İSTANBUL’DA BALKONDAN DÜŞMEYE BAĞLI ÖLÜMLER

Öz

Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi’nde, 1999-2003 yılları arasında otopsisi yapılan toplam 14945 olguya ait otopsi raporları taranarak, ölümü balkondan düşmeye bağlı olarak meydana gelen olgulara ait raporlar ayrılmış ve çeşitli yönlerden incelenmiştir. İncelen toplam 14945 olgudan 42 (%0.3) tanesi balkondan düşme sonucu ölmüştür. Olguların yıllara dağılımı açısından yapılan incelemede; en fazla olgunun 2003 yılında mevcut olduğu (n=12, %28.6) tespit edilmiştir. En fazla olay Ağustos ayında (n=7, %16.7) meydana gelmiştir. Olguların 23 (%54.8) tanesi erkek, 19 (%45.2) tanesi ise kadındır. En küçüğü 2, en büyüğü 87 yaşında olup, yaş ortalaması 41.6±24.2 olarak tespit edilmiştir. En fazla olguya 41-50 yaş grubunda (n=7, %16.7) rastlanmıştır. Olayın meydana geliş şekli açısından yapılan incelemede; 26 (%61.8) olguda olay hakkında ayrıntılı bilgi mevcut olmayıp “balkondan düşme” şeklinde belirtildiği, bunu intihar amacı ile atlamaların izlediği (n=11, %26.2) tespit edilmiştir. Orijin açısından ilk sırayı intihar almış (n=12, %28.6) bunu kazalar izlemiştir (n=5, %11.9). Ölüm nedenleri açısından yapılan incelemede; olguların 41 (%97.6) tanesinin genel beden travması, 1 (%2.4) tanesinin ise künt kafa travması sonucu öldüğü tespit edilmiştir. Olguların 38 (%90.5) tanesinde düşülen balkonun yüksekliği veya kaçıncı kat balkonu olduğu hakkında bilgi olmayıp, birer olgunun 2-3-4-11. kat balkonundan düştüğü belirtilmiştir. Olguların 5 (%11.9) tanesinde 143 ile 560 mg/dl arasında değişen oranlarda alkol, 1 tanesinde ise kanda antiepileptik, kanda ve idrarda trisiklik antidepressan madde bulunmuştur. Bu 6 olgunun tümünde olay “balkondan düşme” olarak bildirilmiş ve orijin hakkında bilgi verilmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Balkon
• Düşme
• Adli otopsi

Kaynakça

1. Sieben RL, Leavitt JD, French JH. Falls as childhood accidents: an increasing urban risk. Pediatrics, 1971; 47: 886- 892.
2. Spiegel CN, Lindaman FC. Children can’t fly: a program to prevent childhood morbidity and mortality from Windows falls. Am J Public Health. 1977; 67: 1143-1147.
3. Bergner L, Mayer S, Haris D. Falls from heights: a childhood epidemic in urban area. Am j Public Health. 1971; 61: 90-96.
4. Musemeche CA, Barthel M, Cosentino C, Reynolds M. Pediatric falls from heights. J Trauma. 1991; 31: 1347-1349.
5. Keogh S, Gray JS, Kirk CJ, Coats TJ, Wilson AW.Children falling from a height in London. Inj Prev. 1996; 2: 188-191.
6. Lehman D, Schonfeld N. Falls from heights: a problem not just in the northeast. Pediatrics. 1993; 92: 121-124.
7. Benoit R, Watts DD, Dwyer K, Kaufmann C, Fakhry S.Windows 99: a source of suburban pediatric trauma. J Trauma. 2000; 49: 477-482.
8. Smith MD, Burrington JD, Woolf AD. Injuries in children sustained in free falls: an analysis of 66 cases. J Trauma. 1975; 15: 987-991.

9. Barlow B, Niemirska M, Ghandhi RP, Leblanc W. Ten years of experience with falls from a height in children. J Pediatr Surg. 1983; 18: 509-511.
10. Powers JH, Prothero SR. Safe at home. The American Journal of Surgery, 1960; 99(5): 798-803.
11. Istre GR, McCoy MA, Stowe M, Davies K, Zane D, Anderson RJ, Wiebe R. Childhood injuries due to falls from apartment balconies and windows, Inj Prev. 2003; 9: 349-352.
12. Committee on Injury and Poison Prevention. Falls from heights: Windows, roofs and balconies. Pediatrics, 2001; 107: 1188-1191.
13. Lallier BM, Bouchard S, St-Vil D, et al. Falls from heights among children: A retrospective review. Journal of Pediatric Surgery. 1999; 34: 1060-1063.
14. Garrettson LK, Gallagher SS. Falls in children and youth. Pediatr Clin North Am. 1985; 32: 153-162.
15. Du D, Gao J, Lin X, Zeng J, Ran H. Epidemiological characteristics and preventive strategies for fall injury, Chin J Traumatol. 2000; 15: 3(1): 53-56.
16. Goren S, Subasi M, Tıraşçı Y, Gürkan F. Fatal falls from heights in and around Diyarbabakir, Turkey. Forensic Science International, 2003; 137: 37-40.
17. Gupta SM, Chandra J, Dogra TD. Blunt force lesions related to the heights of fall. Am. J. Forensic Med. Pathol. 1982; 3: 35-43.
18. Levis JL, Lee AB, Grantham A. Jumpers Syndrome the trauma of high free fall as seen at Harlem Hospital. J.Trauma, 1965; 5: 812-818.
19. Li L, Smialek JE. The investigation of fatal falls and jump from heights in Maryland (1987-1992), Am. J. Forensic Med. Path. !994; 15: 295-299.
20. Smerling M. Rechtsmedizinische und kriminalistishe Aspekte beim Sturz aus der Höhe, Arch. Kriminol. 1977; 160: 65-77.
21. Meller JL, Shermeta DW. Falls in urban children. Am J Dis Child. 1987; 141: 1271-1275.
22. Richter D. Vertical deceleration injuries: A comparative study of the injury patterns of 101 patients after accidental and intentional falls. Injury. 1996; 27: 655-659.
23. Chadvick DL. Deaths from falls in children: How far is fatal? J Trauma. 1991; 31: 1353-1355.
24. Greenberg MI. Falls from heights. JACEP. 1978; 7: 300-301.
25. Hajıvassilıou C. Physical parameters of free falls in a child. Injury. 1996; 27: 739-741.
26. Hingson R, Howland J. Alcohol as a risk factor for injury or death resulting from accidental falls: a review of the literatüre. J Stud Alcohol. 1987; 48: 212-219.