PRESCHOOL TEACHERS' VIEWS ON THE USE OF DIGITAL STORIES IN PRESCHOOL EDUCATION

Öz

This study aims to examine digital stories in preschool education and teachers' views on their use. In this study, the phenomenology research design was used. The data were obtained through the “Form for Determining Teachers' Views on the Use of Digital Stories in Preschool Education”. The data were analyzed using open content from content analysis techniques. Twenty-three preschool teachers who used digital stories in preschool education formed the sample of the study. In this study, it was found that digital stories are used relatively infrequently, that digital stories were mostly accessed through YouTube, that digital stories were mostly defined structurally, that digital stories had a negative effect on the use of picture books, and that the advantages of digital stories in terms of quality and gains were the decrease in interaction with picture books, the inability to use storytelling methods, the inability to involve children and families in the storytelling process, and increased interaction with technology. It was concluded that digital stories are similar to picture books in terms of structure and content, but differ from picture stories due to their technological structure.

Anahtar Kelimeler

• Technology in Education
• Preschool Education
• Preschool Teacher
• Digital Story
• Picture Book

OKUL ÖNCESİ EĞİTİMDE DİJİTAL HİKAYE KULLANIMI ÜZERİNE ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu çalışmayla okul öncesi eğitimde yerini alan dijital hikayeler ve kullanımına yönelik öğretmen görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada nitel araştırma desenlerinden olgubilim/fenomenoloji (phenomelogy) deseni kullanılmıştır. Araştırmada veriler araştırmacı tarafından geliştirilen “Okul Öncesi Eğitimde Dijital Hikâye Kullanımı Üzerine Öğretmen Görüşlerini Belirleme Formu” aracılığı ile elde edilmiştir. Veriler içerik analizi tekniklerinden açık içerik kullanılarak incelenmiştir. Okul öncesi eğitim akışında dijital hikâye kullanan 23 okul öncesi öğretmeni araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Bu araştırmada nispeten dijital hikayelerin kullanım sıklığının az olduğu, dijital hikayelere çoğunlukla Youtube üzerinden ulaşıldığı, dijital hikayelerin çoğunlukla yapısal tanımlandığı, dijital hikayelerin resimli kitapların kullanımını olumsuz etkilediği, dijital hikayelerin nitelik ve kazanım yönünden avantajlarının; resimli kitapla etkileşimin azalması, hikaye anlatma yöntemlerinin kullanılamaması, çocukların ve ailelerin hikaye anlatma sürecine dahil edilememesi, teknolojiyle etkileşimin artması yönünde dezavantajlarının olduğu, dijital hikayelerin yapısal ve içeriksel olarak resimli kitaplarla benzer olduğu ancak dijital hikayelerin teknolojik yapısı gereği resimli hikayelerden farklılaştığı sonuçlarına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitimde Teknoloji
• Okul Öncesi Eğitim
• Okul Öncesi Öğretmeni
• Dijital Hikâye
• Resimli Kitap

Kaynakça

1. Aksoy, T. (2021). Okul öncesi dönemdeki çocukların eğitiminde teknoloji kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. Temel Eğitim Dergisi, 11, 30-38. https://doi.org/10.52105/temelegitim.11.3
2. Alexander, B. (2017). The new digital storytelling: Creating narratives with new media (Gözden geçirilmiş baskı, Kindle sürümü). ABC-CLIO.
3. Aydemir, F. ve Deniz, Ü. (2020). Investigation of pre-school teachers in terms of their compliance with planning and developmentally appropriateness of children. International Journal of Eurasian Education and Culture, 5(11), 2224-2275.
4. Balaman, F. ve Ataman, Ü. (2022). Teacher opinions on the usability of digital stories in pre-school values education. Journal of Interdisciplinary Educational Research, 6(13), 353-362. https://doi.org/10.57135/jier.1160170
5. Beazidou, E., Zygouris, N., Botsoglou, K., Kougioumtzidou, E. ve Samantzis, C. (2024). Teachers’ perceptions about digital storytelling and its pedagogical usage: The improvement of minority children’s classroom engagement. Education 3-13. https://doi.org/10.1080/03004279.2024.2367556
6. Bertolini, C. (2017). Theory and practice of digital storytelling in preschool. Form@re - Open Journal Per La Formazione in Rete, 17(1), 144–157. https://doi.org/10.13128/formare-20238
7. Bull, G. ve Kajder, S. (2004). Digital storytelling in the language arts classroom. Learning & Leading with Technology, 32(4), 46-49.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2023). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Catalano, H. ve Catalano, C. (2022). Using digital storytelling in early childhood education to promote child centredness. I. Albulescu ve C. Stan (Ed.), Education, reflection, development - ERD 2021 içinde (Cilt 2, ss. 169-179). European Proceedings of Educational Sciences. European Publisher. https://doi.org/10.15405/epes.22032.16 Cesário, V., Nisi, V., Freitas, P. ve Pimentel, D. (2016). Children’s books: Paper vs digital, what do they prefer? Proceedings of the 15th International Conference on Interaction Design and Children (ss. 625-630). Association for Computing Machinery. https://doi.org/10.1145/2930674.2936004
10. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education (6. baskı). Routledge.
11. Coşkunserçe, O. ve İşçitürk, G. B. (2019). Eğitim bilişim ağı (EBA) platformu hakkında öğrencilerin farkındalığının artırılmasına yönelik bir durum çalışması. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 7(1), 260-276. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.7c1s.12m
12. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, çev.). Ankara: Eğiten Kitap.
13. Çamlıbel Çakmak, Ö. (2020). Elektronik kitap okuma. Ş. Ceylan (Ed.), Çocuk edebiyatı içinde (ss. 227-259). Ankara: Eğiten Kitap.
14. Çardak, U. ve Güler, Ç. (2021). Examination of teachers’ Educational Information Network (EBA) awareness in terms of some variables. Kastamonu Eğitim Dergisi, 29(5), 799-812. https://doi.org/10.24106/kefdergi.757539
15. Çokluk, N. ve Ökmen, Y. E. (2022). Yeni yayıncılık modeli olarak YouTube’da dijital içerikler ve yenilenen izleme alışkanlıkları. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 721-737. https://doi.org/10.11616/asbi.1097631
16. Furenes, M. I., Kucirkova, N. ve Bus, A. G. (2021). A comparison of children’s reading on paper versus screen: A meta-analysis. Review of Educational Research, 91(4), 483-517. https://doi.org/10.3102/0034654321998074
17. Garrety, C. M. (2008). Digital storytelling: An emerging tool for student and teacher learning. Yayımlanmamış doktora tezi, Iowa State University.
18. Howell, D. D. ve Howell, D. K. (2003). Digital storytelling: Creating an eStory. Linworth. https://archive.org/details/digitalstorytell0000howe/page/n3/mode/1up?q=digital+story&view=theater adresinden erişildi.
19. Jeffs, T. (2013). Assistive technologies and innovative learning tools. R. M. Gargiulo ve D. Metcalf (Ed.), Teaching in today’s inclusive classrooms: A universal design for learning approach içinde (2. baskı, ss. 319-346). Wadsworth, Cengage Learning.
20. Jitsupa, J., Nilsook, P., Songsom, N., Siriprichayakorn, R. ve Yakeaw, C. (2022). Early childhood imagineering: A model for developing digital storytelling. International Education Studies, 15(2), 89-101. https://doi.org/10.5539/ies.v15n2p89
21. Kaya, M. F. (2023). Teachers' views about the use of digital stories in language teaching courses of primary schools in Turkey. Malaysian Online Journal of Educational Technology, 11(2), 127-146. http://dx.doi.org/10.52380/mojet.2023.11.2.475
22. Kearney, M. (2009). Towards a learning design for digital storytelling. Proceedings of the Future of Learning Design Conference içinde (ss. 25-39). Wollongong, Australia. http://ro.uow.edu.au/fld/09/ adresinden erişildi.
23. Kocaman Karaoğlu, A. (2016). Okul öncesi eğitimde dijital hikâye anlatımı üzerine öğretmen görüşleri. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 7(1), 175-205. https://doi.org/10.17569/tojqi.87166
24. Kucirkova, N. (2017). Digital personalization in early childhood: Impact on childhood. Bloomsbury Academic. https://archive.org/details/oapen-20.500.12657-58806/mode/2up?q=digital+story+for+preschool adresinden erişildi.
25. Maxwell, J. A. (2018). Nitel araştırma tasarımı: Etkileşimli bir yaklaşım (M. Çevikbaş, çev.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
26. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Sage.
27. Miller, C. H. (2020). Digital storytelling: A creator’s guide to interactive entertainment (4. baskı, Kindle sürümü). Routledge.
28. Mohd Fadzil, H., Basar, A., & Ahmad, Z. (2025). Digital storytelling in early childhood education: a pedagogical experience from pre-service teachers. Journal of Early Childhood Teacher Education, 1–18. https://doi.org/10.1080/10901027.2025.2581017
29. Moody, A. K., Justice, L. M. ve Cabell, S. Q. (2010). Electronic versus traditional storybooks: Relative influence on preschool children’s engagement and communication. Journal of Early Childhood Literacy, 10(3), 294–313. https://doi.org/10.1177/1468798410372162
30. Müller-Brauers, C., Miosga, C., Fischer, S., Maus, A. ve Potthast, I. (2020). Narrative potential of picture-book apps: A media- and interaction-oriented study. Frontiers in Psychology, 11, 593482. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.593482
31. Ohler, J. (2006). The world of digital storytelling. Educational Leadership, 63(4), 44-47.
32. Ohler, J. B. (2013). Digital storytelling in the classroom: New media pathways to literacy, learning, and creativity (2. baskı, Kindle sürümü). Corwin.
33. Ozbay, I. ve Ugurelli, Y. (2023). Changing children’s literature in the digital age: Digital books. International Journal of Education and Literacy Studies, 11, 68–85.
34. Özüdoğru, G. (2021). Digital storytelling in education from teachers’ perspectives. Bartın University Journal of Faculty of Education, 10(2), 445-454. https://doi.org/10.1016/buefad.888658
35. Papadimitriou, E., Kapaniaris, A. G., Zisiadis, D. ve Kalogirou, E. (2013). Digital storytelling in kindergarten: An alternative tool in children’s way of expression. Mediterranean Journal of Social Sciences, 4, 389. https://doi.org/10.5901/mjss.2013.v4n11p389
36. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods: A guide to design and implementation (3. baskı, Kindle sürümü). SAGE Publications.
37. Peshevska, M. ve Koceska, N. (2024). The effect of digital storytelling on primary school students. International Journal of Computers in Education, 7(1), 18-26.
38. Porter, B. (2012). DigiTales: The art of telling digital stories (Kindle sürümü). Amazon.
39. Preradovic, N. M., Lesin, G. ve Boras, D. (2016). Introduction of digital storytelling in preschool education: A case study from Croatia. Digital Education Review, 30, 94-105.
40. Rahiem, M. D. H. (2021). Storytelling in early childhood education: Time to go digital. International Journal of Childcare and Education Policy, 15(4). 1-20. https://doi.org/10.1186/s40723-021-00081-x
41. Richter, A. ve Courage, M. L. (2017). Comparing electronic and paper storybooks for preschoolers: Attention, engagement, and recall. Journal of Applied Developmental Psychology, 48, 92–102. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2017.01.002
42. Robin, B. (2006). The educational uses of digital storytelling. C. Crawford, R. Carlsen, K. McFerrin, J. Price, R. Weber, & D. Willis (Ed.), Proceedings of SITE 2006—Society for Information Technology & Teacher Education International Conference içinde (ss. 709-716). Association for the Advancement of Computing in Education (AACE). https://www.learntechlib.org/primary/p/22129/ adresinden erişildi.
43. Strauss, A. ve Corbin, J. (1990). Basics of qualitative research: Grounded theory procedures and techniques. Sage Publications.
44. Şensoy, Ş. ve Güldal Kan, Ş. (2024). Preschool teacher candidates’ digital story preparation experiences given in values education. Conhecimento & Diversidade, 16(44), 550-572. https://doi.org/10.18316/rcd.v16i44.12325
45. Theodosiadou, S. (2019). Digital storytelling as a means of teaching media to preschoolers. Journal of Comparative Literature and Aesthetics, 42(3), 114.
46. Tombleson, B. ve Wolf, K. (2023). Digital storytelling for brands. (Kindle sürümü). SAGE.
47. Türkiye İstatistik Kurumu. [TÜİK]. (2024). Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması 2024.
48. Ulutaş, I., Kılıç Çakmak, E., Akıncı Coşgun, A., Bozkurt Polat, E., Aydın Bölükbaş, F., Engin, K., Kayabaşı, E., Özcan, S. ve diğerleri. (2022). Digital storytelling in early mathematics education. S. Papadakis & M. Kalogiannakis (Eds.), STEM, robotics, mobile apps in early childhood and primary education içinde (ss. 393-413). Springer. https://doi.org/10.1007/978-981-19-0568-1_17
49. Uslupehlivan, E., Kurtoğlu Erden, M. ve Cebesoy, Ü. B. (2017). Öğretmen adaylarının dijital öykü oluşturma deneyimleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(-ERTE Özel Sayısı), 1-22. https://doi.org/10.12780/usaksosbil.373851
50. Ülkü Yıldız, F. ve Şener, T. (2016). Okul öncesi dönemde yaratıcılık eğitimi ve yaratıcı etkinliklerde kullanmak için materyal hazırlama. Ankara: Nobel.
51. Yilmaz, M. M. ve Siğirtmaç, A. (2023). A material for education process and the teacher: The use of digital storytelling in preschool science education. Research in Science & Technological Education, 41(1), 61–88. https://doi.org/10.1080/02635143.2020.1841148
52. Yuksel-Arslan, P., Yildirim, S. ve Robin, B. R. (2016). A phenomenological study: Teachers’ experiences of using digital storytelling in early childhood education. Educational Studies, 42(5), 427–445. https://doi.org/10.1080/03055698.2016.1195717
53. Zini, A., Bertolini, C., Manera, L. ve Contini, A. (2018). Il digital storytelling nell’educazione dell’infanzia: La formazione degli insegnanti nel progetto STORIES. Italian Journal of Educational Technology, 26(2), 77-84. https://doi.org/10.17471/2499-4324/963