İKİNCİ DERECE YANIK SKARLARI VE BOŞANMA: BİR OLGU SUNUMU

Öz

Evlenme; evlenme engeli bulunmayan bekâr bir erkekle bekar bir kadının devamlı olarak, iyi ve kötü günlerin paylaşılması düşüncesi ile hukukun öngördüğü şekilde bir araya gelmeleri için yaptıkları hukuki bir anlaşmadır. Evlenecek olan taraflar; bekâr, evlenme yaşına erişmiş (medeni kanuna göre erkeğin ve kadının 17 yaşını doldurmuş olması), akıl hastası olsalar bile evlenmelerinde tıbben sakınca olmadığı resmi sağlık kurulu raporuyla kanıtlanmış, aralarında evlenme yasağı olmayan bireylerdir. Evlilik birlikteliğinin, eşlerin yerine getirmesi gereken hukuki sorumluluklara uymaması nedeniyle sonlanması, boşanma olarak tanımlanabilir. Boşanma davalarında eşlerin boşanma sebebi olarak göstermiş olduğu aile içi şiddet, akıl hastalığı, iktidarsızlık, cinsel soğukluk, vajinismus, kocanın karısını fiili livataya maruz bırakması gibi tıbbi iddiaların doğru olup olmadıkları hususunun tespiti için aile mahkemeleri ve asliye hukuk mahkemelerince adli tıp uzmanları veya ilgili uzmanlık alanlarından görüş istenmektedir. Sunduğumuz bu vakada, 2012 yılında mahkeme tarafından Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’na gönderilen kişinin vücudunda bulunan yanık lezyonları ile ilgili olarak, türleri, büyüklükleri, tedavilerinin mümkün olup olmadığı, bu durumun evlilik birliğini davacı açısından çekilmez bir hale getirip getiremeyeceği sorulmuştur. Kurulumuzca yapılan tıbbi muayene sonuçları ve dava dosyasından ayrıntılı bilgiler elde edildikten sonra, boşanmanın ve nedenlerinin istatistiksel oranları hakkında literatür bilgisi toplanmıştır. Böylece, evlilik birliğinin kurulmasında ve devamının sağlanmasında dikkat edilecek öne çıkan faktörler belirlenmiştir. Daha sonra, toplanan veriler ışında, eşlerin tıbbi durumlarının boşanma davaları üzerine etkileri incelenmiştir. Literatürde, tıbbi nedenli boşanma davalarının sınırlı sayıda yer aldığı görülmüş, kozmetik nedenlerle ilişkili bir boşanma davası ise bulunamamıştır. Çiftlere evlenmeden önce aile merkezlerinde psikolojik danışmanlık vermek, eşlerin birbirlerini iyi tanımasına fırsat vermek, aile içi şiddetin hekimlerce erken teşhisi-önlenmesi ve gerektiğinde rehabilitasyon sürecinin sağlanması, aile müessesinin ayakta kalmasında önemli parametrelerdir. Özellikle aile içi şiddet olgularının tanımlanmasında adli tıp hekimlerinin önemli bir rolü vardır.

Anahtar Kelimeler

• yanık skarları
• boşanma
• evlilik

Kaynakça

1. Türk Medeni Kanunu ile Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun . T.C. Resmi Gazete: Sayı: 24607, Tarih: 08.12.2001, Kanun Numarası: 4722.
2. Demirci Ş, Günaydın İG, Doğan KH, Aynacı Y. Konya ilindeki boşanmaların retrospektif değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2005;19(1):22-28.
3. Bilge Y, Kendi Ö, Ayhan K. Boşanma kararı verilen 236 vakanın retrospektif incelenmesi. Adli Tıp Bülteni,2000;5(3):230-232.
4. Chou TD, Chon SL, Lee TW, Chenüz SG, Cheng TY, Lee CH, Chen TM, Wang HU. Reconstruction of burnumuzun scar of the upper extremities with artificial skin. Plastic and Reconstructive Surgery. 2001 August; 108(2):378-85.
5. Horswell BB. Scar modification. Techniques for revision and camouflage. Atlas of the Oral and Maxillofacial Surgery Clinics of North America. 1998 September; 6(2):55-72.
6. M.A.E. El-Otiefy, A.M.A. Darwish. Postburn breast deformity: various corrective techniques. Annals of burns and fire disasters. 2011 March 31; 24(1):42-45.
7. İşsever H, Dişçi R. İstanbul’da 1999 yılında sonuçlanmış boşanma davalarında boşanma nedenlerinin değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni, 2000; 5(3): 151-6
8. Evlenme ve boşanma istatistikleri, 1. Dönem 2012, Türkiye İstatistik Kurumu, yayın no:10849

9. Boşanma istatistikleri, Türkiye İstatistik Kurumu. http://tuikapp.tuik.gov.tr/demografiapp/bosanma.zul Erişim Tarihi:25.12.2012
10. Barikani A, Ebrahim SM, Navid M. The cause of divorce among men and women referred to marriage and legal office in Qazvin, Iran. Global Journal of Health Science, 2012 August 27; 4(5):184-91.
11. TC. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Boşanma Nedenleri Araştırması, Mart 2009:5-21.