CELAL BAYAR ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ADLİ TIP POLİKLİNİĞİ’NE BAŞVURAN AİLEİÇİ ŞİDDETE MARUZ KALMIŞ KADIN OLGULARININ ANALİZİ

Öz

Aile içi şiddet; öğretim düzeyi, ekonomik ve kültürel gelişmişlik ve coğrafi bölge ayrımı gözetmeksizin, tüm dünyada ve kültürlerde yaygın bir biçimde görülmektedir. Aile içi şiddetin yüzyıllardır değişmeyen mağdurlarından olan kadınların bu şiddeti kabullenmesi ve erkeğin sosyal statüsü nedeniyle sesini çıkarmaması ve hatta kendini suçlu hissetmesi, kadına yönelik şiddetin bir kısır döngüye dönüşmesinin en büyük nedenini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Polikliniği’ne 2003-2008 yılları arasında başvurmuş, aile içi şiddet mağduru olan kadınların özelliklerinin tanımlanmasıdır. Bu amaçla, aile içi şiddet mağduru 53 kadına ait raporlar, muayeneler sırasında kaydedilen ayrıntılı anamnez formları ve tüm tıbbi belgeleri retrospektif olarak gözden geçirilmiştir. Olguların %71.70’inin (n=38) partnerlerinin, %28.30’unun (n=15) diğer aile bireylerinin istismarına maruz kaldığı, partner şiddetine uğrayan olguların büyük bölümünün (n=17, %44.74) 25-34 yaş, diğer aile bireylerinin şiddetine uğrayan olguların büyük bölümünün ise (n=9, %60.00) 15-24 yaş aralığında yer aldığı, olguların 39’unun (%73.58) daha önce de bir şekilde şiddete maruz kaldığı, fiziksel şiddetin büyük çoğunluğunun çıplak el ve ayak kullanılarak meydana geldiği, yaralamalarda ağırlıklı olarak yüz bölgesi hedef seçildiği belirlenmiştir. Çalışmada elde edilen veriler, aile içi şiddetin hala toplumumuzun önemli bir problemi olarak yer tutmakta olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Aile içi şiddet
• kadın
• adli olgu

Kaynakça

1. Vahip I. Evdeki şiddet ve evdeki şiddet ve gelişimsel boyutu: farklı bir açıdan bakış. Türk Psikiyatri Dergisi. 2002; 13(4): 312-9.
2. Aşırdizer M. Acil servislere başvuran çocuk ve kadın istismarı olgularına hekimlerin yaklaşımı. Turkiye Klinikleri J Surg Med Sci. 2006; 50(2): 39-48.
3. Polat O. Adli Tıp. Der Yayınları, İstanbul. 2000: 113-42.
4. WHO multi - country study on women's health and domestic violence against women. Erişim: http://www.who.int/gender/violence/who_multicountry_study/summary_report/summary_report_English2.pdf (Erişim tarihi: 30 Ocak 2009).
5. Yurdakul M. Kadın istismarı, şiddet ve hemşirelik. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi. 1996; 3(1):52- 60.
6. Bunch C. Hoş görülmeyecek statüko: Kadınlara ve kızlara karşı şiddet kullanımı. Hemşire Dergisi. 1999; 49(4):17-22.
7. Demir Ü. Kadına yönelik aile içi şiddet. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi. 2000; 3(1):57- 61.
8. Korur Fincancı Ş. Kadına yönelik şiddete adli tıp açısından yaklaşım, Kadına Yönelik Şiddet ve Hekim Sempozyumu, 2003 :85-94.

9. Sözen MŞ, Tüzün B, Fincancı ŞK, Dokgöz H. Yabancı uyruklu kadınlarda cinsel içerikli şiddet: olgu sunumu. Adli Tıp Bülteni. 1999; 4(1): 24-7.
10. World report on violence and health: summary. Geneva, World Health Organization, 2002.
11. Arın C. Kadına yönelik şiddet. Cogito. 1996; 6(7): 305-312.
12. Heisse L. Violence against women; the hidden burden, World Health Statistics Quarterly. 1993; 46(1):14-22.
13. ICN. Nuırses, always there for you: United against violence, International Nurses Day 2001, Anti-Violence Tool Kit. 2001.
14. Shea CA et al. Breaking through the barriers to domestic violence intervention. American Journal of Nursing. 1997; 97(6):26-34.
15. Güneş G, Kaya M, Pehlivan C. Tıp Fakültesi öğrencilerinin ailelerinde kadına yönelik aile içi şiddetle ilgili bir araştırma. Toplum ve Hekim. 2000; 15(5):391-397.
16. T.C Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu. Aile İçi Şiddetin Sebep ve Sonuçları, Yayın no: 86, Ankara. 1995.
17. Güler N, Tel H, Özkan Tuncay F. Kadının Aile İçinde Yaşanan Şiddete Bakışı. C. Ü. Tıp Fakültesi Dergisi. 2005; 27 (2): 51 – 56.
18. Sözen MŞ, Elmas İ, Sözen A, Fincancı ŞK. Aile içi bir istismar olgusu. Adli Tıp Bülteni. 1999; 4(3): 109-12.
19. Günay Y, Sözen Ş, Yavuz F, Ramadanoğlu E. Kadına yönelik aile içi şiddet olguları: adli tıp uygulaması çerçevesinde bir değerlendirme. Adli Tıp Dergisi. 1996; 12(1-4): 69-79.
20. Güler N, Tel H, Özkan Tuncay F. Kadının aile içinde yaşanan şiddete bakışı. C.Ü. Tıp Fakültesi Dergisi. 2005; 27(2): 51-6.
21. Öztürk M, Güzelhan Y, Ortaköylü L. Ensest öyküsü olan adli olguların incelenmesi. Yeni Symposium. 2000; 38(1): 15-8.
22. Monson CM. and Rohling JL. Sexual and nonsexual marital aggression: Legal considerations, epidemiology, and an integrated typology of perpetrators. Aggress Viol Behav. 1998; 3(4): 369-89.
23. Limbu R. Marital rape outlawed by Nepal's supreme court. Erişim: http://www.panos.org.uk/?lid=19678 (Erişim tarihi: 08 Mart 2009).
24. Roberts GL, Lawrence JM, Williams GM, Raphael B. The impact of domestic violence on women's mental health. Aust N Z J Public Health. 1998; 22(7): 796-801.
25. Romans SE, Martin JL, Anderson JC, Herbison GP, Mullen PE. Sexual abuse in childhood and deliberate self-harm. Am J Psychiatry. 1995; 152(9): 1336-42.