ADOLESCENTS WHO DRAGGED INTO ROBBERY

Öz

Objective: Robbery is a crime that has an increasing incidence among children and adolescents in Turkiye. In this study we investigated the distribution of psychiatric diagnoses, sociodemographic and neuropsychological features of male adolescents who dragged into robbery. Methods: Thirty adolescents 12-18 yearold, male who were referred to Ondokuz Mayis University Medical Faculty Department of Child and Adolescent Psychiatry for psychiatric assessment because of a robbery were included. Another 30 male adolescents matched in terms of age and level of intelligence and who did not dragged into any crime were included as a control sample. Sociodemographic variables are collected and to assess impulsivity Barratt Impulsivity Scale-11 BIS-11 were given. In addition, to assess the neurophysiological profile, Wisconsin Card Sorting Test WCST and Stroop Test were applied. Results: Of subjects, 63% in the group where the adolescents were dragged into robbery were found to have at least one psychiatric diagnoses. Mostly the diagnoses were Attention Deficit Hyperactivity Disorder ADHD 56% and Major Depressive Disorder MDD 26% . Results of the WCST and Stroop Tests reveal that compared to control cases, the adolescents who were dragged into robbery had worse performance in terms of executive functions. In addition, these adolescents had more behavioral problems and higher scores in impulsivity scale. Conclusion: The results indicate that most of the adolescents who were dragged into robbery have at least one psychiatric disorder and they have problems in impulse control and executive function era. Psychiatric disorders significantly influence the formation of the robbery crime, punishment process and recurrence of the crime. Therefore, early recognition of the psychiatric disorder and effective treatment have an extremely important effect on decreasing the incidence of crime and reintegration of the adolescent into the community.

Anahtar Kelimeler

• robbery
• psychiatric disorders
• neurophysiology

Kaynakça

1. Cocozza JJ, Skowyra KR. Youth with men- tal health disorders: Issues and emerging responses. OJJDP Journal 2000;7 1 :3-13.
2. Cord M, Widom J, C. Crowell, A Nancy. Juvenile Crime, Juvenile Justice. Washington DC: National Academy Press, 2001.
3. Lyons J, Griffin G, Jenuwine M, Shasha M. Clinical and forensic outcomes from the Illinois mental health juvenile justice ;54 12 :1629-34.
4. Teplin LA, Abram K, McClelland M, Dul- can MK, Mericle A. Psychiatric disorders in youth in juvenile detention. Arch Gen Psychiatry 2002;59 12 :1133-43.
5. Barbosa F. Psicofisiologia do comportamento criminal reincidente: índices periféricos autonómicos. Saşde- Mental 2001;3 3 :19-32.
6. Morgan AB, Lilienfeld SO. A meta-analytic review of the relation between antisocial behavior and neuropsychological measures of executive function. Clın Psychol Rev 2000;20 1 :113-36.
7. Goldberg E, Bougakov D. Neuropsychologic assesment of frontal lobe dysfunction. Psychiatr Clin N Am 2005;28 3 :567-80.
8. Hurt J, Naglieri JA. Performance of delinquent and nondelinquent males on planning, attention, simultaneous and successive cognitive processing tasks. J Clın Psychol 1992;48 1 :120-8.

9. Herreroa O, Sergio E, Colomc R. Basic executive processes in incarcerated offenders. Pers Indıv Dıffer 2010;48:133-7.
10. Edward D, Barker P, Jean R, Seguin P, White HR. Developmental trajectories of male physical violence and theft,relations to neurocognitive performance. Arch Gen Psychiat 2007;64 5 :592-9.
11. Yechiam EEJ, Bechara KA, Julie C, Busemeyer S. Neurocognitive deficits related to poor decision making in people behind bars. Psychon B Rev 2008;15 1 :44-51.
12. Kaufman J, Birmaher B, Brend D, Rau U, Flynn C, Moreci P et al. Affective disorders and schizophrenia for schollage children-prensent and a lifetime verision K-SADS-PL : İnitial reliabilitiy and validity data. J Am Acad Chıld Psy 1997:36 7 :980-8.
13. Gökler B, Ünal F, Pehlivantürk B, Kültür EÇ, Akdemir D, Taner Y. Okul çağı çocukları için duygulanım bozuklukları ve şizofreni görüşme çizelgesi-şimdi ve yaşam boyu şekli-Türkçe uyarlamasının geçerlik ve güvenirliği. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 2004;11 3 :109-16.
14. Barratt E, Hollander E, Cohen, Simon L. Rush A, Pincus H. Barratt Impulsiveness Scale, Version 11 BIS 11 ImpulseControl Disorders Measures. Handbook of Psychiatric Measures, 2005:691-3.
15. Karagöz MY, Atılgan M, Sargın OÖ, Demirçin S. Antalya’da suç işlediği iddia edilen çocukların sosyodemografik özellikleri. 10. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları Kitabı, 2003:148-54.
16. Karakaş S. Bilişsel fonksiyonların değerlendirilmesinde nöropsikolojik testler. Turk Norol Derg 2002;8:61-9.
17. Karakaş S, Erdoğan E, Sak L, Soysal Ş, Ulusoy T, Ulusoy İ. Stroop testi TBAG formu: Türk kültürüne standardizasyon çalışmaları, güvenirlik ve geçerlik. Klin Psikiyatr Derg 1999;2 2 :75-88.
18. Weschler D. WAIS-R, Manual for the Wechsler Adult Intelligence ScaleRevised. New York US: Psychological Corporation, 1955.
19. Savaşır I, Şahin N. Wechsler Çocuklar için Zekâ Ölçeği WISC-R El Kitabı. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları, 1995.
20. Epir S, İskit Ü. Wechsler yetişkinler zekâ ölçeği Türkçe çevirisinin ön analizi ve üniversite danışmanlık merkezlerindeki uygulama potansiyeli. Hacettepe Med J 1972;42:198-205.
21. Hagell A. Mental health of young offenders. Bright futures: working with vulnerable people. Mental Health Foundation, 2002.
22. Travis CP, Francis TC, Kristie RB, Leah D, James DU. The relationship of attention deficit hyperactivity disorder to crime and delinquency: a meta-analysis. Int J Police Sci Manag 2002;4 4 :344-60.
23. Satterfield J, Satterfield B, Cantwell D. Three year multi-modality treatment study of 100 hyperactive boys. J Pediatrics 1981;98 4 :650-5.
24. Satterfield J, Schell A. A prospective study of hyperactive boys with conduct problems and normal boys: adolescent and adult criminality. J Am Acad Chıld Psy 1997:36 12 ;1726-35.
25. Farrington D, Loeber R, Van Kammen W. Long-term criminal outcomes of hyperactivity impulsivityattention deficit and conduct problems in childhood. In: Robins LN, Rutter M, eds. Straight and Devious. Pathways from childhood to adulthood. New York:Cambridge University Press, 1990:62-81.
26. Rasmussen P, Gillberg C. Natural outcome of ADHD with developmental coordination disorder at age 22 years: a controlled, longitudinal, communitybased study. J Am Acad Chıld Psy 2000;39 11 :1424-31.
27. Barkley R, Fischer M, Smallish L, Fletcher K. Young adult follow-up of hyperactive children: antisocial activities and drug use. J Chıld Psychol Psyc 2004;45 2 :195-211.
28. Moffitt T. Adolescent-limited and lifecourse-persistent antisocial behavior: a developmental taxonomy. Psychol Rev 1993;100 4 ;674-701.
29. Armstrong T. Evaluating the competing assumptions of Gottfredson and Hirschi’s 1990 a general theory of crime and psychological explanations of aggression. West Crimin Rev 2005;6 1 :12-21.
30. Barcelo F, Knight R. Both random and perseverative errors underlie WCST deficits in prefrontal patients. Neuropsychologia 2002;40 3 :349-56.
31. Topçuoğlu V, Fıstıkcı N, Ekinci Ö, Gönentür AG, Agouridas BC. Sosyal fobide yönetici işlevlerin wisconsin kart eşleme testi ile değerlendirilmesi. Türk Psikiyatri Derg 2009;20 4 :322-31.
32. Milner B. Effets of diffrent brain lesions on cart sorting. Archives of Neurology 1963;9 1 :90-100.
33. Karakaş S, Erdoğan E, Sak L, Soysal Ş, Ulusoy T, Ulusoy İY, Alkan S. Stroop testi TBAG formu: Türk kültürüne standardizasyon çalışmaları, güvenirlik ve geçerlik. Klinik Psikiyatri Derg 1999;2 2 :75-88.
34. Barkley R. Behavioral inhibition, sustained attention and executive functions: constructing a unifying theory of ADHD. Psychological Bull 1997;121 1 :65-94.
35. Foster HG, Hillbrand M, Silverstein M. Neuropsychological deficit and aggressive behavior: a prospective study. Progress in Neuro-psychopharmacology & Biological Psychiatry 1993;17 6 :939-46.