The Role of Electronic Fetal Monitoring (EFM) in Obstetric Malpractice: An Evaluation from the Perspectives of Midwives, Nurses and Forensic Medicine

Öz

This review aims to assess the significance of electronic fetal monitoring (EFM) in medical error claims in obstetrics from the perspectives of midwifery, nursing, and forensic medicine. One fundamental approach to preventing adverse events during labor is the early recognition of fetal distress. Midwives and nurses are responsible for applying, evaluating, and recording EFM tracings during labor, which are crucial evidence in forensic medical evaluations. In the absence of medical records, the follow-up, treatment, and medical practices become contentious during trials, leading to delays in the litigation process. This is because medical records are vital in evaluating medical malpractice claims, and expert witnesses play a key role in assessing the standard of care. Despite its widespread use, there is a need for greater clarity on the reliability, role, and benefits of EFM. Furthermore, expert witnesses in medical malpractice cases may interpret practices with controversial reliability differently. While the reliability of EFM is debated, it cannot be ignored that it is an essential tool for early recognition of fetal distress. Given its importance and the need for written evidence in the trial process, it is recommended that forensic nurses, midwives, and lawyers receive training on maintaining medical records according to standards.

Anahtar Kelimeler

• midwife
• nurse
• electronic fetal monitoring
• medicolegal aspects
• medical error

Elektronik Fetal Monitörizasyonunun (EFM) Obstetrik Tıbbi Malpraktis Hatalarındaki Rolü: Ebelik, Hemşirelik ve Adli Tıp Perspektifinden Bir Değerlendirme

Öz

Bu derleme, elektronik fetal monitörizasyonunun (EFM) obstetrik tıbbi hata davalarındaki önemini, ebelik, hemşirelik ve adli tıp perspektiflerinden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Doğum sırasında olumsuz olayların önlenmesinde temel yaklaşımlardan biri, fetal sıkıntının erken tanınmasıdır. Ebeler ve hemşireler, doğum sırasında EFM izlerini uygulamak, değerlendirmek ve kaydetmekle sorumludur; bu izler, adli tıbbi değerlendirmelerde kritik öneme sahip delillerdir. Tıbbi kayıtların bulunmaması durumunda, takip, tedavi ve tıbbi uygulamalar dava süreçlerinde tartışmalı hale gelir, bu da dava sürecinde gecikmelere yol açar. Çünkü tıbbi kayıtlar, tıbbi malpraktis davalarının değerlendirilmesinde hayati öneme sahiptir ve uzman tanıklar, bakım standartlarını değerlendirmede önemli bir rol oynamaktadır. Yaygın bir şekilde kullanılmasına rağmen, EFM’nin güvenilirliği, rolü ve faydaları konusunda daha fazla netlik gerekmektedir. Ayrıca, tıbbi malpraktis davalarında uzman tanıklar, uygulamaları tartışmalı güvenilirliklerle farklı şekilde yorumlayabilmektedir. EFM’nin güvenilirliği tartışılmakla birlikte, fetal sıkıntının erken tanınmasında vazgeçilmez bir araç olduğu göz ardı edilemez. Bu önemi ve dava sürecinde yazılı kanıt ihtiyacı göz önüne alındığında, adli hemşirelerin, ebelerin ve avukatların tıbbi kayıtları standartlara uygun şekilde tutma konusunda eğitim alması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• ebe
• hemşire
• elektronik fetal monitor
• adli tıbbi bakış
• tıbbi hata

Kaynakça

1. Çom U, Üzün İ, Gümüş B. Ölümle Sonuçlanan Kadın Hastalıkları ve Doğum Olgularında Tıbbi Uygulama Hatası İddialarının Değerlendirilmesi. Journal of Contemporary Medicine. 2020 Dec 30;10(4):567–72.
2. Demir S, Şahin NH, Üniversitesi H, Bilimleri S, Bölümü YE. Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniklerinde Hasta Tesliminde SBAR İletişim Tekniğinin Kullanımı ve Hemşire/Ebelerin Görüşlerinin Belirlenmesi. Sağlık Akademisy-enleri Dergisi. 2014;1(2):99–105.
3. Yıldız H. Perinatolojide Hasta Güvenliğinin Önemi. In: Vural G, Şentürk Erenel A, editors. Perinatal Bakım Hemşireler ve Ebeler İçin. 1st ed. İstanbul: İstanbul Tıp Kitabevi; 2021.
4. Gardosi J, Madurasinghe V, Williams M, Malik A, Francis A. Maternal and fetal risk factors for stillbirth: Popula-tion based study. BMJ (Online). 2013 Feb 2;346(7893).
5. Ashish KC, Wrammert J, Ewald U, Clark RB, Gautam J, Baral G, et al. Incidence of intrapartum stillbirth and as-sociated risk factors in tertiary care setting of Nepal: A case-control study. Reprod Health. 2016 Aug 31;13(1).
6. Demirel G, Dağlar G, Bilgiç D. Elektronik Fetal Monitorizasyon Sonucunun Apgar Skor Sistemi Değeriyle Karşılaştırılması. STED / Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. 2019 Oct 23;390–6.
7. Hill MG, Reed KL, Brown RN. Perinatal asphyxia from the obstetric standpoint. Semin Fetal Neonatal Med. 2021 Aug;26(4):101259.
8. Aktaş S, Osmanağaoğlu MA. İntrapartum Elektronik Fetal Monitorizasyon Uygulaması ve Sağlık Profesyonel-lerinin Sorumlulukları. Life Sciences (NWSALS) [Internet]. 2017;12(1):14–29. Available from: http://dx.doi.org/10.12739/NWSA.2017.12.1.4B0009

9. Cypher RL. Electronic fetal monitoring documentation: Connecting points for quality care and communication. Journal of Perinatal and Neonatal Nursing. 2018;32(1):24–33.
10. Kaban A, Kaban I, Cengiz H, Keven C, Karaka S. Miad Gebelerde Doğum Öncesi Bakılan Fetal Umblikal Arter ve Median Serebral Arter Doppler Parametrelerinin Umblikal Kord Kanı Asit -Baz Durumu ile İlişkisi. Tıp Aratırmaları Dergisi. 2013;11(3):94–8.
11. Thomas J. Medical records and issues in negligence. In: Indian Journal of Urology. 2009. p. 384–8.
12. Brown J, Kanagaretnam D, Zen M. Clinical practice guidelines for intrapartum cardiotocography interpretation: A systematic review. Vol. 63, Australian and New Zealand Journal of Obstetrics and Gynaecology. John Wiley and Sons Inc; 2023. p. 278–89.
13. Alfirevic Z, Devane D, Gyte GML, Cuthbert A. Continuous cardiotocography (CTG) as a form of electronic fetal monitoring (EFM) for fetal assessment during labour. Vol. 2017, Cochrane Database of Systematic Reviews. John Wiley and Sons Ltd; 2017.
14. Mohan M, Ramawat J, La Monica G, Jayaram P, Fattah SA, Learmont J, et al. Electronic intrapartum fetal moni-toring: a systematic review of international clinical practice guidelines. AJOG Global Reports. 2021 May 1;1(2).
15. Dore S, Ehman W. No. 396-Fetal Health Surveillance: Intrapartum Consensus Guideline. Journal of Obstetrics and Gynaecology Canada. 2020 Mar;42(3):316-348.e9.
16. Marquet M, Blanc J, D’Ercole C, Carcopino X, Bretelle F, Netter A. Does a physiology-based interpretation of cardiotocography allow to dispense with second-line methods? A cross-sectional online survey. J Gynecol Ob-stet Hum Reprod. 2023 May 1;52(5).
17. Chandraharan E, Evans SA, Krueger D, Pereira S, Skivens S, Zaima A. Physiological CTG interpretation Intrapar-tum Fetal Monitoring Guideline [Internet]. 2018 [cited 2024 Feb 4]. Available from: https://physiological-ctg.com/guideline.html
18. Koç E, Dolgun G. Ebelerin Görev Yetki ve Sorumluluklarini Algilamalari İle İş Doyumu Arasindaki İlişkinin Belir-lenmesi. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi. 2016 Jan 24;3(1):23.
19. Ananth C V., Chauhan SP, Chen HY, D’Alton ME, Vintzileos AM. Electronic fetal monitoring in the United States: Temporal trends and adverse perinatal outcomes. Obstetrics and Gynecology. 2013;121(5):927–33.
20. Devane D, Lalor J. A randomised-controlled trial evaluating a fetal monitoring education programme. Midwife-ry. 2006 Dec;22(4):296–307.
21. Tokat MA, Okumuş H, Demir N. Elektronik Fetal İzlem Eğitiminin Ebe ve Hemşirelerin Bilgi ve Yorumlama Becer-ilerine Etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi [Internet]. 2011;4(2):63–6. Available from: http://www.deuhyoedergi.org
22. Hakeri H. Distinction between malpractice and complication in medical law. Toraks Cerrahisi Bulteni. 2014 Mar 18;5(1):23–8.
23. Can İÖ, Özkara E, Can M. Yargıtayda Karara Bağlanan Tıbbi Uygulama Hatası Dosyalarının Değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2011;25(2):69–76.
24. Yazıcı YA, Şen H, Aliustaoğlu S, Sezer Y, İnce CH. Evaluation of the medical malpractice cases concluded in the general assembly of council of forensic medicine. Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi. 2015 May 1;21(3):204–8.
25. Gündoğmuş ÜN, Özkara E, Mete S. Nursing and Midwifery Malpractice in Turkey Based on the Higher Health Council Records. Nurs Ethics. 2004 Sep 18;11(5):489–99.
26. Elbüken B. Sağlık Profesyonellerine Yönelik Tıbbi Uygulama Hata İddiası ile Yüksek Sağlık Şurasına Gönderilen Olguların İrdelenmesi [Yüksek Lisans]. [İstanbul]: Marmara Üniversitesi; 2010.
27. Kıvrak N, Emiral E, Cantürk N. Hemşireler için Mesleki Sorumluluk Sigortası. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası. 2022 Mar;75(2):154–61.
28. Australian Nursing and Midwifery Federation Victorian Branch. Professional indemnity insurance [Internet]. 2022 [cited 2024 Feb 8]. Available from: https://www.anmfvic.asn.au/membership/pii
29. The Association of Ontario Midwives. Lawsuits [Internet]. [cited 2024 Feb 8]. Available from: https://www.ontariomidwives.ca/lawsuits
30. Safran N. Hemşirelikte ve ebelikte malpraktis [Doktora]. [İstanbul]: İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü; 2004.
31. Sartwelle T. Electronic Fetal Monitoring: A Defense Lawyer’s View. Rev Obstet Gynecol. 2012;5(3/4):e121–5.
32. Erdem Ü. Doğum ile ilgili Malpraktis Davaları’nda NST ve ÇKS Kayıtları’nın önemi [Internet]. 2020 [cited 2024 Feb 7]. Available from: https://www.medikalakademi.com.tr/dogum-ile-ilgili-malpraktis-davalarinda-nst-ve-cks-kayitlarinin-onemi/#google_vignette
33. Köçer BG. Malpraktis Davaları [Internet]. 2021 [cited 2024 Feb 7]. Available from: https://www.kadihukuk.com/genel/makaleler/malpraktis-davalari-2/
34. Yargıtay. Yargıtay Karar Arama [Internet]. [cited 2024 Feb 8]. Available from: https://karararama.yargitay.gov.tr
35. Hankins GD V, Maclennan AH, Speer ME, Strunk A, Nelson K. Obstetric Litigation Is Asphyxiating Our Maternity Services. Vol. 107, Obstet Gynecol. 2006.
36. Sartwelle T. Defending a neurologic birth injury. Journal of Legal Medicine. 2009 Apr;30(2):181–247.
37. Devane D, Lalor J. Midwives’ visual interpretation of intrapartum cardiotocographs: intra-and inter-observer agreement. Issues and innovations in nursing practice. 2005;52(2):133–41.
38. Jones JW, McCullough LB, Richman BW. Standard of care: What does it really mean? J Vasc Surg. 2004;40(6):1255–7