ADLİ OTOPSİ OLGULARINDA GASTROİNTESTİNAL SİSTEM KANAMASI VE PERİTONİT KAYNAKLI ÖLÜMLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

1998-2002 yılları arasında otopsileri yapılan toplam 27 GİS kanama ve peritonit kaynaklı ölüm olgusu (6 GİS kanama ve 21 peritonit) saptanmış olup, olguların hiç birinde ölüme müessir travmatik değişim saptanmamıştır. Olguların 21’i erkek (% 77.78) ve 6’sı kadın (% 22.22) olup, yaş dağılımı 61 ve 70 yaşlar arası 5 (% 18.51), 51-60 yaşlar arası 5 (% 18.51), 41-50 yaşlar arası 3 (% 11.12), 31-40 yaşlar arası 4 (% 14.82), 21-30 yaşlar arası 4 (% 14.82), 20 yaş altı 6 (% 22.22) olarak belirlenmiştir. Olgulardan 9’unun ölü olarak bulunduğu, 6 olgunun hastaneye ölü olarak getirildiği, 3 olgunun ani ölüm olduğu bildirilmiştir. Hastanede ölen 3 olgudan 2’sinin başka hastalıklar nedeniyle tedavi edilirken gelişen mide kanaması ve peritonit sonucu öldükleri ve 1 olgunun da mide kanaması için opere edildikten sonra öldüğü anlaşılmıştır. Aniden fenalaşma öyküsü ile hastaneye kaldırılan 6 olgunun ise kısa bir süre içinde hastanede öldükleri bildirilmiştir. Mikroskobik incelemede olgulardan birinde gastrit ve aktif duodenit, 1 olguda kronik kolit, 1 olguda duodenum mukozasında hemorajik nekroz ve 1 olguda da özafagusta venektazi ile karaciğerde siroz saptanmıştır. Peritonit kaynaklı 21 ölüm olgusunda peritonit kaynağı değerlendirildiğinde; olguların 6’sında (% 28.57) mide ülseri perforasyonu ve 4 olguda da duodenum ülseri perforasyonu (% 19.04) kaynaklı olduğu saptanmıştır. Mide-duodenum ülser perforasyonu; peritonit olgularının yarıya yakınında ( % 47.62) sebep olarak saptanmış olup literatür verileri ile uyumlu bulunmuştur. İki olguda ise peritonit varlığına rağmen kaynak tespit edilememiştir. Adli otopsilerde sık olarak rastlanmayan GİS kanama ve peritonit kaynaklı ölüm olgularına ait postmortem bulgular klinik çalışmalara katkıda bulunmak amacıyla sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• gastrointestinal kanama
• peritonit
• otopsi

Kaynakça

1. Sonnenberg A, Fritsch A. Changing mortality of peptic ulcer disease in Germany. Gastroenterology 1983; 84(6): 1553-7.
2. Aybar S,ed. Genel Cerrahi, Nobel Tıp Kitabevi 1990: 193-96.
3. Fallah MA, Prakash C, Edmundowicz S: Acute Gastrointestinal bleeding. Med Clin North Am 1984; 5: 1183-208.
4. Inberg MV, Linna MI. Massive haemorrhage from gastroduodenal ulcer. A series of 149 cases operated on. Acta Chir Scand 1975; 141(7): 664-9.
5. Hau T, Ahrenholz DH, Simmons RL. Secondary bacterial peritonitis in Current problems in Surgery Year Book, Medical Publishers Inc. Chicago-London 1979; 14(1): 5-65.
6. Wittmann DH, editorial. Intraabdominal infections. World J Surg 1990: 14.
7. Pacelli F, Doglietto GB, Alfieri S,etal. Prognosis in intra-abdominal infections: multivariate analysis on 604 patients. Arch Surg 1996; 131: 641-5.
8. Sayek İ, ed. Temel Cerrahi. Güneş Kitabevi 1993: 607-616.

9. Çevikbaş U, ed. Basic Pathology, Türkçesi. Nobel& Yüce yayıncılık 1995: 490-491.
10. Soll AH. Pathogenesis of peptic ulcer and implications for therapy. N Engl.J.Med. 1990; 322: 909.
11. Thors H, Svanes C, Thjodleifsson B. Trends in peptic ulcer morbidity and mortality in Iceland. J Clin Epidemiol 2002; 55(7):n681-6.
12. Knight B, Saukko P. Knight’s Forensic Pathology. Arnold 2004: 516.