Amaç: Bu çalışma, çocuk ihmali ve istismarı konusunda okul öncesi öğretmenlerin farkındalık düzeylerini değerlendirmeyi ve bu önemli halk sağlığı sorununun Doğu Türkiye bağlamındaki durumunu ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışma, 2021-2024 yılları arasında Erzurum il merkezindeki okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan 182 katılımcı ile yürütülmüştür. Veriler, sosyodemografik bilgileri ve “Çocuk İhmal ve İstismarının Belirti ve Risklerini Tanılama Ölçeği”ni içeren yapılandırılmış anket formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, t-testi, ANOVA ve lojistik regresyon analizleri kullanılmıştır (p<0.05).
Bulgular: Öğretmenlerin genel farkındalık düzeyi düşük bulunmuştur (5 puan üzerinden ortalama 2,4±0,3). En düşük puan, ihmâl belirtilerini tanıma boyutunda elde edilmiştir. Meslek grubu, eğitim almış olma, ihmal veya istismar vakasıyla karşılaşma ve kurum prosedürü bilgisi farkındalık düzeylerinde anlamlı fark yaratmıştır (p<0,05). Eğitim almış ve vaka deneyimi olanların farkındalık düzeyleri daha yüksektir.
Sonuç: Bu çalışma, Doğu Türkiye’de önemli bir halk sağlığı sorunu olan çocuk ihmali ve istismarı konusunda okul öncesi öğretmenlerin farkındalık düzeylerinin yetersiz olduğunu göstermektedir. Öğretmenlerin yasal sorumlulukları ve bildirim prosedürlerine yönelik yapılandırılmış ve tekrarlanan eğitim programları ile bu farkındalığın artırılması gerekmektedir. Erken tanı ve toplumsal korunma açısından öğretmenlerin yetkinliklerinin geliştirilmesi, toplum sağlığına önemli katkılar sağlayabilir.
çocuk istismarı çocuk ihmali okul öncesi öğretmenler halk sağlığı farkındalık Türkiye
Aim: This study aimed to evaluate preschool teachers’ awareness of child abuse and neglect, recognized as a critical public health issue, particularly in Eastern Turkey.
Materials and Methods: A cross-sectional study was conducted with 182 participants from preschool institutions in Erzurum between 2021 and 2024. Data were collected using a structured questionnaire including sociodemographic variables and the “Scale for Diagnosing the Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect.” Descriptive statistics, t-tests, ANOVA, and logistic regression analyses were performed using SPSS v26.0 (p<0.05).
Results: The overall awareness level was low (mean score 2.4±0.3 on a 5-point scale), with the lowest scores in recognizing signs of neglect. Significant differences in awareness were found based on occupation, abuse-related training, experience with abuse cases, and institutional procedure awareness (p<0.05). Participants with training and previous encounters with abuse cases showed higher awareness.
Conclusion: The study highlights an important public health concern in Eastern Turkey. Increasing structured, recurrent training programs for preschool teachers is essential to improve their awareness of child abuse and neglect, with special focus on legal responsibilities and reporting procedures. Strengthening educators’ competencies may contribute significantly to early detection and prevention in community health.
child abuse child neglect preschool teachers public health awareness of abuse and neglect Turkey
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Adli Psikoloji, Uygulamalı ve Gelişimsel Psikoloji (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 19 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 39 Sayı: 3 |