Antalya’da 2006-2015 Yılları Arasında Elektrik Çarpması Sonrası Meydana Gelen Ölümlerin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Elektrik çarpması yüksek mortalite ve morbidite oranlarıyla özellikle de gelişmekte olan ülkelerde önemli bir sorundur. Bu çalışmada elektrik çarpması sonucu meydana gelen ölümlerle ilgili veri elde etmek, adli tıp uzmanları açısından üzerinde durulması gereken noktalara ve elektrik çarpmalarından korunma yollarına dikkat çekmek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamızda Adli Tıp Kurumu Antalya Morg İhtisas Dairesi’nde 2006 - 2015 tarihleri arasındaki 10 yıllık sürede yapılan 6212 otopsi incelenmiş ve elektrik çarpması sonucu öldüğü tespit edilen 109 olgu; yaş, cinsiyet, meslek, ölümün orjini, olay yeri, otopsi bulguları, elektrik lezyonlarının yeri ve özellikleri yönlerinden değerlendirilmiştir. Bulgular: Elektrik çarpması sonucu ölen 109 olgunun 103 (%94.5)’ü erkek, 6 (%5.5)’sı kadındı. Ortalama yaş 29.7 olarak bulundu. Olguların 103 (%94.5)’ünde elektrik çarpmasının orjini kazaydı. 6 (%5.5) olguda orjin belirlenemedi. 76 (%69.7) olgu iş kazası niteliğindeydi. Çalışmamızdaki 106 (%97.2) olguda elektrik akımı ile oluşabilecek nitelikte cilt lezyonu saptanmıştır. 3 (%2.8)’ünde ise deride herhangi bir lezyon bulunamamıştı. Elektrik akımı lezyonları 91 (%83.5) olguyla en sık üst ekstremitelerde yer almaktaydı. Tarafımıza iletilen 23 teknik bilirkişi raporunda; olguların 12 (%52)’sinde elektrik kaçağı bulunmuş, bunların elektrikli alet ve makinelerde kaçak, elektrik kablolarında izolasyon eksikliği, kırık fiş ve prizlerden kaynaklandığı tespit edilmiştir. Kalan 11 (%48) olguda ise elektrik çarpması; dikkatsizlik ve tedbirsizlik gibi kişisel faktörlere bağlanmıştır. Sonuç: Elektrik çarpmasından şüphelenilen ölüm olgularında dikkatli ve ayrıntılı bir olay yeri incelemesi yapılmalı ve teknik bilirkişi görüşü istenmelidir. Tüm ölüm olguları otopsiye sevk edilmeli ve şüpheli bulunan tüm lezyonlar patolojik inceleme için örneklenmelidir. Toplum elektrik çarpmaları konusunda bilinçlendirilmeli, elektrik enerjisinin dağıtımı, kullanımı ve iş güvenliği konularında modern standartların yakalanması adına gerekli denetimler yapılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• : Elektrik çarpması
• otopsi
• adli tıp.

Evaluation of deaths that occur after electrocution between 2006-2015 years in Antalya

Öz

Objective: Electric shock is a significant problem because of high mortality and morbidity rates, especially in developing countries. In this study, it is aimed to obtain data about the deaths from the electric shock, to draw the attention of forensic medicine specialist to important issues and methods of protection from electric shock. Methods: In our study, 6212 cases which were autopsied in the Antalya Mortuary Department of The Council of Forensic Medicine between 2006 and 2015 were examined. We detected 109 cases who died after an electrical shock. We have analyzed cases from the perspectives of age, sex, job, manner and mechanism of death, crime scene, autopsy findings, location and properties of electrical lesions. Results: There were 109 cases; 103 (94.5%) of the cases were male while 6 (5.5%) were female. The mean age was 29.7. The manner of death was accident in 103 (%94.5) of the cases. In 6 (%5.5) cases the manner of death could not be determined. Our 76 (69.7%) cases was the work accident. In our study, 106 (97.2%) cases had a skin lesion that could be formed by electric current. 3 (2.8%) of our cases didn’t have any lesions on the skin. Electrical current lesions were mostly common on the upper extremities in 91 (83.5%) cases. We examined 23 technical expert reports which submitted by us, 12 (52%) of the cases were found to have electrical leakage. It has been determined that these caused by leak electrical appliances and machines, lack of insulation in electrical cables, broken plugs and sockets. In the remaining 11 (48%) cases, electric shock was related with personal factors such as carelessness and imprudence. Conclusion: A careful and detailed investigation of the incident should be carried out in cases of death in suspected electrical shock cases. Technical expert opinion should be requested. All of electrical shock deaths should be autopsied. All suspicious lesions should be taken for pathologic examination. It is necessary to raise the awareness of the community about electric shocks, essential controls should be made in order to catch modern standards on the distribution and use of electric energy and occupational safety

Anahtar Kelimeler

• : Electrocution
• autopsy
• forensic medicine.

Kaynakça

1. 1. Moar JJ, Hunt JB. Death From Electrical Flash Burns. SAMJ 1987; 71(7): 181-2.
2. 2. Gök Ş, Soysal Z. Elektrik akımlarının canlı organizmada meydana getirdiği lezyon-lar ve bu lezyonların adli tıp açısından değerlendirilmesi. İstanbul: İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları;1983.p.6-28.
3. 3. Rutan RL. Physiologic response to cutaneous burn injury. In: Carrougher GJ, edi-tor. Burn care and theraphy. St Louis: Mosby; 1998.p.1-33.
4. 4. Dimick Alan R. Electrical injuries. In: Fauci Anthony S et al., editors. Harrison’s principles of internal medicine. New York: McGraw-Hill; 1997.
5. 5. Kaya H, Gökdemir MT, Söğüt Ö, Sayhan MB. Erişkinlerde yüksek gerilime bağlı elektrik yaralanmalarında mortaliteye etki eden faktörler. Düzce Tıp Dergisi 2013; 15(1):22-6.
6. 6. Oğuztürk H, Turtay MG, Ertan C, Akgün FS, Tekin YK. Elektrik yaralanmaları: Demografik ve klinik özellikler. Haseki Tıp Bülteni 2010; 48:139-41.
7. 7. Açıkel C, Eren F, Kale B, Çeliköz B. Yüksek voltajlı elektrik yaralanmalarında hasta profili ve primer tedavi. Cerrahpaşa J Med 2002; 33(2):104-9.
8. 8. Aksoy ME. Elektrik akımlarının neden olduğu yaralanmalar. Adli Tıp Bülteni 1997; 2(1): 25-34.

9. 9. Wick R, Byard RW. Electrocution and the autopsy. In: Tsokos M. editor. Forensic pathology reviews. USA: Humana Press; 2008; 5:p.53-66.
10. 10. Akyıldız EÜ. Elektrik akımı lezyonlarında histopatolojik bulgular. Türkiye Klinikleri J Foren Med 2007; 4:68-73.
11. 11. Türkmen N, Eren B, Fedakar R, Durak D. Bursa ilinde elektrik akımı ile yaralanma sonucu ölümler. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2008; 14(1):65-9.
12. 12. Knight B, Saukko PJ. Knight’s forensic pathology. 3rd ed. London: Arnold; 2004.
13. 13. Smith MA, Muehlberger T, Dellon AL. Peripheral nevre compression associated with low-voltage electrical injury without associated significant cutaneous burn. Plast Reconstr Surg 2002; Elektrik Çarpmasına Bağlı Ölümler (2006-2015) 109:137-44.
14. 14. Karger B, Süggeler O, Brinkmann B. Electrocution—autopsy study with emphasis on ‘‘electrical petechiae’’. Forensic Science International 2002; 126:210–3.
15. 15. Liu S, Yu Y, Huang Q, Luo B, Liao X. Electrocution-Related Mortality A Review of 71 Deaths by Low-Voltage Electrical Current in Guangdong, China, 2001-2010. Am J Forensic Med Pathol 2014; 35: 193-6.
16. 16. Mukherjee B, Farooqui JM, Farooqui AAJ. Retrospective study of fatal electrocution in a rural region of western Maharashtra, India. Journal of Forensic and Legal Medicine 2015; 32:1-3.
17. 17. Sheikhazadi A, Kiani M, Ghadyani MH. Electrocution related mortality: A survey of 295 deaths in Tehran, Iran between 2002 and 2006. Am J Forensic Med Pathol 2010; 31:42 5.
18. 18. Fatovich DM. Electrocution in western Australia, 1976–1990. Med J Aust 1992; 157:762–4.
19. 19. Karapirli M, Keten A, Akçan R, Alkurt Alkan H, Türkkan D. Elektrik çarpmasına ikincil miyokard infarktüsü: bir çocuk olgu sunumu. Gaziantep Med J 2012; 18(2):127-130.
20. 20. Cantürk N, Alkurt Alkan H, Cantürk G. Ankara’da 2002-2006 yılları arasında otopsisi yapılmış elektrik akımına bağlı ölüm olgularının değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2008; 22(2):1-7.
21. 21. Korkmaz M. Diyarbakır’da 2007-2014 yılları arasında otopsisi yapılmış elektrik akımına bağlı ölüm olgularının değerlendirilmesi. Uzmanlık Tezi, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, Diyarbakır, 2015.
22. 22. Akçan R, Hilal A, Gülmen MK, Çekin N. Childhood deaths due to electrocution in Adana, Turkey. Acta Pædiatrica 2007; 96:443–5.
23. 23. Peng Z, Shikui C. Study on electrocution death by low-voltage. Forensic Science International 1995; 76:115-9.
24. 24. Tıraşçı Y, Gören S, Subaşı M, Gürkan F. Electrocution-related mortality: A review of 123 deaths in Diyarbakır, Turkey between 1996 and 2002. Tohoku J Exp Med 2006; 208:141-5.
25. 25. Kahraman İY, Aşırdizer M, Uluçay T, Zeyfeoğlu Y, Dalgıç M, Köker M et al. The comparative and comprehensive analysis of Electrocution-Related Deaths in İzmir (2010-2012). Turkiye Klinikleri J Foren Med 2014; 11(1):7-17.
26. 26. Blumenthal R. A retrospective descriptive study of electrocution deaths in Gauteng, South Africa: 2001-2004. Burns 2009; 35:888–94.