CITY OF CARIAN - HALICARNASSUS : HELENISTIC PERIOD AND PREVIOUS POLITIC HISTORY

Öz

The knowledge about ancient age of Halicarnassus (called Bodrum today), a Carian City,is very limited. Probably, city ,was colonized by Dorian colonists, took its name from those. During the Troian Wars, Leleges ,had inhabitated in the region of Halicarnassus, conbined with Carians and Dorians with the passing time. Then, in the V. Century B.C. Halicarnassus was conquered by Persians and administrated by tyrans who were advocates of Persians. In the 334 B.C. by coming to the Halicarnassus and cloturing the domination of Persia in Halicarnassus, Alexander The Great appointed the Queen Ada from Hekatomnian Dynasty of Caria as the ruler of City. After the death of Alexander ( 323 B.C), the city reached freedom and democracy with the policy of Antigonus, the powerful commander of Alexander. Its independence was recognized with the alliance between Alexander The Great’s commenders after the War of Ipsos, in the III. Century B.C. During the III. Century B.C. the city was ally of the Kingdom of Egypt. Since the 190 B.C., Halicarnassus contunued to maitain its previous political statute as being an ally of The Republic of Rome.

Anahtar Kelimeler

• Halicarnassus, Carian, The West Anatolia.

KARİA KENTİ HALİKARNASSOS : HELLENİSTİK DÖNEM VE ÖNCESİ SİYASAL TARİHİ

Öz

Bir Karia kenti olan Halikarnassos’un erken dönemlerine ait bilgiler oldukça azdır. Dorlar tarafından kolonize edilen kent, muhtemelen ismini bu kolonistlerden almıştır. Troia Savaşı sırasında Halikarnassos’un içinde bulunduğu bölgede yaşayan Lelegler, Karialılar ve Dorlar zamanla birbirlerine karışıp kaynaşmıştır. İ.Ö. V. Yüzyılda Perslerin Halikarnasos, Pers taraftarı tiranlarca yönetildi. Büyük İskender İ.Ö. 334 yılında Halikarnassos’a gelip buradaki Pers hâkimiyetine son vererek, Hekatomnos Hanedanından kraliçe Ada’yı kentin yöneticisi olarak tayin etti. Halikarnassos, İ.Ö. 323 yılında İskender’in ölümünden sonra, O’nun güçlü generali Antigonos’un politikasıyla özgür ve demokratik bir yönetime sahip oldu. İ.Ö. 301 yılında yapılan İpsos Savaşı sonunda İskender’in generalleri arasında yapılan antlaşmayla bağımsızlığı tanındı. İ.Ö. 3. Yüzyıl boyunca Mısır Krallığı’nın müttefikiydi. İ.Ö. 190 yılından itibaren Roma Cumhuriyeti’nin müttefiki olan bir kent devleti olarak eski siyasal konumunu muhafaza etmeye devam etti.

Anahtar Kelimeler

• Halikarnassos, Karia, Batı Anadolu.

Kaynakça

1. A.H.M., Jones, The Cities of The Earstern Roman Provinces, Oxford 1971.
2. AKURGAL, Ekrem, Anadolu Kültür Tarihi, Tübitak Yayınları, Ankara 1997..
3. BEAN, George E. , Karia, (Çev: B. Akgüç), Cem Yayınları, İstanbul 1987.
4. BOSWORTH, A.B., Büyük İskender’in Yaşamı ve Fetihleri-Fetih ve İmparatorluk, (Çev: H.Çalışkan), Dost Yayınları, Ankara 2005, 64.
5. Droysen, Büyük İskender II (Çev: B. Candemir), Sosyal Yayınları, İstanbul 2000, II, 68.
6. HEAD, B.V , Historia Numorum, A. Manual of Grek Numismatic, Oxford 1911.
7. Herodotos, Herodot Tarihi, (Çev: Azra Erhat), Remzi Kitapevi, VIII.99. Herodotos, I.144, Halikarnassoslu Dionysos, The Roman Antiquities of Dionysius of Halicarnassus (Ed: and transl. By E. Cary), I-VII, Loeb, London 1937-1950, IV.25.
8. KAYA, Mehmet Ali, “Büyük İskender ve Anadolu: Takip Ettiği Güzergah ve Politikası”, Kubaba,Arkeoloji-Sanat Tarihi- Tarih Dergisi, 2006, 12.

9. KAYA, Mehmet Ali, “Büyük İskender: Eğitimi, Karakteri ve Pers Seferi Öncesi Siyasi Başarıları”, Şurada : Tarihin İçinden. Porf. Dr. Ahmet Özgiray’a Armağan, (Ed: Prof.Dr. Akif Erdoğru), İstanbul 2006, 395.
10. KAYA, Mehmet Ali, “Eskiçağ’da Efes’in Bağımsızlığı”, Birinci Uluslar arası Geçmişten Günümüze Selçuk Sempozyumu, 4-6 Eylül 1997, İzmir 1998, 23.
11. LAUFFER, S., Büyük İskender, İlya Yayınları, İzmir 2004.
12. Livius, Ab urbe Condita, (Ed: E.T. Page), Loeb, London 1961 XXXIII 38.1 vd. XXXV. 42.2.
13. MAGIE, David, “Rome and the City-States of Western Asia Minor from 200 to 133 B.C.”, Anatolian Studies presented to William Hepburn Buckler, Manchester 1939, 170.
14. MAGIE, David, Anadolu’da Romalılar III (Çev: Ömer Çapar-Nezih Başgelen), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul 2003.
15. MAGIE, David, Roman Rule in Asia Minor to the End of the Third Century After Christ I-II, Princeton 1950.
16. MANSEL, A. Müfid, Ege ve Yunan Tarihi, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1984.
17. Pausanias, Descriptio Graeciae, (Ed: H. L. Jones), Loeb, London 1947, II.9.
18. Plinius, Naturalis Historia, (Ed: H.L. Jones), Loeb, London 1947.
19. Plutarkhos, Bioi Paralleloi (Demetrios), VII,(Ed: B. Perin), Loeb, London 1959.
20. SEVİN, Veli, Anadolu’nun Tarihi Coğrafyası, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2001.
21. Strabon, Antik Anadolu Coğrafyası, XII-XIII-XIV, (Çev: Adnan Pekman), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul 2000, XIII.1.