SAĞLIK PERSONELİNİN MESLEKİ UYGULAMA KUSURLARI VE YARGISAL DOKUNULMAZLIĞININ İNCELENMESİ: BATI KARADENİZ ÇALIŞMASI

Öz

Son yıllarda kamu görevlisi sağlık personelinin tıbbi uygulamalarındaki kusurları nedeniyle açılmış dava sayıları artış göstermektedir. Bu kapsamdaki sağlık personelinin tıbbi uygulamalarındaki kusurları nedeniyle yargılanabilmesi için, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun’ a göre yetkili amirin yada İdari Yargı’ nın yargılanma konusunda kararları gereklidir. Batı Karadeniz Bölgesinde ilgili mevzuata göre yargılanma kararı verilmiş veya verilmemiş sağlık personeli olguların özelliklerinin belirlenebilmesi amacıyla bölgede görev yapan ve görevleri nedeniyle suç işledikleri iddia olunan 51 sağlık personelinin 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun’ a göre verilmiş olan İdari Yargı kararları incelenmiştir. Olguların 46 sı hekim, 5’i ebe-hemşire ve sağlık memurudur. Hekimlerden, Kadın Hastalıkları ve Doğum branşı 14 olgu ile (%27,5) ilk sırayı almış, en çok isnat edilen suç 18 olguda (%35,8) ihmal ile ölüme sebebiyet olmuştur. Olguların 21’ine (41,2) ön inceleme raporlarına göre yetkili mülki amirce yargılama izni verilmişken, yapılan itirazlar sonucu Bölge İdare Mahkemesince 18 olguya daha, yetkili amir tarafından yargılanma izni verilmemesine rağmen, ön inceleme raporlarını güvenilir bulmayarak, yargılama izni verilmesi gerektiğini karara bağlanmış ve toplam 39 olguyu (%76,4) yargıç önüne göndermiştir. Çalışma sonucunda ön inceleme raporlarının, yargıçlarda yeterli güven oluşturmadığı, İdari Mahkemenin yetkili amirlerden daha fazla oranda yargılama izni verdiği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• tıbbi uygulama kusuru
• yargısal dokunulmazlık
• sağlık personeli

Kaynakça

1. Hancı İH. Malpraktis. Tıbbi Girişimler Nedeniyle Hekimin Ceza ve Tazminat Sorumluluğu. Seçkin Yayınevi. Ankara 2002. 11.
2. Hancı İH. Hekim ve Yaşam (İzmir Tabip Odası Bülteni) Mart-Nisan 1999; 30-31.
3. Polat O. Adli Tıp. Der Yayınları. İstanbul 2000; 455.
4. Hancı İH, Özdemir H. Hekim Hataları ve Yüksek Sağlık Şurası. Adli Tıp Bülteni. 2000; 5(3): 280-283.
5. Yargı Mevzuatı Bülteni.7 Aralık 1999 (6): 96.
6. Topuz İ. Devlet Memurları ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun ve Uygulaması. İçişleri Bakanlığı Yerel Yönetim ve Denetim Dergisi. 2000; 5(6): 3-20.
7. Güzel S, Yavuz MS, Aşırdizer M. Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulları İle Yüksek Sağlık Şurası Raporları Arasında Çelişki Bulunan ve Adli Tıp Genel Kurulunda Görüşülen Malpraktis Olgularının İrdelenmesi. Adli Tıp Bülteni. 2002; 7(1): 14-20.
8. Gündoğmuş ÜN, Bilge Y, Kendi Ö, Hancı İH. Hekimlerin Yasal Sorumluluğunun Yüksek Sağlık Şurası Açısından İncelenmesi. Adli Tıp Bülteni. 1997; 2(3): 127-130.