ADLİ TIP UZMANLARI VE ASİSTANLARININ KLONLAMAYA BAKIŞI

Öz

Son yıllarda dünyada çok çeşitli meslek gruplarında klonlama çalışmaları ile ilgili olarak önemli tartışmalar yapılmakta olup; bu çalışmanın amacı adli tıp uzmanları ve asistanlarının bu konuya bakış açısını saptamaktır. Klonlama ile ilgili olarak cevapları çoktan seçmeli 8 sorudan oluşan bir anket hazırlanmış ve katılan adli tıp uzmanı ve asistanı toplam 110 kişinin bu sorulara cevap vermesi istenmiştir. Klonlama çalışmalarının yapılmaması gerektiğini düşünen ve 2. soruya bu yönde cevap veren kişiler 2.sorudan sonra cevaplamaya devam etmemiştir. Çalışmaya katılanların %53,6’sı klonlamayı bilimsel etik açısından uygun bulduğunu, %68,2’si bitki, hayvan veya insanlar üzerinde klonlama çalışmalarının yapılması gerektiğini belirtmiştir. Ankete devam eden 75 kişiden %82,7’si klonlama çalışmalarının deneysel olarak hayvanlar üzerinde uygulanmasını uygun bulmuş, %90,7’si klonlamanın bilimsel ve insanlığın geleceği açısından faydalı olacağına inandığını belirtmiştir. Ankete devam edenlerin %93,3’ü insanlar üzerinde klonlama çalışmalarının tedavi amaçlı organ ve doku transplantasyonuna yönelik olmasını istemekte, %98,7’si klonlama ile ilgili yasal düzenleme yapılması gerektiğine inanmakta, %87,8’i yasal düzenlemeyi bir ülkenin tek başına yapmasını uygun görmemekte, %49,3’ü klonlama ile ilgili yasal düzenleme yapıldığı takdirde bu durumun gelecekte sorun oluşturabileceğini düşünmektedir. Çalışmanın sonuçlarına göre; adli tıp uzmanları ve asistanları özellikle tedavi amaçlı organ ve doku transplantasyonuna yönelik klonlama çalışmalarını temkinli yaklaşmak ile birlikte olumlu bakmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Klonlama
• Adli Tıp Uzmanı
• Etik

Kaynakça

1. Bowring F. Therapeutic and reproductive cloning: a critique. Social Science and Medicine, 2004; 58: 401-409.
2. The Ethics Committee of the American Society for Reproductive Medicine. Human Somatic cell nuclear transfer (cloning). Fertility and Sterility, 2000; 74(5): 873-76.
3. The Ethics Committee of the American Society for Reproductive Medicine. Human Somatic cell nuclear transfer (cloning). Fertility and Sterility, 2004; 82(1): 236-39.
4. Maris Martinez S. Right to life vs right to a determined quality af life. Reflections human cloning. Law Hum Genome Rev, 2003; 18: 77-114.
5. Triapitsyna N V, Glazko V I. Achievements and problems in cloning and making transgenic mammals. Tsitol Genet, 2002; 36(4): 57-71.
6. Uzan G. Therapeutic use of stem cells. Rev Prat, 2004; 54(13): 1399-403.
7. Pattinson S D, Caulfield T.Variations and voids: the regulation of human cloning around the world. BMC Med Ethics, 2004; 5(1):E9.
8. Hughes I A. A perspective on stem cells by a clinician. Eur J Endocrinol, 2004; 151: 3-5.

9. Christiansen S B, Sandoe P. Bioethics: limits to the interference with life. Animal Reproduction Science, 2000; 60-61: 15-29
10. Burley J. The ethics of therapeutic and reproductive human cloning. Seminars in Cell and Developmental Biology, 1999; 10: 287- 294.
11. Trounson A. Hello again, Dolly. Molecular Medicine Today, 1999; 5: 423.
12. Reiss M J. Ethical dimensions of therapeutic human cloning. Journal of Biotechnology, 2002; 98: 61-70.
13. Daar A S, Bhatt A, Court E, Singer P A. Stem cell research and transplantation: science leading ethics. Transplant Proc, 2004; 36(8): 2504-6.
14. Dhai A, Moodley J, McQuoid-Mason D J, Rodeck C. Ethical and legal controversies in cloning for biomedical rese a South African perspective. S Afr Med J, 2004; 94(11): 906-9.
15. Cregan K. Ethical and social issues of embryonic stem cell technology. Intern Med J, 2005; 35(2): 126-7.
16. Larijani B, Zahedi F. Islamic Perspective on Human Cloning and Stem Cell Research. Transplantation Proceedings, 2004; 36: 3188-89.
17. Andrea L, Bonnicksen Ph D. Human reproductive cloning: thinking about clinic-based ethics. Fertility and Sterility, 2001; 75(6): 1057-8.
18. Valenzuela C Y. Scientific ethics of human cloning. Rev Med Chile, 2005; 133: 105-12.
19. Senel B, Ozaslan A, Cetin G, Sen H and Celik S. Cloning-A Survey by Medical and Law Students of the Istanbul University. Forensic Science İnternational, 2003; 136(1):336-7.