MEZAR AÇMA SONRASI YAPILAN OTOPSİLERDE HİSTOPATOLOJİK İNCELEME SONUÇLARININ ANALİZİ

Öz

Mezar açma, otopsi yapılması ya da otopsinin tekrarı amacıyla gömülmüş olan bir cesedin topraktan çıkarılmasıdır. Bu çalışmadaki amaç histopatolojik incelemesi yapılmış adli mezar açma olgularında izlenen organ değişikliklerini gözden geçirmektir. 2000- 2004 yıllarında yapılan 15.640 adli otopsi içinde 267 mezar açma olgusu retrospektif olarak incelendi, histopatolojik incelemesi yapılan 39 olgu seçildi. Serimizde bir olgumuzda ölümden 108 gün sonra kalpde fibrotik alan ve myokard liflerinde hipertrofî izlenmesi, yine bir başka olguda 80 gün sonra pnömoninin mikroskopik incelemede tespit edilebilmesi dikkat çekicidir. Diğer bir olgumuzda ise ölümden 180 gün sonra amnion aspirasyonu mikroskopik olarak saptanabilmiştir. Çalışmamızda, otopside makroskopik organ değerlendirmesinde organlarda çürüme izlense bile yapılacak histopatolojik incelemelerin ölüm sebebi vermede yararlı olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Mezar açma
• Otopsi
• Histopatoloji

Kaynakça

1. Saukko P. Knight B. Knight's Forensic Pathology. Third ed. London: Arnold, 2004: 36-41.
2. Soysal Z, Eke SM, Çağdır AS. Adli Otopsi, Cilt II. İstanbul : İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları, 1999: 587- 599.
3. Grellner W, Glenewinkel F, Madea B. Reasons, circumstances and results of repeat forensic medicine autopsy. Arch Kriminol, 1998;202:173-178.
4. Stachetzki U, Verhoff MA, Ulm K, Muller KM. Morphological findings and medical insurance aspects in 371 exhumations. Pathologe, 2001;22:252-258.
5. KargerB, Lorin de la Grandmaison G, Bajanowski T, Brinkmann B. Analysis of 155 consecutive forensic exhumation with emphasis on undetected homicides. Int J legal Med, 2004; 118: 90-94.
6. Grellner W, Glenewinkel F. Exhumations: synopsis of morphological and toxicological findings in relation to the postmortem interval. Survey on a 20-year period and revievv of the literature. Forensic Science International, 1997; 90:139-159.
7. Demirel B, Akar T, Balseven A.O. Ankara’da 1996-2003 Yılları Arasındaki Feth-i Kabir Olguları. Türkiye Klinikler, Adli Tıp Dergisi, 2006; 3: 53-57.
8. Breitmeier D, Graefe-Kirci U, Albrecht K, Weber M, Troger HD, Kleemann WJ. Evaluation of the correlation between time corpses spent in in-ground graves and findings at exhumation. Forensic Sci Int, 2005;154:218-223.

9. Tokunaga I, Takeichi S, Yamamoto A, Gotoda M, Maeiwa M. Comparison of Postmortem Autolysis in Cardiac and Skeletal Muscle. J Foren Sci, 1993;38: 1187-1193.
10. Di Maio DJ, Di Maio VJ. Forensic Pathology. New York: CRC Press, 1993: 21-42.
11. Althoff H. For which problems can one expect reliable pathomorphological findings after exhumation? Z Rechtsmed, 1974; 75: 1- 20.