2003-2009 YILLARI ARASINDA CELAL BAYAR ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ADLİ TIP ANABİLİM DALI POLİKLİNİĞİ’NE BAŞVURMUŞ MOTOSİKLET/MOTORLU BİSİKLET VEYA BİSİKLET KAZALARINDA YARALANMIŞ OLGULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Motosiklet/motorlu bisiklet ve bisiklet kazaları, güvenlik önlemlerinin kısıtlılığı ve travma mekanizmasının farklılığı nedeni ile, diğer araç kazalarına göre daha ciddi yaralanmalara neden olmaktadır. Çalışmamızda, motosiklet/motorlu bisiklet ve bisiklet kazalarında yaralanmış olguların demografik ve yaralanma özelliklerinin belirlenmesi ve bu yaralanmaların en aza indirilebilmesi için gerekli önlemlerin betimlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Polikliniği’ne, 01 Ocak 2003-31 Aralık 2009 tarihleri arasındaki 7 yıllık süre içerisinde motosiklet/motorlu bisiklet ve bisiklet kazalarında yaralanma sonucu müracaat eden 90 olgu hakkında düzenlenmiş adli raporlar retrospektif olarak incelenmiştir. Kazaların %81.1’inin başka araçların motosiklet /motorlu bisiklet veya bisiklete çarpması sonucu sürücüsünün veya yolcusunun yaralanması şeklinde gerçekleşmişti. Yaralananların %84.4’ü erkeklerdi. Olguların %57.8’inin (n=52) 11-30 yaş aralığında yer almaktaydı. Kazalar en sık MayısEylül ayları arasında (n=54; %60) ve saat 12:00-20:00 arasında (n=60; %65.4) meydana gelmişti. Olguların %61.1’inde (n=55) baş boyun travması, 56 olguda (%62.2) çoğunluğu yüz bölgesinde olmak üzere multipl kemik kırıkları, 15 olguda (%16.7) ciddi iç organ yaralanmaları saptanmış; yaralananların %64.4’ünün (n=58) hastanede yatarak tedaviye ihtiyaç gösterdiği belirlenmiş; olguların adli tıbbi değerlendirmelerinde; yaralanmaların %75.6’sının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif derecede olmadığı ve %26.7’sinde yaralanan şahsın yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, bu derecede ciddi yaralanmalara neden olan motosiklet/motorlu bisiklet ve bisiklet kazalarının azaltılabilmesi için, gerekli düzenleme ve çalışmaların zaman kaybedilmeksizin yapılması önerilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Motorsiklet yaralanmaları
• Bisiklet yaralanmaları
• Kafa travmaları

Kaynakça

1. WHO Injury Chart Book 2002. Department of Injuries and Violence Prevention Noncommunicable Diseases and Mental Health Cluster, World Health Organization, Geneva, 2002.
2. The World Report on Traffic Injury Prevention 2004. The Fundementals, Chapter One, Geneva, 2004.
3. Solakoğlu Uçar M, Bakırcı N, Harmancı H. İstanbul’daki motosikletli kuryelerde iş kazası niteliğindeki trafik kazaları. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi. 2006; 25: 48-52.
4. Güngör F, Oktay C, Topaktaş Z, Akçimen M. Analysis of motorcycle accident victims presenting to the emergency department. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. 2009; 15(4): 390-5.
5. Zamani-Alavijeh F, Niknami S, Bazargan M, Mohammadi E, Montazeri A, Ahmadi F, Ghofranipour F. Accident-related risk behaviors associated with motivations for motorcycle use in Iran: a country with very high traffic deaths. Traffic Inj Prev. 2009; 10(3): 237-42.
6. Temel F, Özcebe H. Türkiye’de karayollarında trafik kazaları. STED. 2006; 15(11): 192-8.
7. T.C. İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü, Trafik Hizmetleri Başkanlığı, Trafik Eğitim ve Araştırma Dairesi Başkanlığı, Trafik İstatistik Bülteni, Aralık, 2008.
8. Topçuoğlu M, Güler H, Koçak A, Aktaş EÖ, Şenol E, Ersel M, Boydak B, Kaya A. Motosiklet ve bisiklet kazaları sebebiyle Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran olguların özellikleri. 6. Anadolu Adli Bilimler Kongresi Sözel ve Poster Bildiriler Kitabı (Eds: Aşırdizer M, Yavuz MS) ’nda. Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Matbaası. 2007: 132-6.

9. Clarke DD, Ward P, Bartle C, Truman W. The role of motorcyclist and other driver behaviour in two types of serious accident in the UK. Accid Anal Prev. 2007; 39(5): 974-81.
10. Mandıracıoğlu A. Trafik kazalarının toplumsal boyutu. Trafikte Güvenlik ve Çağdaş Uygulamalar Sempozyumu Kitabı. İzmir. 1993: 105-16.
11. Mine R, Fukui M, Nishimura G. Bicycle spoke injuries in the lower extremity. Plast Reconstr Surg. 2000; 106(7): 1501- 6.
12. Frank E, Frankel P, Mullins RJ, Taylor N. Injuries resulting from bicycle collisions. Acad Emerg Med. 1995; 2(3): 200- 3.
13. Cushman R, Down J, MacMillan N, Waclawik H. Bicycle-related injuries: a survey in a pediatric emergency department. CMAJ. 1990; 143(2): 108-12.
14. Gündüz T, Elçioğlu E. Yaz aylarında çocukların kabusu: bisiklet yaralanmaları. 6. Anadolu Adli Bilimler Kongresi Sözel ve Poster Bildiriler Kitabı (Eds: Aşırdizer M, Yavuz MS) ’nda. Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Matbaası. 2007: 49-52.
15. Rivara FP, Thompson DC, Thompson RS, Rebolledo V. Injuries involving off-road cycling. J Fam Pract. 1997; 44(5): 481-5.
16. Coben JH, Steiner CA, Owens P. Motorcycle-related hospitalizations in the United States, 2001. Am J Prev Med. 2004; 27(5): 355-62.
17. Lateef F. Riding motorcycles: is it a lower limb hazard? Singapore Med J. 2002; 43(11): 566-9.
18. Keng SH. Helmet use and motorcycle fatalities in Taiwan. Accid Anal Prev. 2005; 37(2): 349-55.
19. Hitosugi M, Shigeta A, Takatsu A, Yokoyama T, Tokudome S. Analysis of fatal injuries to motorcyclists by helmet type. Am J Forensic Med Pathol 2004; 25(2): 125-8.
20. Selbst SM, Alexander D, Ruddy R. Bicycle-related injuries. Am J Dis Child.1987; 141(2): 140-4.
21. Nakayama DK, Pasieka KB, Gardner MJ. How bicycle-related injuries change bicycling practices in children. Am J Dis Child. 1990; 144(8): 928-9.
22. Güzel A, Ersoy B, Doğrusoy Y, Küçükuğurluoğlu Y, Altınel T, Karasalihoğlu S. Bisiklet kazası nedeniyle çocuk acil ünitemize başvuran olguların değerlendirilmesi, Ulusal Travma Dergisi 2006; 12(4): 299-304.
23. D’Souza LG., Hynes DE., MC Manus F., O’Brien TM., Stephens MM., Waide V. The bicycle spoke injury an avoidable accident? Foot Ankle Int. 1996; 17(3):170-3.