-

Öz

The aim of this study is to determine the practices started to be applied during the Play and Physical Activities lesson in 2012-2013 school year, the problems faced and the opinions of class teachers concerning the solution of problems. Semi-structured interview form has been applied in this study using phenomenology from qualitative research patterns as data collection tool. There are ten class teachers working in the Hamamözü and Gümüşhacıköy County Town in Amasya in the working team of the research. It has been decided on common codes by being coded by two different researcher for the safety of codes. According to the data attained from the research, it has been determined that participants approve the involvement of this lesson in the curriculum. Participants have stated that they made use of the file “Playing Game Collected Booklet” and “Physical Activity Cards” that the ministry sent for schools as much as possible, they tried to have these games played but they couldn't get efficiency from the lesson because there weren't required physical conditions and especially appropriate equipment for the lesson. Besides, teachers state that they teach other subjects during these lessons and try to complete lacking attainments of other lessons

Anahtar Kelimeler

• Elementary school, play and physical activities lesson, interview technique, teacher's opinions

İLKOKULLARDAKİ OYUN VE FİZİKİ ETKİNLİKLER DERSİNİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, 2012-2013 eğitim-öğretim yılında uygulanmaya başlanan Oyun ve Fiziki Etkinlikler (OFE) dersindeki uygulamaları, yaşanan problemleri ve problemlerin çözümüne ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşlerini belirlemektir.  Nitel araştırma desenlerinden fenomenolojinin (olgubilim) kullanıldığı çalışmada, veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunda, Amasya’nın Hamamözü ve Gümüşhacıköy ilçe merkezlerinde görev yapan on sınıf öğretmeni bulunmaktadır. Araştırmadan elde edilen verilere göre, katılımcıların bu dersin müfredata konulmasını olumlu buldukları tespit edilmiştir. Katılımcıların, bakanlığın okullara gönderdiği “Oyun Oynuyorum Derleme Kitapçığı” ve “Fiziksel Etkinlik Kartları” dosyasını mümkün olduğunca kullandıkları, buradaki oyunları oynatmaya çalıştıkları ancak ders için gerekli fiziki ortam ve özellikle uygun araç - gereç olmadığından, dersten verim alamadıklarını belirtmişlerdir. Bunun yanında öğretmenler, Oyun ve Fiziki Etkinlikler ders saatleri içerisinde başka dersleri işlediklerini, diğer derslerin eksik kazanımlarını tamamlamaya çalıştıklarını ifade etmektedirler.

Anahtar Kelimeler

• İlkokul, oyun ve fiziki etkinlikler dersi, görüşme tekniği, öğretmen görüşleri

Kaynakça

1. Akman, E. ve Aşkın, İ. (2012). “Ses Temelli Cümle Yöntemine Eleştirel Bir Bakış.” Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32 (1): 1-18.
2. Aktaş, K. (2011). “Oyuncakların Gelişim ve Değişiminin Çocuklar Üzerindeki Etkisi.” Eğitişim Dergisi, Sayı 31.
3. Aras, Ö. (2013). İlköğretim Kurumları İkinci Kademede Öğrenim Gören Öğrenci ve Görev Yapan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Görüş ve Tutumlarının İncelenmesi (Kars ili örneği). Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Arslan, Y. (2008). Sınıf Öğretmenlerinin İlköğretim Birinci Kademe Beden Eğitimi Ders Programlarına ve Beden Eğitimi Dersine İlişkin Görüşleri. Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Ayan, S. (2007). İlköğretim I. ve II. Kademede Beden Eğitimi Dersinin Amaçlarına Göre Uygulanma Durumunun İncelenmesi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Aydin, F.D. (2011). Beden Eğitimi Derslerinin Fonksiyonları ve Okullardaki Konumu Hakkında Sınıf Öğretmenlerinin Görüşleri (Bolu İli Örneği). Yüksek lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kırıkkale.
7. Başaran, İ. E. (1994). Eğitime Giriş. Ankara: Dördüncü Yazım.
8. Bektaş, A. (2007). Ses Temelli Cümle Yöntemiyle Gerçekleştirilen İlk Okuma-Yazma Öğretiminin Değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

9. Boz, T. ve Yıldırım, A. (2014). “4+4+4 Eğitim Sisteminde Birinci Sınıf Öğretmenlerinin Karşılaştığı Zorluklar.” Başkent Unıversıty Journal Of Educatıon, 1(2): 54-65.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, K. E., Akgün, E, Ö., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Geliştirilmiş 11. baskı). Ankara: Pegem Akademi
11. Cerit, Y., Akgün, N., Yıldız, K. ve Soysal, M.R. (2014). “Yeni Eğitim Sisteminin (4+4+4) Uygulanmasında Yaşanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri (Bolu İl Örneği).” Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi Uluslararası E-Dergi, Cilt:4, Özel Sayı:1: 59-82.
12. Çelikten, M., Şanal, M. ve Yeni, Y. (2005). “Öğretmenlik Mesleği ve Özellikleri.” Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 19, Yıl: 2005/2: 207-237.
13. Dalaman, O. ve Korkmaz, İ. (2010). “İlköğretim Birinci Kademede Beden Eğitimi Dersine Giren Öğretmenlerin Beden Eğitimi Öğretim Programı Kazanımlarına İlişkin Görüşleri.” Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt 4, Sayı 3: 172-185.
14. Dalkıran, O., Gündüz, N. ve Çiçek, R. (2011). “Üniversite Öğretim Elemanlarının İlköğretim Beden Eğitimi Dersi Öğretim Programı İle İlgili Görüşleri.” Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 9, Sayı: 3: 111-118.
15. Doğan, E. (2000). Sınıf Öğretmenlerinin Beden Eğitimi Ders Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
16. Durukan, E. ve Alver, M. (2008). “Ses Temelli Cümle Yönteminin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi.” Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Volume 1/5, Fall: 279-284.
17. Engin, A.O., Seven, M.A. ve Turhan, V.N. (2004). “Oyunların Öğrenmedeki Yeri Ve Önemi.” Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Cilt 4, Sayı 2
18. Ertürk, M. (2009). “Sınıf Öğretmenlerinin Ve Öğretmen Adaylarının Kendilerini Geliştirme İsteklerinin Değerlendirilmesi (Afyonkarahisar İl Örneği).” Kuramsal Eğitimbilim, 2 (2): 44-59.
19. Gülüm, V. ve Bilir, P. (2011). “Beden Eğitimi Öğretim Programının Uygulanabilme Koşulları ile ilgili Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Görüşleri.” Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, IX (2): 57-64.
20. Gündoğan Çögenli, A. ve Uçansoy, A. (2014). “Sınıf Öğretmenlerinin Uyum ve Hazırlık Çalışmalarına İlişkin Görüşleri.” Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(1): 01-26.
21. Güven, Ö. ve Yıldız, Ö. (2014). “Sınıf Öğretmenlerinin Oyun ve Fizikî Etkinlikler Dersinden Beklentileri.” Kastamonu Eğitim Dergisi, Cilt:22, No:2: 525-538.
22. Hardman, K. (2008). “Okullarda Beden Eğitiminin Durumu ve Sürekliliği: Küresel Bir Yaklaşım.” Çev., Canan Koca. Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe J. of Sport Sciences, 19 (1): 1-22.
23. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5436e34f73f7d7.63043552 (erişim tarihi: 14.05.2014)
24. İrez, S. G., Yaman, M., İrez Babayiğit, G. ve Saygın, Ö. (2013). “Fiziksel Etkinlik Kartları Uygulamasının İlköğretim Beden Eğitimi Derslerindeki Öğretmen Davranışları Üzerine Etkisi.” International Journal of Human Sciences, 10(1): 1705-1716.
25. Kazu, H. ve Aslan, S. (2014). “Oyun ve Fiziki Etkinlikler Dersinin Birinci Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi (Elâzığ ili örneği).” Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 24, Sayı: 1: 49-63.
26. Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N., Kök, M. (2007). "Çocuğun Gelişim Sürecinde Eğitsel Bir Etkinlik Olarak Oyun". Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (16).
27. Mamak, H. (2012). “İlköğretim Okullarında Beden Eğitimi ve Spor Derslerinin Amaçlarına Ulaşma Düzeyini Etkileyen Faktörler.” Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14 (1): 109-115.
28. MEBa (2012). Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı 29.08.2012 tarihli ve 139 sayılı kararı.
29. MEBb (2012). Oyun ve Fiziki Etkinlikler Dersi Öğretim Programı. TTKB, Ankara.
30. Pehlivan, Z., Dönmez, B. ve Yaşat, H. (2005). “Sınıf Öğretmenlerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Görüşleri.” Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: X, Sayı: 3: 51-62.
31. Şirinkan, A., Şirinkan, S., Çalışkan, E. ve Kaldırımcı, M. (2006). “İlköğretim 1. Kademede Görev Yapan Sınıf Öğretmenlerinin Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor İhtiyacını Karşılayabilme Düzeyleri (Erzurum İli Örneği).” Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt 8, Sayı 4.
32. Şişman, M. (2009). “Öğretmen Yeterliliklerini Yeniden Düşünmek.” Türk Yurdu Dergisi, cilt 29 (61) Sayı: 261: 37-41.
33. Taşmektepligil, Y., Yılmaz, Ç., İmamoğlu, O. ve Kılcıgil, E. (2006). “İlköğretim Okullarında Beden Eğitimi Ders Hedeflerinin Gerçekleşme Düzeyi.” Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 4: 139-147.
34. Tokat, S. (2013). Beden Eğitimi Öğretmenleri ve Okul Yöneticilerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersinin Etkinliği Üzerine Görüşlerinin İncelenmesi. Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
35. Tortop, Y. ve Ocak, Y. (2010). “Sınıf Öğretmenlerinin Eğitsel Oyun Uygulamalarına Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi.” On Dokuz Mayıs Üniversitesi Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, Cilt 1, Sayı 1.
36. Veznedaroğlu, R.L. ve Özgür, A.O. (2005). “Öğrenme Stilleri: Tanımlamalar, Modeller ve İşlevleri.” İlköğretim-Online, 4(2): 1-16.
37. Yıldırım, A ve Öztürk, E. (2002). “Sınıf Öğretmenlerinin Günlük Plânlarla İlgili Algıları: Öncelikler, Sorunlar ve Öneriler.” İlköğretim-Online, 1(1): 17-27.
38. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
39. Yıldız, Ö. (2010). Sınıf Öğretmenlerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları ve Karşılaştıkları Problemler. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
40. Yörükoğlu, A. (2012). Çocuk Ruh Sağlığı. Ankara: Özgür Yayınları, 32.basım.