Assessment of Forensic Cases Presented to the Emergency Department: A Four-Year Retrospective Analysis

Öz

Objective: Understanding the types of forensic cases that present to emergency departments, along with associated variables, is crucial for the planning and delivery of forensic services within emergency settings. This study was designed to present data not only on adult patients but also on pediatric cases exposed to trauma. It aims to investigate the diagnostic distribution of forensic cases, examine the workload related to forensic cases managed in the green zone, and contribute to the existing literature on the subject. Additionally, the study seeks to identify the demographic and epidemiological characteristics of the presenting forensic cases and to analyze those evaluated for suicidal behavior. Methods: In this study, the demographic characteristics and other epidemiological variables of 98,449 forensic cases who presented to the adult emergency department between September 1, 2020, and September 1, 2024, were retrospectively analyzed. Results: Forensic cases accounted for 6.4% of all emergency department visits. The number of forensic cases increased in the 18–35 age group, with a predominance in males. It was found that 52% of forensic cases were examined in the green zone, with a daily average of 35.1±18.6 forensic consultations. Among suicide-related cases, the proportion of female patients was higher, and they presented at younger ages compared to males. Conclusion: Our findings indicate a considerable number of forensic cases presenting to the emergency department. Therefore, the study emphasizes the need to enhance training on the management and documentation of forensic cases within emergency medicine residency programs, incorporate forensic medicine rotations into training curricula, promote the development of forensic nursing, and prioritize safety measures in emergency care settings.

Anahtar Kelimeler

• Emergency Medicine
• Hospital Emergency Service
• Forensic Case
• Forensic Medicine

Acil Servise Başvurusu Olan Adli Vakaların Değerlendirilmesi: 4 Yıllık Retrospektif Çalışma

Öz

Amaç: Acil servislere hangi tür adli vakaların başvurduğu ve bu başvurular ile ilgili diğer değişkenlerin bilinmesi acil servislerde yürütülen adli hizmetlere yönelik planlamalar açısından önemlidir. Yetişkin yaş grubu vakaların yanında travmaya uğrayan çocuk yaş grubu vakalara ait verilerin de sunulması, adli vakaların hangi tanılarla muayene edildiklerinin araştırılması, yeşil alanda adli vakalara yönelik sunulan sağlık hizmetlerinin yoğunluğunun incelenmesi ve bu konuda literatüre katkı sunulması amacı ile bu çalışma planlanmıştır. Bunun yanında acil servise başvurusu olan adli vakalara ait demografik ve epidemiyolojik özellikleri tespit etmek ve intihar öyküsüyle değerlendirilen vakaların incelenmesi hedeflenmiştir. Yöntemler: Araştırmada yetişkin acil servise 01.09.2020-01.09.2024 tarihleri arasında başvuran 98.449 adli vakanın demografik özellikleri ve başvurularına ait diğer epidemiyolojik değişkenler incelenmiştir. Bulgular: Acil servise başvuranların %6,4’ü adli vaka idi. 18-35 yaş grubuna yaklaştıkça adli vaka sayısının arttığı ve erkek cinsiyet lehine değişim olduğu tespit edildi. Adli vakaların %52’sinin yeşil alanda muayene edildiği ve günlük ortalama 35,1±18,6 adli vaka başvurusu olduğu görüldü. İntihar vakalarında oranların kadın cinsiyet lehine arttığı ve erkeklerden daha genç yaşlarda intihar nedeni ile başvurdukları tespit edildi. Sonuç: Sunulan çalışmada acil servise azımsanmayacak miktarda adli vaka başvurusu olduğu saptanmıştır. Bu sebeple Acil Tıp Uzmanlığı eğitiminde adli vakanın yönetilmesi ve raporlanmasına yönelik eğitimlerin arttırılması, Adli Tıp rotasyonunun bu eğitim programına eklenmesi, adli hemşirelik disiplininin geliştirilmesi ve güvenlik tedbirlerine önem verilmesi hususlarının altı çizilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Acil Tıp
• Acil Servis
• Adli Vaka
• Adli Tıp

Teşekkür

Asistanlık sürecimde tanıştığım ve uzmanlık sürecimde birlikte çalışma imkanı yakaladığım Dr. Ertuğrul YARALI’ya, bilimsel araştırma süreçlerine olan desteğinden dolayı şükranlarımı sunarım.

Kaynakça

1. 1-Yetimoğlu M, Bulut HK, Of NE. Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmeti Birimine Başvuran Pediatrik Adli Olguların İncelenmesi: Retrospektif Değerlendirme. Adli Tıp Dergisi. 2024;38(2):107-13.
2. 2- Henderson E, Harada N, Amar A. Caring for the forensic population: Recognizing the edu-cational needs of emergency department nurses and physicians. Journal of Forensic Nursing. 2012;8(4):170-7.
3. 3- Karadayı B, Kolusayın M, Kaya A, Karadayı Ş. Acil tedavi birimlerinde adli olgudan biyo-lojik materyal alınması ve gönderilmesi. Marmara Medical Journal. 2013;26(3):111-7.
4. 4- Akçin A, Güven DY. Acil Serviste Çalışan Sağlık Profesyonellerinin Adli Vakalar İle İlgili Bilgi Düzeylerinin Belirlenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2024;4(1):38-48.
5. 5- Sert G, Gemici E, Solak B, Mehder O, Tekeş R, Tunalı T, et al. Acil Hekimlerinin Suçun Bildirimi ile ilgili Tutumları: Niteliksel bir Çalışma. Türkiye BiyoetikDergisi. 2023;10(4):137-46.
6. 6- Orhan Ç, Çakmak F, Akdeniz YS, İpekci A, İkizceli İ. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalına Başvuran İş Kazası Olgularının Analizi. Adli Tıp Dergisi. 2022;36(3):139-44.
7. 7- Akgun FS. Evaluation of the admitted forensic cases to the emergency department. Med Sci. 2019;8(1):166-8.
8. 8- Seviner M, Kozacı N, Ay MO, Açıkalın A, Çökük A, Gülen M, et al. Acil tıp kliniğine başvuran adli vakaların geriye dönük analizi. Cukurova Medical Journal. 2013;38(2):250-60.

9. 9- Türkçüer İ, Gözlükaya A, Serinken M, Özen M, Aydın B. Adli olguların acil servise başvuru zamanları. Akademik Acil Tıp Dergisi. 2010;9(2):89-92. 10- Korkmaz T, Kahramansoy N, Erkol Z, Sarıçil F, Kılıç A. Acil servise başvuran adli olguların ve düzenlenen adli raporların değerlendirilmesi. Haseki Tıp Bülteni. 2012;14(3):179-86.
10. 11- Ata EE, Bayrak NG, Yılmaz EB. İntihar girişimi nedeniyle acil servise başvuran olguların incelenmesi: bir yıllık retrospektif bir çalışma. Cukurova Medical Journal. 2021;46(4):1675-86.
11. 12- Levent S, Günaydın GP, Kavaklı HŞ, Çelik GK, Coşkun S. Acil Servise Bir Yıl İçinde Başvuran Adli Olguların Mevsimsel Olarak Geriye Dönük İncelenmesi. Adli Tıp Dergisi. 2015;29(1):22-8.
12. 13- Küçük E, Günel C. Acil serviste değerlendirilen adli olguların demografik özellikleri. Sa-karya Tıp Dergisi. 2016;6(2):100-105.
13. 14- Altun G, Azmak AD, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran adli olguların özellikleri. Adli Tıp Bülteni. 1997;2(2):62-6.
14. 15- Aydın BN. Sınır kişilik bozukluğunun suç ve şiddet ile ilişkisi: Bir gözden geçirme. Klinik Psikiyatri Dergisi. 2016;19(1):37-44.
15. 16- İnce T, Yalçın SS, Yurdakök K. Çocukluk çağında ciddi kaza sıklığı ve risk faktörleri. Cocuk Sagligi ve Hastaliklari Dergisi. 2014;57(3):173-187.
16. 17- Bahadır GB, Oral A, Güven A. Çocukluk Çağı Travmaları ve Önlenmesinde Koruyucu Hekimliğin Rolü. Preventive Medicine Bulletin. 2011;10(2):243-250.
17. 18- Korkmaz MN, Erden G. Çocukları suç davranışına yönelten olası risk faktörleri. Türk Psi-koloji Yazıları. 2010;13(25):76-87.
18. 19- Çopur E, Ulutaşdemir N, Balsak H. Çocuk ve Suç. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal. 2015;1(Sup 2):120-124
19. 20- Kim SH, Kim HJ, Oh SH, Cha K. Analysis of attempted suicide episodes presenting to the emergency department: comparison of young, middle aged and older people. International journal of mental health systems. 2020;2-8.
20. 21- Ceniti AK, Heinecke N, McInerney SJ. Examining suicide-related presentations to the emergency department. General hospital psychiatry. 2020;63(2):152-157.