-

Öz

The main purpose of this study is to discuss the efficiency of social assistances provided by public and non-profit organizations in fight against urban poverty. This study aims to provide information about how urban poverty takes place in cities other than metropolitan ones. In this regard, the city of Adıyaman, one of the under-developed cities, was chosen for the analysis. The study discusses the reasons of urban poverty and the actions need to be taken to eliminate these reasons. The study consists of five sections, one of which is the main body of the study that is based on a field survey-research conducted in Adıyaman. The face to face survey with 513 heads of households in the center town of Adıyaman reveals the data. The analysis of data shows that there are some main causes for urban poverty such as education, unemployment, workers without a profession (layman problems), social and cultural environment, women and family issues. The findings suggest that the partnership between public and non-profit organizations is necessary, not only in the short-term but also in the long-term, for permanent solutions of the problems

Anahtar Kelimeler

• Urban poverty, urban poverty in Adıyaman, public-non-profit partnership

KENTSEL YOKSULLUĞUN ÇÖZÜMÜNDE KAMU-SİVİL TOPLUM KURULUŞLARI İŞBİRLİĞİ: ADIYAMAN ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın temel amacı, kentsel yoksullukla mücadelede kamu kurumları ve sivil toplum kuruluşları tarafından yapılmakta olan sosyal yardımların etkinliğinin tartışılmasıdır. Bu çalışma, daha önceki çalışmalardan farklı olarak kentsel yoksulluk sorununun büyük kentlerin dışında nasıl yaşandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bundan hareketle Türkiye'nin geri kalmış illerinden biri olan Adıyaman ili inceleme konusu yapılmıştır. Çalışma, kentsel yoksulluğu ortaya çıkaran nedenleri ve bu nedenlerin ortadan kaldırılması için yapılması gereken faaliyetleri tartışmaktadır.  Beş ana bölümü içeren çalışmanın ana gövdesini Adıyaman ilinde gerçekleştirilen bir alan araştırması oluşturmaktadır. Adıyaman kent merkezinde 513 hane halkı reisi ile yüz yüze görüşmelerle elde edilen anket sonuçları çalışmanın bulgularını ortaya koymuştur. Sonuçlar göstermiştir ki yoksulluk birçok nedene bağlı olarak ortaya çıkan bir olgudur. Eğitim, işsizlik, meslek sahibi olmama, sosyal ve kültürel çevre, kadın ve aile sorunları yoksulluğu ortaya çıkaran temel sorunlardır. Bulgular bu sorunların kalıcı olarak çözümü için kamu kuruluşları ve sivil toplum örgütlerinin ortak hareket etmesinin hem kısa, hem de uzun vadede gerekli olduğu sonucunu ortaya çıkarmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kentsel yoksulluk, Adıyaman’da kentsel yoksulluk, kamu-sivil ortaklığı

Kaynakça

1. Adıyaman İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğü Nüfus Verileri.(2011).
2. Anket Verileri. (2012). Adıyaman: Temmuz.
3. Aytaç, Ö. - Akdemir, İ. O. (2003). “Türkiye’de Yeni Kentli Yoksulluk Sorunu”. Yoksulluk Sempozyumu, (Ed). Ahmet Emre Bilgili vd.,İstanbul: Deniz Feneri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği Yayınları, Cilt II, Temmuz, 50-77.
4. Bolayır, S. (2007). Türkiye’de Gelir Dağılımı ve Yoksulluk (Sivas İli Örneği)”. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
5. DİE. (2000). 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı Sonuçları.
6. Dumanlı, R. (1996). Yoksulluk ve Türkiye’deki Boyutları, Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Ankara: DPT.
7. Erdem, T. (2003). Yoksulluk Üzerine Sosyolojik Bir Çalışma ‘Ankara Kent Yoksulları’. Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
8. Erdoğan, G. (1996), Türkiye'de Bölge Ayrımında Yoksulluk Sınırı Üzerine Bir Çalışma. DİE Uzmanlık Tezi, Ankara.

9. Erdoğan, N. (1991). Sosyolojik Açıdan Kent İşsizliği ve Anomi. İzmir: Eğe Üniversitesi Basımevi.
10. Erdoğan, N. (Ed). (2011). Yoksulluk Halleri Türkiye'de Kent Yoksulluğunun Toplumsal Görünümleri. İstanbul: İletişim Yayınları, 2. Baskı.
11. Erkan, G. H. (2009). “Kentsel Yoksullukla Mücadelede Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sosyal Politikaları Üzerine Bir Değerlendirme: İzmir Örneği". İzmir: Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kent Sempozyumu.08-10 Ocak. 421-432.
12. FAO. (2010). The State of Food Insecurity in the World. Rome.
13. Görmez, K. (1997). Kent ve Siyaset. Ankara: Gazi Kitabevi.
14. Gümüş, D. (2005). Kentsel Yoksulluk ve Kentlileşme Sürecinde İki Örnek: Karanfilköy ve Derbent Mahalleleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. İKA. (2010-2013). TRC1 Bölge Planı (Gaziantep-Adıyaman- Kilis).
16. http://www.ika.org.tr/upload/yazilar/Bolge-Plani-674210.pdf (27.02.2015).
17. Keleş, R. (2006).Kentleşme Politikası, Ankara: İmge Kitabevi, 9. Baskı, Nisan. 569.
18. Peker, M. - Önen, E. - Balkız, B. (1998). Göç Kentleşme Sorunları ve Yerel Siyaset. Ankara: Saray Kitabevi.
19. Shrestha, B. K. (2011). “Katmandu Vadisindeki Kent Yoksulları İçin Daha Güvenli ve Ekonomik Konutlandırma: Yoksullukla Mücadelede Bir Strateji”, Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 13-15 Ekim, 2010, İstanbul: Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü Yayınları, Cilt I, Mayıs, 579-590.
20. Sipahi, E. B. (2005). Yoksulluğun Küreselleşmesi ve Kentsel Yoksulluk: Ekonomik ve Sosyal Boyutlarıyla Konya Örneğinde Yoksulluk. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
21. Suğur, N. (1998). “Türkiye’de Sosyal ve Ekonomik Değişmeler”, Dünyanın ve Türkiye’nin Yakın Tarihi, (Ed). İhsan Güneş, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, Ekim.
22. https://www.anadolu.edu.tr/aos/kitap/IOLTP/1269/unite09.pdf, (27.05.2012)
23. Şahin, Y. (2013). Kentleşme Politikası. Trabzon: 3. Baskı. Murathan Yayınevi.
24. Tatlıdil, E. (1989). Kentleşme ve Gecekondu. İzmir: Eğe Üniversitesi Yayınları.
25. Torlak, S. E. - Yavuzçehre, P. S. (2008). “Denizli Kent Yoksullarının Yaşam Kalitesi Üzerine Bir İnceleme”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt 17, Sayı 2, Nisan, 23-44.
26. Topçuoğlu, A. - Alptekin, D. - Aksan. G. (2014). Yoksulluk ve Kadın. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
27. TÜİK. (2011). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları.
28. TÜİK. (2013). Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması.
29. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=16083 (15.05.2015).
30. TÜİK. (2014). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt İstatistikleri.
31. UN-Habitat. (2003). Global Report On Human Settlements,The Challenge of Slums.United Nations Human SettlementsProgramme.
32. URAK. (2009-2010). İllerarası Rekabetçilik Endeksi.
33. Yılmaz, N. - Bulut, Yücel. (2009). Kent Yoksulluğu ve Gecekondu. İstanbul: Beta Yayınları.
34. http://www.deu.edu.tr/userweb/yesim.kustepeli/dosyalar/gelir-sbe.pdf (29.12.2012).
35. http://data.worldbank.org/country/turkey(23.05.2012).
36. http://data.worldbank.org/topic/poverty (10.10.2012).