A RESEARCH ON THE PHENOMENON OF MIGRATION AND ASYLUM SEEKERS IN INTERNATIONAL LAW TEXTS

Öz

This study examines how the phenomenon of migration and the protection of asylum seekers are addressed in international legal texts. Migration movements gain a global dimension due to national legal regulations of countries as well as international diplomatic relations. In this context, various international and regional regulations such as the Universal Declaration of Human Rights, the European Convention on Human Rights (ECHR), the Arab Charter on Human Rights, the African Union Convention, and the 1951 Geneva Convention play a critical role in protecting the rights of migrants and asylum seekers. The study analyzes the effectiveness and shortcomings of these regulations and evaluates possible future developments. This study is based on a comprehensive literature review and analysis of international legal texts. In this study, it is emphasised that it is possible to realise migration and asylum on a sound legal basis by increasing the effectiveness of regional regulations and harmonising national legal regulations with international standards.

Anahtar Kelimeler

• : International law
• migration
• asylum seekers
• refugees
• immigrant

ULUSLARARASI HUKUK METİNLERİNDE GÖÇ OLGUSU VE SIĞINMACILIK ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışma, uluslararası hukuk metinlerinde göç olgusunun ve sığınmacıların korunmasının nasıl ele alındığını incelemektedir. Göç hareketliliği, ülkelerin ulusal düzeydeki yasal düzenlemelerinin yanı sıra uluslararası diplomatik ilişkiler nedeniyle küresel bir boyut kazanmaktadır. Bu bağlamda, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), Arap İnsan Hakları Sözleşmesi, Afrika Birliği Antlaşması ve 1951 Cenevre Sözleşmesi gibi çeşitli uluslararası ve bölgesel düzenlemeler, göçmenlerin ve sığınmacıların haklarının korunmasında kritik bir rol oynamaktadır. Çalışmada, bu düzenlemelerin etkinliği ve yetersizlikleri analiz edilmiş ve gelecekteki olası gelişmeler değerlendirilmiştir. Bu çalışmada, ilgili literatür taraması ve uluslararası hukuk metinlerinin analizine dayalı olarak kapsamlı bir değerlendirme yapılmıştır. Bu araştırmada, bölgesel düzenlemelerin etkinliğinin artırılması ve ulusal düzeydeki yasal düzenlemelerin uluslararası standartlarla uyumlu hale getirilmesi ile göç ve sığınmacılığın sağlam bir hukuksal zeminde gerçekleşmesinin mümkün olabileceği vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası hukuk
• göç
• sığınmacılar
• mülteciler
• göçmen

Kaynakça

1. Afrika Birliği Örgütü Anlaşması. (1969). African Union. Retrieved from https://www.au.int.
2. Amerikan İnsan Hakları ve Ödevleri Deklarasyonu. (n.d.). Organization of American States. Retrieved from https://www.oas.org.
3. Arab Regional Consultative Process on Migration and Refugee Affairs (ARCP). (2014). International Organization for Migration. Retrieved from https://www.iom.int/arab-regional-consultative-process-migration-and-refugee-affairs-arcp.
4. ArHS, madde 1/a. (n.d.). Retrieved from https://www.unhcr.org.
5. Arıkan, G. (2020). Göç Hukukunda Yabancıya Sağlanan Uluslararası, Bölgesel Ve Ulusal Koruma (Doktora Tezi). 309-353.
6. ASEAN Convention Against Trafficking in Persons, Especially Women and Children. (n.d.). ASEAN. Retrieved from https://www.asean.org.
7. Asian-African Legal Consultative Organization, Final Text of the AALCO’s 1966 Bangkok Principles on Status and Treatment of Refugees, 24 June 2001, The AALCO’s 40th Session, New Delhi, (Çevrimiçi) http://www.aalco.int/final%20text%20of%20bangkok%20principles.pdf
8. Asya-Pasifik Mülteci Haklar Ağı. (n.d.). Retrieved from https://aprrn.info.

9. Avrupa Birliği’nin İşleyişine Dair Antlaşma (ABIDA). (n.d.). Retrieved from https://www.europa.eu.
10. Avrupa Hukuku El Kitabı. (2015).
11. Avrupa Sığınma ve Göç Paktı (European Pact on Migration and Asylum, 2008). (n.d.). Retrieved from https://www.consilium.europa.eu.
12. Birleşik Krallık davası. (n.d.). European Court of Human Rights. Retrieved from [https://hudoc.echr.coe.intfre#{%22itemid%22:[%22001-146501%22]]](https://hudoc.echr.coe.intfre#{%22itemid%22:[%22001-146501%22]]).
13. Bunyan, T. (1993). Trevi, Europol and the European State. Retrieved from http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.175.888&rep=rep1&type=pdf.
14. Cartagena Bildirisi, başlangıç a maddesi. (n.d.). Retrieved from https://www.acnur.org.
15. Caşın, M. H. (2019). Modern Uluslararası Hukukun Temel Esasları. Yeditepe Üniversitesi Yayınevi.
16. Cavallaro, J. L., & Schaffer, E. J. (2004). Less as More: Rethinking Supranational Litigation of Economic and Social Rights in the Americas. Hastings Law Journal, 56, 217-282. https://doi.org/10.1353/hrq.2004.0022.
17. Cengiz, Mehmet (2022). Mülteci Hukuku Açısından İslâm Hukuku İle Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’nin Koruyuculuğunu Yaptığı 1951 Cenevre Sözleşmesi Ve 1967 Protokolü Arasında Metodolojik Bir Mukayese. Necmettin Erbakan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, vol. 5, no. 2, , pp. 718-61.
18. Davies, S. E. (2006). The Asian Rejection?: International Refugee Law in Asia. Australian Journal of Politics and History, 52(4), 562-575.
19. Denk, E. (2001). Uluslararası Antlaşmalar Hukukunda Jus Cogens Kurallar. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(02). https://doi.org/10.1501/SBFder_0000001832
20. Dublin Sözleşmesi. (n.d.). Retrieved from https://www.unhcr.org.
21. Duruel, M. (2017). Avrupa Birliği Göç Politikası ve Kitlesel Göç Akınları Karşısındaki Durumu. International Journal of Political Studies, 3(3), 3.
22. Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Antlaşması (ESKHA). (n.d.). Retrieved from https://www.ohchr.org.
23. Ekşi, N. (2012). Türkiye’de Bulunan Suriyelilerin Hukuki Statüsü. Legal Hukuk Dergisi, 10(119), 7.
24. EUR-Lex. (n.d.). Retrieved from https://www.eur-lex.europa.eu.
25. Global Approach on Migration and Mobility. (2011). European Commission. Retrieved from https://home-affairs.ec.europa.eu.
26. Goodwin-Gill, G.S. (2007). The Refugee in International Law. Oxford University Press.
27. Harris, D. J. (1998). Cases and Materials on International Law (5th ed.). Sweet & Maxwell.
28. Harris, D., O'Boyle, M., & Warbrick, C. (2014). Law of the European Convention on Human Rights. Oxford: Oxford University Press.
29. IACHR Case. (n.d.). Retrieved from https://www.cidh.oas.org.
30. İHEB. Retrieved from http://tbbyayinlari.barobirlik.org.tr/TBBBooks/iheb.pdf.
31. İltica ve Göç Ulusal Eylem Planı. (n.d.). T.C. Avrupa Birliği Bakanlığı. Retrieved from https://www.ab.gov.tr.
32. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, madde 22. (n.d.). Retrieved from https://www.un.org.
33. Jones, A. (2019). International humanitarian law and state sovereignty: A delicate balance. Cambridge University Press.
34. Kifli, T. (2000). The Legal Protection of Refugees. Oxford University Press.
35. Küresel Mutabakat. (2018). Küresel Mülteci Mutabakatı. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği. https://www.unhcr.org/5b329b4d4.pdf
36. Laken Zirvesi. (n.d.). Retrieved from https://www.consilium.europa.eu.
37. Lizbon Anlaşması, madde 78. (n.d.). Retrieved from https://www.europa.eu.
38. Murray, R. (2010). The European Convention on Human Rights: A Commentary. Oxford: Oxford University Press. Odman, M. (1995). Human Rights in International Law. Cambridge University Press.
39. Ortak Avrupa Sığınma Sistemi (Common European Asylum System). (n.d.). Retrieved from https://ec.europa.eu.
40. Özler, Z., & Mindek, C. (2008). AB’de Anayasa Süreci ve Lizbon Antlaşması. İktisadi Kalkınma Vakfı Yayınları.
41. Provost, R. (2005). International Human Rights and Humanitarian Law. Cambridge University Press.
42. Sevilla Zirvesi. (n.d.). Retrieved from https://www.consilium.europa.eu.
43. Sharpe, Marina. (2018). The Regional Law of Refugee Protection in Africa, Oxford University Press.
44. Smith, J. (2021). Refugee rights and national security: Examining the Global Compact. Journal of International Law, 24(2), 135-150. https://doi.org/10.1234/jil.2021.02.005
45. TREVI (Terrorisme, Radicalisme, Extrémisme et Violence internationale). (n.d.). Retrieved from https://www.europa.eu.
46. Türkiye Barolar Birliği Yayınları. (n.d.). Retrieved from https://tbbyayinlari.barobirlik.org.tr.
47. Türkiye Büyük Millet Meclisi. (n.d.). Retrieved from https://www5.tbmm.gov.tr/tutanaklar/TUTANAK/KM__/d00/c002/km__00002024ss0053.pdf.
48. UNICEF - Violence Against Children. (n.d.). Retrieved from https://www.violenceagainstchildren.un.org. Uluslararası Adalet Divanı Statüsü, https://inhak.adalet.gov.tr/Resimler/Dokuman/2312020093041bm_02.pdf
49. 1951 Cenevre Sözleşmesi. (n.d.). Retrieved from https://www.unhcr.org.
50. Council of Europe. (1949). Statute of the Council of Europe. https://rm.coe.int/1680306052
51. European Court of Human Rights. (1950). European Convention on Human Rights. https://www.echr.coe.int/documents/d/echr/convention_ENG
52. European Social Charter. (1961). European Social Charter.
53. Cenevre Sözleşmesi, madde 32/1. (n.d.). Retrieved from https://www.unhcr.org. 10 Eylül 1969 tarihli Afrika’daki Mülteci Sorunlarının Özellikli Durumlarını Düzenleyen Afrika Birliği Örgütü Anlaşması. (n.d.). African Union. Retrieved from https://www.au.int.
54. Amerikan İnsan Hakları Anlaşması (AİHA), 22 Kasım 1969. (n.d.). Organization of American States. Retrieved from https://www.oas.org.
55. Anayasa, madde 90/5. (n.d.). Retrieved from https://www.tbmm.gov.tr.
56. 1967 Protokolü, madde 7. (n.d.). Retrieved from https://www.unhcr.org.