MUŞ’TA ÇOCUK-ERGENLERDE ADLİ PSİKİYATRİK DEĞERLENDİRME: SUÇU ÖNLEMEYE BİR BAKIŞ

Öz

Amaç: Bu çalışmada Muş ilinde adli psikiyatrik değerlendirme için hekime gönderilen olguların ve ailelerinin sosyodemografik ve klinik özellikleri, gönderilme nedenleri, suç işleme nedeniyle gönderilenlerin olası diğer ortak özelliklerinin araştırılması, bu özellikler değerlendirilerek çocuk-ergen suçluluğunu önleme ve müdahale açısından teoriler geliştirilmesi amaçlanmıştır. İlde ilk kez bir Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı görev yaptığı için bu çalışma Muş ilinde adli psikiyatrik değerlendirme için gönderilen çocukların profilinin ortaya konması açısından bir ilk niteliğindedir. Yöntemler: Adli Psikiyatrik değerlendirme amacıyla Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine Ocak-Temmuz 2011 ayları arasında gönderilen olguların poliklinik dosyaları geriye dönük incelenmiş, veriler SPSS 17,0 programına girilerek istatistiksel analizleri yapılmıştır. Bulgular: Gönderilen 53 olgunun 9’u kız (%17), 44’ü erkek’tir (%83). Olguların yaş aralığı 9-18’dir. En sık rastlanan yaş grubu 14‘tür. Bu olgulardan 45’i suça itilmiş çocuk olarak, 8’i cinsel istismar mağduru olarak tariflenmiştir. Suça itilmiş olguların %33,3’ü (n=15) il merkezinden, %51,1’i (n=23) Bulanık ilçesinden gönderilmiştir. En sık gönderilme nedeni %35,6 ile hırsızlık, yine %35,6 ile terör örgütü propagandası yapma suçlarının -eski yasada ‘temyiz kudreti’ olarak anılan- hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin saptanmasıdır. Sonuç: Olguların özellikleri üzerinde çalışılarak suçun önlenmesine ilişkin bazı öneriler geliştirilmiştir. İşlendiği iddia olunan suç profilleri bölge itibariyle daha önce yapılan benzer çalışmalardan farklıdır. Özellikle 14 yaşın daha önce yapılan çalışmalarda da en sık suça karışılan yaş dönemi olması itibariyle, eğitim sistemimizde bu yaş dönemine ait eğitimsel düzenlemeler yapılabileceği üzerine tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• adli psikiyatri
• çocuk suçluluğu
• çocukergen ruh sağlığı ve hastalıkları
• temyiz kudreti

Kaynakça

1. Biçer Ü, Hancı H. Adli Psikiyatri (Birinci Basamak İçin Adli Tıp Elkitabı) 1999;147-56.
2. Cantürk G. Çocuk Suçluluğunda Adli Psikiyatrik Değerlendirme, STED 2005;14 (2):31-4.
3. Göker Z, Hesapçıoglu ST, Sarp KS, Kandil ST. KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine son iki yılda başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2006;20(3):1-5.
4. Yavuzer H. Çocuk ve suç, İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi 1982:19.
5. Howell JC. Preventing and reducing juvenile delinquency: A comprehensive framework. London: Sage Publications Ltd. 2003;103-29.
6. Gül E. Çocuklarda psikolojik sorunlar ve tedavisi. İstanbul: Çıra Yayınları 2010:13-7.
7. Kızmaz Z, Bilgin R. Sokakta çalışan/ yaşayan çocuklar ve suç: Diyarbakır örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 2010;9(32):269-311.
8. Uygur N, Türkcan S, Geyran P. Adli psikiyatride çocuk ve ergen suçları. Düşünen Adam 1994;7(3):20-4.

9. Binder A, Geis G. Juvenile delinquency: historical, cultural and legal perspectives. Cincinnati: Anderson Publishing Co. 2000;10.
10. Kandil S, Hocaoğlu Ç, Bağdatlı H, Aktepe E, Yöntem T, Aksu G. Son dört yılda KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp Dergisi 2002;2(2):1-6.
11. Donnellan BM, Trzesniewski KH, Robins RW. Personality and self-esteem development in adolescence. In Handbook of Personality Development, Eds. Mroczek, Daniel K. and Little Todd D. London: Lawrence Erlbaum Associates. 2006;285-309.
12. Sayıl M. Erik Erikson. Psikososyal gelişim dönemleri ve kimlik. Edt. Aysev AS, Taner YI, Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kitabı, İstanbul: Golden Print. 2007;25-37.
13. Aydın A. Eğitim psikolojisi, Ankara: Pegem Akademi 2010:98.
14. Şensoy N. Çocuk suçluluğu, küçüklük, Çocuk Mahkemeleri ve İnfaz Müesseseleri, İstanbul: 1949, aktaran Fişek G, Çiner CU ve Akpınar T. Çocuk suçluluğunda öncü çalışmalar ve iki doktora tezi, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2008;57(2):17-29
15. Morgan WP. Anxiety and panic in recreational scuba divers. Sports Med 1995; 20(6):398-421.
16. Berkem M. Dalış sporu eğitim süreci içindeki öğrencilerle eğitmenlerin ruhsal farklılıkları. Klinik Psikiyatri Dergisi 2001;4:38-41.
17. Taşçeviren F. Kolay, kısa, keyifli psikoloji. İstanbul: Carpediem. 2010:103.