Ölümle Sonuçlanmayan İş Kazalarında Yaralanma Özellikleri ve Adli Tıbbi Sonuçlar

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ölümle sonuçlanmayan iş kazalarına bağlı yaralanmaların epidemiyolojik, klinik ve adli tıbbi özelliklerini değerlendirmek ve bu yaralanmaların Türk Ceza Kanunu (TCK) kapsamında niteliklerini ortaya koymaktır. Yöntem: 01 Ocak 2022–31 Aralık 2025 tarihleri arasında Çankırı Devlet Hastanesi’ne başvuran ve adli olgu olarak değerlendirilen vakalar retrospektif olarak incelenmiş, iş kazası bildirimi bulunan 917 olgu çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler; demografik özellikler, sektör, kaza zamanı ve yeri, yaralanma mekanizması, yaralanan vücut bölgeleri ve adli tıbbi değerlendirme kriterleri açısından analiz edilmiştir. Bulgular: Olguların %79’unun erkek olduğu ve ortalama yaşın 32,5±11,2 yıl olduğu saptanmıştır. İş kazalarının en sık sanayi/ endüstri (%48,1) ve inşaat (%11,1) sektörlerinde, hafta içi ve mesai saatlerinde meydana geldiği tespit edilmiştir. Yaralanmaların büyük çoğunluğu künt travma (%65,1) olup, en sık mekanizma kısılma/ezilme/düşme (%43,7) olarak belirlenmiştir. En sık etkilenen vücut bölgesi üst ekstremite (%53,8) olup, olguların %18,6’sında kırık ve %4,4’ünde amputasyon gelişmiştir. Adli tıbbi değerlendirmede, olguların %71,6’sında yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, %2,2’sinde ise yaşamı tehlikeye sokan durum bulunduğu saptanmıştır. Sonuç: İş kazalarının özellikle yüksek riskli sektörlerde yoğunlaştığı ve önemli bir kısmının adli tıbbi sonuçlar doğurduğu görülmektedir; bu bulgular, önleyici stratejilerin geliştirilmesi ve adli raporlama süreçlerinin güçlendirilmesi ve standardize edilmesi gerektiğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İş Kazası
• Adli Rapor
• Adli Tıp

Destekleyen Kurum

Bu çalışma ile ilgili olarak yazarların ve/veya aile bireylerinin çıkar çatışması potansiyeli olabilecek bilimsel ve tıbbi komite üyeliği veya üyeleri ile ilişkisi, danışmanlık, bilirkişilik, herhangi bir firmada çalışma durumu, hissedarlık ve benzer durumları yoktur.

Etik Beyan

Bu çalışma, Çankırı Karatekin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (Toplantı No: 28, Tarih: 4 Mart 2026). Araştırma, Helsinki Bildirgesi ilkelerine uygun olarak yürütülmüştür.

Injury Characteristics and Forensic Medical Outcomes in Non-Fatal Work Accidents

Öz

Aim: This study aimed to evaluate the epidemiological, clinical, and forensic medical characteristics of injuries resulting from non-fatal occupational accidents and to determine their medico-legal qualifications within the framework of the Turkish Penal Code (TPC). Methods: Cases presenting to Çankırı State Hospital between 1 January 2022 and 31 December 2025 and assessed as forensic cases were retrospectively reviewed, and 917 cases with documented occupational accidents were included in the study. The data were analyzed in terms of demographic characteristics, sector, time and location of the accident, mechanism of injury, injured body regions, and forensic medical evaluation criteria. Results: Of the cases, 79% were male, with a mean age of 32.5±11.2 years. Occupational accidents most frequently occurred in the industrial/manufacturing (48.1%) and construction (11.1%) sectors, predominantly on weekdays and during working hours. The majority of injuries were due to blunt trauma (65.1%), with compression/crushing/fall identified as the most common mechanism (43.7%). The upper extremity was the most frequently affected body region (53.8%), with fractures observed in 18.6% and amputations in 4.4% of cases. In the forensic medical evaluation, 71.6% of injuries were classified as treatable with simple medical intervention and 2.2% were determined to be life-threatening. Conclusion: Occupational accidents appear to be concentrated in high-risk sectors, and a substantial proportion results in significant medico-legal consequences; these findings indicate the need to develop preventive strategies and to strengthen and standardize forensic reporting processes.

Anahtar Kelimeler

• Occupational Accident
• Forensic Report
• Forensic Medicine

Destekleyen Kurum

During this study, no financial or moral support was received from any pharmaceutical company, medical device, equipment, or supply provider or manufacturer, or any other commercial entity directly associated with the research topic that could negatively influence the decision-making process regarding the study's evaluation.

Etik Beyan

This study was approved by the Ethics Committee of Health Sciences of Çankırı Karatekin University, (Meeting No: 28, Date: March 4, 2026). The research was conducted in accordance with the principles of the Declaration of Helsinki.

Kaynakça

1. Kalkan EDK, Özkara E. Occupational accident series from the Department of Forensic Medicine in Turkey: a five years retrospective study. Rom J Leg Med 2023;31:110-4.
2. Asildag K, Akbaba M, Annac M. Forensic medical evaluation of patients admitted to the emergency department due to the occupational accidents. Eur J Ther 2017;23(2):49-54.
3. Karadeniz O. Dünya’da ve Türkiye’de iş kazaları ve meslek hastalıkları ve sosyal koruma yetersizliği. Çalışma ve Toplum 2012;3(34):15-73.
4. Ceylan H. Türkiye’de meydana gelen ölümlü iş kazaları. İSG Akademik 2021;3(1):1-13.
5. Güneş, A., Yetiş, Y., Doğan, B., Karbeyaz, K., (2020). Eskişehir’de Adli Tıp Anabilim dalına Başvuran İş Kazalarının Değerlendirilmesi (Sözel Bildiri). 1. Uluslarası 17. Ulusal Adli Bilimler Kongresi, 04-07 Nisan 2020, Antalya, Turkey.
6. Ashuro Z, Zele YT, Kabthymer RH, Diriba K, Tesfaw A, Alamneh AA. Prevalence of Work-Related Injury and Its Determinants among Construction Workers in Ethiopia: A Systematic Review and Meta-Analysis. J Environ Public Health. 2021;2021: 9954084.
7. Asiedu MT, Opoku DA, Ayisi-Boateng NK, Osarfo J, Sulemana A, Mohammed A, Amissah J, Ashilevi J, Mate-Kole A, Opoku FA, Yankson IK, Nakua EK. Prevalence and associated factors of occupational injuries in an industrial city in Ghana. PLoS One 2024;19(3):e0301339.
8. Rommel A, Varnaccia G, Lahmann N, Kottner J, Kroll LE. Occupational injuries in Germany: population-wide national survey data emphasize the importance of work-related factors. PLoS One 2016;11(2):e0148798.

9. Adhikary P, Keen S, van Teijlingen E. Workplace accidents among Nepali male workers in the Middle East and Malaysia: a qualitative study. J Immigr Minor Health 2019;21(5):1115-22.
10. Dodoo JE, Al-Samarraie H. Factors leading to unsafe behavior in the twenty first century workplace: a review. Manag Rev Q 2019;69(4):391-414.
11. Chau N, Mur JM, Touron C, Benamghar L, Dehaene D. Correlates of occupational injuries for various jobs in railway workers: a case-control study. J Occup Health 2004;46(4):272- 80.
12. Brogmus GE. Day of the week lost time occupational injury trends in the US by gender and industry and their implications for work scheduling. Ergonomics 2007;50(3):446-74.
13. Wadsworth EJK, Simpson SA, Moss SC, Smith AP. The Bristol Stress and Health Study: accidents, minor injuries and cognitive failures at work. Occup Med (Lond) 2003;53(6):392-7.
14. Salminen S, Saari J, Saarela KL, Räsänen T. Organizational factors influencing serious occupational accidents. Scand J Work Environ Health 1993;19(5):352-7.
15. Heredia Morante RA, del Río Merino M, Ros Serrano A. The accident rate in the construction sector: a work proposal for its reduction through the standardization of safe work processes. Buildings 2024;14(8):2399.
16. Rafindadi AD, Shafiq N, Othman I, Ibrahim A, Aliyu MM, Mikić M, Alarifi H. Data mining of the essential causes of different types of fatal construction accidents. Heliyon 2023;9(2):e13389.
17. Win KN, Trivedi A, Lai A, Hasylin H, Abdul-Mumin K. Non- fatal occupational accidents in Brunei Darussalam. Ind Health 2021;59(3):193-200.
18. Goulart LS, Rocha LP, Carvalho DP, Tomaschewski-Barlem JG, Dalmolin GL, Pinho EC. Work accidents and occupational risks identified in the Mobile Emergency Service. Rev Esc Enferm USP 2020;54:e03603.
19. T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu 2024 Yılı İstatistik bilgisi. Available at https://www.sgk.gov.tr/Istatistik/Yillik/fcd5e59b- 6af9-4d90-a451- ee7500eb1cb4/. (cited 28 March 2026).
20. Serinken M, Türkçüer I, Dağlı B, Karcıoğlu Ö, Zencir M, Uyanık E. Work-related injuries in textile industry workers in Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2012;18(1):31-6.
21. Harker C, Matheson AB, Ross JA, Seaton A. Occupational accidents presenting to the accident and emergency department. Arch Emerg Med 1992;9(2):185-9.
22. T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu 2016 Yılı İstatistik bilgisi. Available at https://www.sgk.gov.tr/Istatistik/Yillik/fcd5e59b- 6af9-4d90-a451-ee7500eb1cb4/. (cited 14 March 2026).
23. Orhan Ç, Çakmak F, Akdeniz YS, İpekci A, İkizceli İ. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalına başvuran iş kazası olgularının analizi. J For Med 2022;36(3):139-44.
24. Demir U, Asirdizer M, Kartal E, Etli Y, Hekimoglu Y. An investigation of the effect of the COVID-19 (SARS-CoV-2) pandemic on occupational accidents (Tokat-Turkey). Arch Environ Occup Health 2023;78(1):28-37.
25. Eurostat Statistics Explained. Accidents at Work-Statistics by Economi. Available at https://ec.europa.eu/eurostat/ statisticsexplained/index.php?title=Accidents_at_work_- _ statistics_by_economic_activity#Analysis_by_injured_body_ part. (cited 14 March 2026).
26. Boyle D, Parker D, Larson C, Pessoa-Brandão L. Nature, incidence, and cause of work-related amputations in Minnesota. Am J Ind Med 2000;37(5):542-50.
27. Bailer AJ, Stayner LT, Stout NA, Reed LD, Gilbert SJ. Trends in rates of occupational fatal injuries in the United States (1983- 92). Occup Environ Med 1998;55(7):485-9.
28. Şimşek Ü, Kılıboz T, Karbeyaz K. Forensic medical evaluation of non-fatal occupational accidents: the case of Eskişehir. Bull Leg Med 2025;30(2):124-30.