İSTANBUL’DA ASI SONUCU ÖLÜMLER; 2000-2002 YILLARINDA YAPILAN OTOPSİLERİN RETROSPEKTİF DEĞERLENDİRMESİ

Öz

Ası, boynun bir bağ ile vücut ağırlığının indirekt etkisi ile sıkılması sonucu oluşur. Ası için, sıklıkla görülmekle birlikte her zaman tamamen dik bir pozisyonda bulunulması ve ayakların yerden ayrılması gerekmez. Ası, hükmi olanlar dışında çoğunlukla intihardır. Bazı olgularda ise kaza veya cinayet sonucu olur. Bu çalışmada İstanbul’daki Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinde 2000-2002 yıllarında otopsisi yapılan 486 ası sonucu ölüm olgusu değerlendirilmiştir. Bu amaçla Morg İhtisas Dairesi verileri retrospektif olarak değerlendirilerek, olgular yaş, cinsiyet, olay yeri, ası tipi ve ası vasıtası, hyoid kemik, tiroid kartilaj kırıkları, kan alkol ve diğer maddelerin düzeyi açısından incelenmiştir. Verilerin değerlendirmesinde SPSS 11.0 paket programı kullanılmıştır. Olguların 350’sinin (%72) erkek, 136’sının (%28) kadın olduğu, olguların yaş ortalamasının 37.03 (±16.1) olduğu, kadınlarda yaş ortalamasının 33.31 (± 16.15), erkeklerde ise 38.51 (±15.90), olguların %61.5’inde ası olayının meydana geldiği olay yerinin belirtilmediği, 425 (%87.4) olgunun tipik ası olduğu, 138 olguda (%28.4) hyoid kemikte kırık, 130 (%26.7) olguda thyroid kartilajda kırık ve 11 olgu hariç diğer tüm olgularda ekimoz bulunmuştur. 81 (%16.6) olgunun kanında etanol bulunmuştur. 29 (%6) olgunun kanında ise diğer maddeler saptanmıştır. Otopsi ve otopsi sonrası yapılacak toksikolojik, histopatolojik incelemeler her ası olgusunda ayırıcı tanı ve olayın ası ile intihar ya da öldükten sonra ası olayı olup olmadığının tespiti açısından önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• ası
• otopsi
• adli tıp

Kaynakça

1. Koç S, Özaslan A. Genel olarak asfiksiler, ası, boğma, tıkama tıkanma, kimyasal asfiksiler, Soysal Z, Çakalır C.(Eds) Adli Tıp, Cilt I. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınlarından Rektörlük No: 4165 Fakülte No: 224 İstanbul, 1999: 405-457
2. Polat O. Adli Tıp, Der Yayınevi, İstanbul; 2000:48-52
3. Gök Ş. Adli Tıp. Filiz Kitabevi, İstanbul;1983:110-123
4. Hancı İH. Adli Tıp ve Adli Bilimler. Seçkin Yayıncılık, Ankara; 2002: 371-379, 559-576
5. Gordon I, Shapiro HA, Benson SD. Forensic Medicine, 3. Edition, 1988; Churchill Livingstone, London: 110-113.
6. İnanıcı MA, Polat O, Aksoy E, Sözen Ş, Yurtman T. Asıya bağlı ölümler (50 olguluk retrospektif bir araştırma). Adli Tıp Dergisi, 1995; 11: 31-37
7. Oral G. Adli Psikiyatri. Soysal Z, Çakalır C.(Eds). Adli Tıp, Cilt III. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınlarından Rektörlük No: 4165 Fakülte No: 224 İstanbul 1999: 1489-1490
8. Ege B, Yemişcigil A, Aktaş EÖ, Koçak A. İzmir’de 1990-1994 yılları arasında otopsisi yapılan olguların incelenmesi. Adli Tıp Bülteni, 1997; 2 (2): 58-61

9. Balcı YG. Eskişehir’de 1997-2001 yılları arasındaki intiharlar. Adli Tıp Dergisi, 2003; 1: 33-39
10. Dülger HE, Yemişcigil A, Karali H, Ege B, Hancı İH. İntihar sonucu ölüm olgularının retrospektif incelenmesi. Adli Tıp Dergisi, 1991; 7: 115-118
11. Katkıcı U, Özkök MS, Özkara E. Sivas ilinde intihar olgularının değerlendirilmesi. I. Adli Bilimler Kongresi,12-15.Nisan.1994. Kongre Kitabı: S-8, 115-118
12. Ege B, Karadeniz Z, Yemişcigil A. Ası olgularının retrospektif incelenmesi. .III. Adli Bilimler Kongresi, 14-17.Nisan.1998, Kuşadası. Sözel ve Poster Bildirileri Özet Kitabı: 63
13. Özer C. Asıya Bağlı Ölümlerin Adli Tıp Açısından İncelenmesi.Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, Uzmanlık Tezi. İstanbul 1984: 36-79.
14. Üner S. Ası İle Ölümlerin Adli Tıp Açısından İncelenmesi.Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, Uzmanlık Tezi. İstanbul 1990:54-139
15. Gök Ş, Kırangil B. 59 ası olgusunda retrospektif incelemeler. III. Ulusal Adli Tıp Günleri, 6-8.Kasım.1986, İstanbul. Panel ve Serbest Bildiriler Kitabı: 211-217
16. Davison A, Marshall TK. Med Sci Law. 1986; 26 (1): 23-28
17. Gunnell D, Bennewith O, Hawton K, Simkin S, Kapur N. - The epidemiology and prevention of suicide by hanging: a systematic review. Int J Epidemiol. 2005 Jan 19; [Epub ahead of print]
18. Ojima T, Nakamura Y, Detels R. Comparative study about methods of suicide between Japan and the United States. J Epidemiol. 2004 Nov;14(6):187-92.
19. Desjeux G, Labarere J, Galoisy-Guibal L, Ecochard R. Suicide in the French armed forces. Eur J Epidemiol. 2004; 19(9):823-9.
20. Stark C, Hopkins P, Gibbs D, Rapson T, Belbin A, Hay A. Trends in suicide in Scotland 1981 - 1999: age, method and geography. BMC Public Health. 2004 Oct 20;4(1):49.
21. Petrauskiene J, Kalediene R, Starkuviene S. Methods of suicides in Lithuania and their associations with demographic factors. Medicina (Kaunas). 2004;40(9):905-11.
22. Polewka A, Groszek B, Trela F, Zieba A, Bolechala F, Chrostek-Maj J, Kroch S, Datka W. The completed and attempted suicide in Krakow: similarities and differences. Przegl Lek. 2002;59(4-5):298-303.
23. Werenko DD, Olson LM, Fullerton-Gleason L, Lynch AW, Zumwalt RE, Sklar DP. Child and adolescent suicide deaths in New Mexico, 1990-1994. Crisis. 2000;21(1):36-44.