Turkey’s Local Responses to Globalization: The Emergence of New Actors as State-Level Security Threats

Öz

This paper aims to challenge the scope of security problems in Turkey, emerged by globalization process and the integration into global networks. More precisely, the goal is to show that after globalization, the threat perception has changed because globalization aimed to reduce state level security problems; however, its nature caused the threat of the internally rising minor groups. The working hypothesis is that if the Turkish state develops a people-based policy to make citizens more active in policy making process, it seems more possible to cope with state-level security challenges of globalization. Accordingly, the paper is divided into three sections. In the first section, this paper briefly explains the early effects of globalization process and the responses by Turkey, within the context of the debates over the minimization of the state, privatization and restructuring the state. In the second section, it is introduced that the emergence of new actors, who change the previous understanding of the benevolent state, as reflection of globalization on Turkey has led to the new interpretation of security and domestic threats. In the third section, alternative solutions to the security challenges proceeded from globalization in Turkey are discussed in order to enable Turkey to pass through this process with minimum injury.

Keywords: Globalization, Turkey, Security Threats, State Authority, People-Based Policy.

Anahtar Kelimeler

• -

Turkey’s Local Responses to Globalization: The Emergence of New Actors as State-Level Security Threats

Öz

Bu araştırma, Türkiye’de küreselleşme süreci ve küresel ağlarla bütünleşme sonucu meydana gelen güvenlik sorunlarının kapsamını irdelemektedir. Daha derinlemesine bir ifadeyle, küreselleşmenin devlet düzeyindeki güvenlik sorunlarını azaltmasına rağmen kendi doğal oluşumunda ülke içinde yükselen ikincil gruplarının tehdidine neden olmasından ötürü tehdit algısının değiştiğini göstermeyi hedeflemektedir. Çalışmanın hipotezi ise Türk devletinin, vatandaşları karar alma sürecinde daha aktif hale getirmek için halk-tabanlı bir politika geliştirmesi halinde küreselleşme kaynaklı devlet düzeyindeki güvenlik sorunları ile başa çıkmasının daha mümkün olacağını ileri sürmektedir. Bu doğrultuda araştırma, üç ana bölüm altında incelenmektedir. Birinci bölümde, küreselleşme sürecinin erken etkileri ve Türkiye’nin bu etkilere verdiği karşılıklar, devletin küçülmesi, özelleştirme ve devleti yeniden yapılandırma bağlamında ele alınmaktadır. İkinci bölümdeküre, var olan “devlet baba” anlayışını değiştiren yeni aktörler ve bu aktörlerin küreselleşmenin bir yansıması olarak Türkiye’de güvenlik ve iç tehdit kavramlarına getirdiği yeni yorum açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde ise, Türkiye’nin bu süreci en az hasarla atlatabilmesi için gerekli olan alternatif çözüm önerileri tartışılmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Küreselleşme, Türkiye, Güvenlik Tehditleri, Devlet Otoritesi, Halk-Tabanlı Politika

Kaynakça

1. Arat, Y. (2001). Women’s rights as human rights: The Turkish case. Human Rights Review 3(1): 27–34.
2. Başkaya, F. (1997). Sömürgecilik, Emperyalizm, Küreselleşme. İstanbul: Öteki Yayınları.
3. Beck, U. (2000). What is Globalization? Oxford: Blackwell.
4. Boratav, K. & Kepenek, Y. (1998). Kamu işletmeleri ve Özelleştirme Deneyime: Sorunlar ve Politika Seçenekleri. Toplum ve Bilim 77: 100–133.
5. Brown, J. (1995). The Turkish Imbroglio: Its Kurds. The Annals of the American Academy of Political and Social Science 541: 116-129.
6. Chien, S. (2008). Local Responses to Globalization in China: A Territorial Restructuring Process Perspective. Pacific Economic Review 13(4): 492–517
7. Evans, S. (2013). “German call to ‘undo’ energy privatisation amid Berlin vote.” BBC News, < http://www.bbc.com/news/world-europe-24763311> [Erişim tarihi: 20.12.2015]
8. Guéhenno, J.-M. (1998). The impact of globalisation on strategy. Survival 40(4): 5–19.

9. Güler, B.A. (1996). Yeni Sağ ve Devletin Değişimi. Ankara: TODAİE Yayını.
10. Hayek, F.A. Von. (1999). “Liberal Bir Sosyal Düzenin İlkeleri”. In A. Yayla (ed.) Sosyal ve Siyasal Teori-Seçme Yazılar. Ankara: Siyasal Kitapevi. pp. 171-185.
11. Işıklı, A. (1995). Küreselleşme ve Yeni Ekonomik Düzen. Istanbul: Altın Kitapları.
12. İnce, E. (2013, January 17). “Kışlaya onay yok!” Radikal. Retrieved from http://www.radikal.com.tr/
13. Jenkins, P., Robson, P. & Cain, A. (2002). Local responses to globalization and peripheralization in Luanda, Angola. Environment&Urbanization 14(1): 115–128.
14. Julian, C. (2013). “Citizen’s Bid to Buy Back the Grid: Lessons from Germany.” World Future Council, < http://www.power-to-the-people.net/ > [Erişim Tarihi: 20.12.2015]
15. Kazgan, G. (2002). Küreselleşme ve Ulus-Devlet- Yeni Ekonomik Düzen. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
16. Kettl, F.D. (2000). The Transformation of Governance: Globalization, Devolution and the Role of Government. Public Administration Review 60(6): 488–498.
17. Keyder, Ç. (2005). Globalization and Social Exclusion in Istanbul. International Journal of Urban and Regional Research 29(1): 124–134.
18. Koçak, H. (2009). Küreselleşme ve Yerelleşme Çağında Yerel Demokrasi ve Kentsel Yaşam. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2(10): 133–142.
19. Kökalan Çımrın, F. (2009). Küreselleşme, Neo-Liberalizm ve Refah Devleti İlişkisi Üzerine. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 23: 195-204.
20. Köse, H.Ö. (2003). Küreselleşme Sürecinde Devletin Yapısal ve İşlevsel Dönüşümü. Sayıştay Dergisi 49: 3–46.
21. Mouffe, C. (2005). On the Political. London and New York: Routledge.
22. Mouffe, C. (2010, February). Interview with Chantal Mouffe: Pluralism is linked to the acceptance of conflict”. Socio-cultural challenges for the XXI century. (E. D. Álvarez, Interviewer and M. D.-C. Catalunya, Editor), Barcelona, Spain.
23. Muhammed, F. (1990). Kamu Yönetimi: Gelişen Görüşler ve Öncelikler. Türk İdare Dergisi 62(389): 220–224.
24. Ohmae, K. (1995). The End of the Nation-State: the Rise of Regional Economies. London: Harper Collins.
25. Pektaş, A. (2015). “Historic sites threatened by restoration work.” Today’s Zaman. < http://www.todayszaman.com/> [Erişim tarihi: 20.12.2015]
26. Rakodi, C. (2001). Urban Governance and Poverty-Addressing Needs, Asserting Claims: An Editorial Introduction. International Planning Studies 6(4): 343–356.
27. Rosenau, J.N. (1995). Governance in the Twenty-first Century. Global Governance 1(1): 13–43.
28. Sallan Gül, S. (2004). Sosyal Devlet Bitti! Yaşasın Piyasa/Yeni Liberalizm ve Muhafazakarlık Kıskacında Refah Devleti. Ankara: Etik Yayınları.
29. Schmitt, C. (1996). The Concept of the Political. Chicago: University of Chicago Press.
30. Toussaint, E. (1999). Ya Paranı Ya Canını- Dünya Bankası ve IMF’nin Üçüncü Dünya Politikaları (M. Berberyan trans.). İstanbul: Yazın Yayıncılık.
31. Unger, J. & Chan, A. (1999). Inheritors of the Boom: Private Enterprise and the Role of Local Government in a Rural South China Township. China Journal 42, 45–74.
32. Yan, Y. (2007). The Power of an Alternative: Implications of the Chinese Response to Globalization. UCLA International Institute.
33. Yayman, H. (1999). Küreselleşme Tartışmalarının Türkiye Özeline Yansımaları. Sayıştay Dergisi 84: 59–76.