ÇOCUK SUÇLULUĞUNDA GÖÇ FAKTÖRÜ: ADANA ÖRNEĞİ

Öz

Amaç: Çocuk suçluluğunun nedenleri ve önleme yollarının sağlanabilmesi adına suçluluğun temelinde yatan etmenlerin araştırılması ve çözüm yollarının tespit edilmesi gereklidir. Bu nedenler içerisinde, çocuğun içinde yer aldığı ve etkilediği-etkilendiği sosyal yapı ve unsurlar önde gelen etmenlerken, bu sosyal yapının şekillenmesinde önemli etkenlerden biri de göç ve iç nüfus hareketleridir. Bu nedenle, Adana Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şube Müdürlüğüne gelmiş suça sürüklenen çocukların suç davranışlarında, göçle gelmenin rolü olup olmadığı irdelenecek ve bir takım çözüm önerileri sunulacaktır. Yöntemler: Adana Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şube Müdürlüğü’nün 2008 yılı Ocak-Temmuz ayları arasında gözaltına alınmış 470 çocuğa karşılıklı görüşme tekniği ile doldurtmuş olduğu ‘Suç İşlediği Belirtilen Çocukların Sosyodemografik Özelliklerinin Değerlendirilmesi Anketi’ formları, Adana Valiliği’nden alınan izin ile retrospektif olarak incelenmiştir. Çalışmada suça sürüklenen çocukların göçle ilgili verileri ile işledikleri suç türü verileri SPSS paket programında Spearman/ Pearson Korelasyon Testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Bu araştırmada, olguların %96,4’ünün erkek çocuğu olduğu, %64,3’ünün malvarlığına yönelik suçlardan geldiği görülmüştür. Olguların %77,7‘sinin 16-17 yaşlarında olduğu, %58,5’inin okulunu terk ettiği, %64,9’unun düşük gelire sahip olduğu ve %17,4’ünün gecekonduda yaşadığı anlaşılmıştır. Çalışmaya dahil olan çocukların %55,8’i Adana’ya göçle geldiklerini söylemişlerdir. Sonuç: Çalışma sonucunda göç ve işlenen suçlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Göç arttıkça, mala karşı suçların düşük bir korelasyonla arttığı, şahsa karşı suçların ise göç arttıkça, düşük bir korelasyonla azaldığı saptanmıştır. Bu anlamda, göçün malvarlığına yönelik suçları pozitif yönde etkilediği söylenebilir ancak çalışmadaki verilere göre bu etki zayıftır. Yapılan bu araştırmanın da ortaya koyduğu şekilde, göçün çocuğun suç işlemesinde etkenlerden biri olduğu öne sürülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• çocuk suçluluğu
• suç
• göç

Kaynakça

1. Burt CL. The young deliquent, Appleton: New York; 1925. p.400
2. Siegel L, Welsh B. Social structure, process, culture and delinquency. Juvenile Delinquency: Theory, Practice and Law; 2009. p.115
3. Elibol S. The sociodemographical features of guilty children, age of 11-15, commiting property crimes: İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü; 1998. p.7
4. Çelik F. Interior immigration:1980-2000. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2007; 22(1):87-109
5. Gönültaş MB. Putting forward of sociodemographical features of children, committing property crimes and violent crimes in Adana: Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2009.p.67
6. Hilbert R. Durkheim and Merton on anomie: An unexplored contrast in its derivatives: Social Problems 1989;36:242-56.
7. Merton R. Social structure and anomie. In: Siegel L, Welsh B. Social structure, process, culture and delinquency. 10th ed. Juvenile Delinquency: Theory, Practice and Law; 2009. p.126-8.
8. Ögel K. Drug abuse and addiction, child and adolescent disruptive behaviours: Yeniden Sağlık ve Eğitim Derneği Yayınları; 2007. p.253

9. Hancı H, Aktaş E, Akçiçek E. The effect of interior immigration on juvenile delinquency: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayını 1996:173-83
10. Yılmaz A, Güneyergün S. Urban crimes in Turkey: Distribution and main characteristics: Milli Eğitim Dergisi 2006:170
11. GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı. Population movements in South Anatolian Project (GAP) zone: Ankara; 1994. p.24
12. Cafrı R. Analysis of poverty in Adana: A research with limited dependent variables: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2009. p.85-94
13. Hancı İH, Dülger E, Toy E, Demirçin S, Ertürk S, Coşkunol H. Sociodemographical features of delinquents claimed to commit crime in Elazığ: 1988-1991. Ege Tıp Dergisi 1993;32(3):354
14. Gün Z, Bayraktar F. The role of migration on the adjustment of adolescents in Turkey. Türk Psikiyatri Dergisi 2008;19(2):167-76
15. Beyazova U. Poverty and child health. Turkiye Klinikleri Journal of Pediatry Sciences 2008;4(6):41-4
16. Bezirci Ö, Orhon FŞ. Children living on the street. Türkiye Klinikleri Journal of Pediatric Sciences 2008;4(6):46-51.
17. Ozen S, Ece A, Oto R, Tirasci Y, Goren S. Juvenile delinquency in a developing country: A province example in Turkey. International Journal Of Law And Psychiatry 2005;28(4):430-41.
18. Huizinga D, Menard S, Elliott D. Delinquency and drug use: temporal and developmental patterns. Justice Quarterly 1989;6:419-55.
19. Mocan N, Tekin E. Drugs and juvenile crime: Evidence from a panel of siblings and twins. Advences In Health Economics And Health Services Research 2002;16:91- 120
20. Tumban JG, Gil AG, Wagner EF. CoOccuring substance use and delinquent behavior during early adolescence: Emerging relations and implications for intervention strategie. Criminal Justice and Behavior 2004;31:463-88
21. Erkan R, Erdoğdu Y. Immigration and juvenile delinquency. Aile ve Toplum - Eğitim Kültür ve Araştırma Dergisi 2006;3(9):79-91
22. Polat S, Evliyaoğlu N. Immigrant children. Türkiye Klinikleri Journal of Pediatric Sciences 2004;4(6):52-5