Sağlık Çalışanlarında Şiddet: Nedenler, Tutumlar, Davranışlar
Öz
AMAÇ: Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinde yapılan bu çalışma ile çalışanların şiddete maruz kalma durumları ile çalışanların şiddetle ilgili görüş ve tutumlarının incelenmesi amaçlandı. YÖNTEM: Çalışma 2015 yılı Ocak-Şubat aylarında yürütüldü; Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinde görev yapan ve ankete katılmayı kabul eden 179 sağlık çalışanı araştırmaya dahil edildi. Çalışma verilerinin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanıldı. BULGULAR: Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinde 1655 sağlık meslek mensubu olmasına rağmen çalışmayı kabul eden 179 kişiye %10,8 anket uygulandı. Bunların %74,3’ü kadın, %25,7’si erkektir. Katılımcıların %43,8’i ≤30, %41’i ise 31-40 yaşlarındadır, %65,4’sını hekimler oluşturmaktadır. SMM’ler son 1 yılda şiddetin hem toplumda %97,7 , hem de sağlıkta %91,5 arttığını düşünmekte ve şiddete başvuranların çoğunlukla %73,3 erkekler olduğunu ifade etmektedir. SMM’ler; sağlıkta şiddetin medyadaki yayınlar %60,9 , hastaların ihmal edilme %59,2 ve çok bekletildiği %58,9 düşünceleri yüzünden arttığını belirtmektedir. Meslek hayatı boyunca katılımcıların %60,9’u şiddete tanık olmuş, %29,1’i maruz kalmıştır. Şiddet tanığı ve mağduru katılımcılar, şiddeti genellikle hasta yakınlarının uyguladığını %86,2; %74,3 , toplumun şiddeti bir hak arama yöntemi olarak gördüğünü %78,2;%80,0 ve uygulanan şiddetin daha çok sözel şiddet olduğunu %89,8; %80,0 belirtmektedir. Şiddetin gerçekleştirildiği yer konusunda ise; şiddet tanıkları, olayın sıklıkla hastane koridorunda % 41,4 , şiddet mağdurları ise klinikte %25,7 olduğunu ifade etmektedir. Veriler, şiddet tanıklarının %50,6’sinin, mağdurlarının ise %42,9’unun olaydan şikayetçi olmadığını göstermektedir. SONUÇ: Elde edilen veriler, katılımcıların toplumda ve sağlık alanında şiddetin arttığını düşündüklerini ancak şiddete karşı atılması gereken adımlara dair yeterli bilgiye sahip olmadıklarını göstermektedir. Şiddet sorununun çözümü için hizmet içi eğitimlerin yapılmasının gerekli olduğu görüşündeyiz.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Prevention of violence: a public health priority. Geneva: World Health Organization, 1995. Available at: http://www. who.int/violence_injury_prevention/resources/publications/ en/WHA4925_eng.pdf cited: 26 July 2016
- Wynne R, Clarkin N, Cox T, Griffiths A. Guidance on the prevention of violence at work. Luxembourg: European Commission, DG-V, 1997. Available at: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/injury/en/WVsynthesisreport.pdf. cited: 21 December 2015
- Pınar T, Pınar G. Healthcare workers and workplace violence. TAF Prev Med Bull 2013;12 3 :315-26.
- World report on violence and health: summary. World Health Organization, Geneva, 2002. Available at: http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/world_report/ en/summary_en.pdf cited: 07 April 2015
- Workplace Vıolence in the Health Sector Country Case Studies Research Instruments Research Protocol. ILO/ ICN/ WHO/PSI . Geneva, 2003. Available at: http://who.int/ violence_injury_prevention/violence/interpersonal/en/WVresearchprotocol.pdf?ua=1 cited: 07 April 2015 .
- İlhan MN, Çakır M , Tunca MZ, Avcı E, Çetin E, Aydemir Ö, Tezel A, Bumin MA. From society point of view violence against healthcare workers: Causes, attitudes, behaviours. GMJ 2013;24:5-10.
- Kingma M. Workplace violence in the health sector: A problem of epidemic proportion. Int Nurs Rev 2001;48:129- 30.
- Al B, Zengin S, Deryal Y, Gökçen C, Arı Yılmaz D, Yıldırım C. Increased violence towards health care staff. JAEM 2012; 11:115-24.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Adli Biyoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Zethiye Füsun Yaşar
Bu kişi benim
Elif Durukan
Bu kişi benim
Berk Halibeyoğlu
Bu kişi benim
Irmak Erdemir
Bu kişi benim
Erim Berke Yöney
Bu kişi benim
Ali Can Kanat
Bu kişi benim
Öner Deniz Aslan
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
31 Ağustos 2016
Gönderilme Tarihi
1 Ocak 2016
Kabul Tarihi
15 Ocak 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 30 Sayı: 2
