Öykü Temelli Etkinliklerin Çocukların Yaratıcılık Becerilerine Etkisi

Öz

Bu araştırma, öykü temelli etkinliklerin anaokuluna devam eden 61-66 aylık çocukların yaratıcılık becerilerine etkisini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubuna deney (n:45) ve kontrol (n:40) grubu olmak üzere toplam 85 çocuk dâhil edilmiştir. Araştırmada 61-66 aylık çocukların yaratıcılık becerilerine “Öykü Temelli Etkinlikler”in etkisini incelemek amacıyla ön test/son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada “Torrance Resimlerle Yaratıcılık Testi” kullanılmıştır. Deney grubuna “Öykü Temelli Etkinlikler” haftanın beş iş günü yaklaşık 40 dakika-bir saat süre ile toplam altı hafta süresince uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri sonucunda; deney ve kontrol grubundaki çocukların yaratıcılık becerilerine ilişkin puan ortalamaları incelendiğinde uygulanan “Öykü Temelli Etkinlikler”in deney grubu lehine etkili olduğu tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Okul Öncesi Eğitim,Öykü,Yaratıcılık

Kaynakça

1. Al Harrasi, K. T. (2012). Using Stories in English Omani Curriculum. English Language Teaching, 5(11), 51-59.
2. Baker, M., Rudd R., Pomeroy C. (2001). Relationships Between Critical and Creative Thinking. Journal of Southern, 51(1), 173-89.
3. Baştürk, S. (2009). Ortaöğretim Matematik Öğretmen Adaylarına Göre Fen Edebiyat Fakültelerindeki Alan Eğitimi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 137-160.
4. Bayındır, N. (2013). Çocuklarda Yaratıcılık ve Geliştirilmesi. Eğiten Kitap: Ankara.
5. Benish, T. M. ve Bramlett, R. K. (2011). Using Social Stories to Decrease Aggression and ıncrease Positive Peer Interactions in Normally Developing Pre-School Children. Educational Psychology in Practice, 27(1), 1-17.
6. Brock, A. ve Rnakin, C. (2008). Communication, Language and Literacy from Birth to Five (pp.65-81). Sage: Los Angeles, London.
7. Büyüköztürk, Ş. (1998). Kovaryans Analizi (Varyans Analizi ile Karşılaştırılmalı Bir Model). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 91-105.
8. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

9. Büyüköztürk, Ş., Bökeoğlu, Ö. ve Köklü, N. (2009). Sosyal Bilimler İçin İstatistik. Ankara: Pegem Akademi.
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
11. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler Için Veri Analizi El Kitabı, (19. Baskı) Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
12. Cevher Kalburan, N. (2012). Erken Çocukluk Döneminde Yaratıcılık ve Sanat. Ankara: Eğiten Kitap.
13. Cho, B. K. ve Kim, J. (1999). The Improvement Children of Children’s Creativity Through Korean Picture Books. Childhood Education, 75(6),337-341.
14. Emir, S., Erdoğan, T., & Kuyumcu, A. (2006). Türkçe Öğretmenliği Öğrencilerinin Yaratıcı Düşünme Düzeyleri İle Sosyo-Kültürel Özelliklerinin İlişkisi. XV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi’nde Sunulmuş Bildiri, Muğla Üniversitesi, Muğla.
15. Fox, J. E. & Schirrmacher, R. (2014). Yaratıcılığı Anlamak (Yıldız Bıçakçı, M. 4-19). Aral, N. ve Duman, G. (Eds.) Art&Creative Development for Young Children (Seventh Edition). U.S.A.: Wadsworth Cengage Learning.
16. Fox, J. E. & Schirrmacher, R. (2014). Yaratıcı Düşünme (Aral, N. ve Yıldız Bıçakçı, M. 20-31 ). Aral, N. ve Duman, G. (Eds.) Art&Creative Development for Young Children (Seventh Edition). U.S.A.: Wadsworth Cengage Learning.
17. Gizir Ergen, Z. ve Akyol, A. K. (2012). Anaokuluna Devam Eden Çocukların Yaratıcılıklarının İncelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(2), 156-170.
18. Gorman, B.K., Fiestas, C.E., Pena, E.D., & Clark, M.R. (2011). Creative and Stylistic Devices Employed by Children during a Storybook Narrative Task: A Cross-Cultural Study. Language, Speech, and Hearing Services in Schools, 42, 167–181.
19. Gökçe, B. ve Sis, N. (2011). Gülten Dayıoğlu’nun Çocuk Öykülerinin “Hikâye Haritası” Yöntemine Göre İncelenmesi ve Genel Bir Değerlendirme. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turki, 6(3), 1925-1949.
20. Gray, D.B. (1991) . A Parent’s Guide To Teaching Art. Beterway Publication, Inc, USA.
21. Green, S., ve Salkind, N. (2005). Using SPSS for Windows and Macintosh: Understanding and Analysing Data. Upper Saddle River, NJ Prentice Hall.
22. Quirós, A. M. C., Lara-Alecio, R., Tong, F. ve Irby, B. J. (2012). The Effect Of A Structured Story Reading İntervention, Story Retelling And Higher Order Thinking For English Language And Literacy Acquisition. Journal of Research in Reading, 35(1), 87-113.
23. Kara Ö.T. (2013) . Dramayla Oluşturulmuş Öykülerin Türkçe Eğitiminde Kullanılması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (11), 659-699.
24. Lord, F. M. (1960) Large Sample Covariance Analysis When The Control Variable is Fallible.Journal of the American Statistical Association, 55, 307–321.
25. Machado, J. M. (2010). Early Childhood Experiences in Language Arts Early Literacy (Ninth Edit.). Printed in The United States of America: Wadsworth.
26. McConnell, G. E. (2011). Story Presentation Effects on the Narratives of Preschool Children From Low and Middle Socioeconomic Homes.(Unpublished Doctor of Philosoph, University of Kansas, Lawrence). UMI 3468848.
27. MEB (2013). Okul Öncesi Eğitim Programı. Ankara: Meb Basımevi.
28. Mellou, E. (1996). Can Creativity Be Nurtured In Young Children?. Early Child Development and Care, 119(1), 119-130.
29. Oğuz, S. G. (2017). Masalları Birleştirme Yoluyla Ortaokul Öğrencilerinin Yaratıcı Yazma Becerilerinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.)
30. Özdamar, K. (2004). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
31. Palamut, İ. (2008). Hikâye Okumanın İlköğretim Öğrencilerinin Yaratıcılık Düzeylerine ve Akademik Başarılarına Etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.)
32. Piştav Akmeşe, P. (2015). Çocuklarda Öykülemenin Gelişimi ve Dilin Değerlendirilmesinde Kullanımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 16(3), 293-305.
33. Punch, K. P. (2005). Sosyal Arastirmalara Giriş Nicel Ve Nitel Yaklaşımlar [Introduction to Social Studies: Qualitative and Quantitative Approaches] (Çev: D. Bayrak, H. B. Arslan ve Z. Akyuz), Ankara: Siyasal Kitapevi.
34. Smogorzewska, J. (2012). Storyline and Associations Pyramid as Methods of Creativity Enhancement: Comparison of Effectiveness in 5- Year- Old Children. Thinking Skills and Creativity. 7, (2012), 28-37.
35. Turan, F. ve Ulutaş, İ. (2016). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarındaki Resimli Öykü Kitaplarının Özellikleri ile Öğretmenlerin Bu Kitapları Kullanma Durumlarının İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 21-45.
36. Yazıcı, E. ve Bolay, H. (2017). Story Based Activities Enhance Literacy Skills in Preschool Children. Universal Journal of Educational Research 5(5), 815-823. DOI: 10.13189/ujer.2017.050528.
37. Yılmaz, Ş. (2014). Resimli Öykü Kitaplarının Zihin Kuramı Açısından İncelenmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.)
38. Yiğit, E. Ö. (2007). Öyküleştirme Yönteminin 6. Sınıf Sosyal Bilgiler Programı Ülkemizin Kaynakları Ünitesindeki Öğrenci Başarısı Üzerine Etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.)