YOUTH LEADERSHIP CHARACTERISTICS: A STUDY ON VOCATIONAL SCHOOL STUDENTS

Öz

This study aims to reveal the youth leadership characteristics of students enrolled in associate degree programs at higher education institutions. The population of the study consists of associate degree students at Adıyaman University, specifically those attending Sani Konukoğlu Vocational School of Social Sciences and Besni Ali Erdemoğlu Vocational School. Employing the explanatory research technique, this study utilizes quantitative research methods. The research involves a survey with two sections. The first section includes 8 questions designed to elucidate participants' demographic characteristics. The second section employs the "Youth Leadership Characteristics Scale: Reliability and Validity Study," developed by Cansoy and Turan (2016), to determine participants' youth leadership qualities. SPSS 27.00 software is used for the analysis of the obtained data. Exploratory Factor Analysis (EFA) is applied to determine the validity of the data. Additionally, reliability testing, normality analysis, frequency analysis, one-way analysis of variance (ANOVA), and independent samples t-test are conducted. Upon examining the results of the study, it is observed that, in terms of demographic variables, the sub-dimensions of the scale did not create a significant difference in participants' youth leadership characteristics.

Anahtar Kelimeler

• Leadership
• Youth Leadership
• Vocational School

GENÇLİK LİDERLİK ÖZELLİKLERİ: MESLEK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Toplumların gelişmesinin önemli yapı taşlarından olan genç nüfus aynı zamanda dinamik bir unsur olarak da değerlendirilmektedir. Bu açıdan bakıldığında, gençlere farklı yetenekler kazandırmak, onları geleceğe hazırlama noktasında oldukça değerlidir. Hal böyle olunca, gençlerdeki liderlik özelliklerinin ortaya çıkarılması, liderlik kapasitelerinin oluşturulması ve geliştirilmesinin önemi iyice artmaktadır. Bu çalışma, yükseköğretim kurumlarının ön lisans programlarında okuyan öğrencilerin gençlik liderlik özelliklerini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Adıyaman Üniversitesi, Sani Konukoğlu Sosyal Bilimler MYO ile Besni Ali Erdemoğlu MYO’nda öğrenim gören ön lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Açıklayıcı araştırma tekniğinden yararlanılan bu çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma için kullanılan anket iki bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde, katılımcıların demografik özelliklerini ortaya koymak amacıyla hazırlanan 8 soru bulunmaktadır. İkinci bölümde ise katılımcıların gençlik liderlik özelliklerini belirlemek amacıyla Cansoy ve Turan’ın (2016) gençlik liderlik özelliklerini ölçmeye yönelik geliştirmiş oldukları “Gençlik Liderlik Özellikleri Ölçeği: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması” isimli ölçekten faydalanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 27.00 programı kullanılmıştır. Bu verilerin geçerliliğini belirlemek için KFA (Keşfedici Faktör Analizi) uygulanmıştır. Bunun yanında güvenilirlik testi, normallik analizi, frekans analizi, tek faktörlü varyans analizi (Anova) ve bağımsız örneklem T Testi uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçları incelendiğinde, demografik değişkenler bakımından ölçeğin alt boyutlarının katılımcıların gençlik liderlik özellikleri üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Liderlik
• Gençlik Liderlik
• Meslek Yüksekokulu

Kaynakça

1. Bingöl, Ş., ve Okçu, V. (2023). “Üniversite Öğrencilerinin Gençlik Liderlik Özellikleri ile Sosyal - Duygusal Yetkinlikleri Arasındaki İlişki”. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 11(29): 30-55.
2. Cansoy, R. (2015). Türkiye’de Ortaöğretim Okullarındaki Öğrencilerin Gençlik Liderlik Özelliklerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
3. Cansoy, R., ve Turan, S. (2016). “Gençlik Liderlik Özellikleri Ölçeği: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması”. Türkiye Eğitim Dergisi, 1(1): 19-39.
4. Cansoy, R., Türkoğlu, M. E., ve Parlar, H. (2016). “Liderlik Özellikleri: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması ve Öğrencilere Yönelik Bir Araştırma”. Milli Eğitim Dergisi, 45(212): 139-159.
5. Eren, E. (1998). Yönetim ve Organizasyon. İstanbul: Beta Yayıncılık.
6. Erpalabıyık, B., ve Okçu, V,. (2019). “Üniversite Öğrencilerinin Gençlik Liderlik Özellikleri İle Benlik Saygısı ve Özgüven Algıları Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi”. Sciences, 5(15): 228-243.
7. Feldhusen, J. F., and Pleiss, M. K. (1994). “Leadership: A Synthesis Of Social Skills, Creativity, and Histrionic Ability?”. Roeper Review, 16(4): 293-294.
8. Genç, N., (2007). Meslek Yüksekokulları İçin Yönetim ve Organizasyon. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

9. Görmüş, M., ve AYDIN, E. (2020). “Gençlik Liderlerinde Öz Liderlik Davranışlarının İş Doyum Düzeyine Etkisi”. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 8(21): 23-46.
10. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
11. Kartal, S. (2009). “İlköğretimde liderlik eğitimi”. Milli Eğitim Dergisi, 39(184): 26-36.
12. Özer Topaloğlu, E. (2022). “Üniversite Öğrencilerinin Gençlik Liderlik Özellikleri: Konya’da Bir Uygulama”. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1): 178-186.
13. Özsalmanlı, A. Y. (2005). “Türkiye’de Kamu Yönetiminde Liderlik ve Lider Yöneticilik”. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13): 137-146.
14. Parlar, F. M., ve Çelebi, M. (2019). “Gençlik Liderlerinin Liderlik Davranışları”. The Journal of Academic Social Science, 61(61): 418-432.
15. Saylık, A., ve Sabri, A. N. I. K. (2021). “Üniversite Öğrencilerinin Gençlik Liderlik Özelliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(1): 245-262.
16. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S.,(2013). Using Multivariate Statistics. Boston: Pearson.
17. Tokmak, M. (2020), “Üniversite Öğrencilerinin Gençlik Liderlik Özellikleri ve Özgüven Düzeyleri Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Araştırma”, BMIJ, 8(1): 1-19.
18. Tunçer, P. (2012). Yönetim ve Organizasyon. İstanbul: Beta Yayıncılık.
19. Wheeler, W. ve Edlebeck, C. (2006). “Leading, Learning, and Unleashing Potential: Youth Leadership and Civic Engagement”. New Directions for Youth Development, 2006(109): 89-97.