ANXIETY LEVEL OF PRIMARY SCHOOL TEACHERS' DURING COURSE INSPECTION

Öz

The aim of this study is to determine the anxiety levels of classroom and branch teachers working at primary and lower secondary schools during the inspection made by school principals. The research is a quantitative study and survey research is used. “Inspection anxiety scale” developed by Karakaya and others(2011) has been used as  a data collection tool and collected datas are analysed by SPSS-23 program. Kruskal Wallis and Mann Whitney U analyzes are used to analyze the data. The participants of the study are primary and lower secondary school teachers working in the central district of Adıyaman province in the 2018-2019 academic year. The sample of the study is selected by stratified sampling method and it consists 82 classroom and 182 branch teachers. According to the findings, teachers generally have moderate anxiety during the inspection and anxiety levels differ according to gender, marital status and branch variables in terms of sub-dimensions of the scale.

Anahtar Kelimeler

• Inspection,Anxiety,Inspection anxiety,Inspector

İLKÖĞRETİM KURUMLARINDA ÇALIŞAN ÖĞRETMENLERİN DERS DENETİMİNE İLİŞKİN KAYGI DÜZEYLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı ilköğretim okullarında görev yapan sınıf ve branş öğretmenlerinin kurum yöneticisi tarafından yapılan ders denetimi sırasında yaşamış oldukları kaygı düzeylerini belirlemektir. Araştırma nicel bir araştırma olup tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Karakaya ve diğerleri(2011) tarafından geliştirilen “Denetim Kaygısı Ölçeği” kullanılmış olup toplanan veriler SPSS-23 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Kruskal Wallis ve Mann Whitney U analizleri yapılmıştır. Araştırmanın Evrenini 2018-2019 Eğitim-Öğretim yılında Adıyaman İli Merkez ilçede görev yapan ilkokul ve ortaokul öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi, tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilmiş olup 82 sınıf ve 182 branş öğretmeninden oluşmaktadır. Elde edilen bulgulara göre, öğretmenler denetim sırasında genel olarak orta düzeyde kaygı yaşamakta olup,  kadın öğretmenlerin yaşadığı denetim kaygısı düzeyi erkek öğretmenlerin yaşadığı denetim kaygısı düzeyinden daha fazladır. Ayrıca kaygı düzeyleri medeni durum ve branş değişkenlerine göre ölçeğin alt boyutları açısından farklılık göstermektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Denetim,Kaygı,Denetim kaygısı,Denetmen

Kaynakça

1. Altıntaş, H. (2016). Kamu Kurumlarında Çalışan Performansının Değerlendirilmesi Ve Motivasyonuna Etkisi Üzerine Vergi Dairelerinde Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,İstanbul.
2. Aslan, M. (2013). İlköğretim Kurumları Yöneticilerinin Eğitim Denetmenlerinin Yapmış Olduğu Denetim Etkinliklerine İlişkin Görüşleri ,Yüksek Lisans Tezi,Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
3. Aydın, İ. (2016). Öğretimde Denetim-Durum Saptama Değerlendirme ve Geliştirme. P. D. AYDIN , Öğretimde Denetim . Ankara: Pegem Akademi.
4. Aydın, M. (1987) Bir Hizmet İçi Eğitim Olarak Denetim. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi-dergipark.gov.tr, 2(2), 241-249.
5. Aydın, M. (2014). Çağdaş Eğitim Denetimi. Ankara: Gazi Kitap Evi.
6. Başal, H. A. (1997). Denetim Odağı İle Sınav Kaygısı Arasındaki. Eğitim ve Bilim Dergisi, 21(103), 4-11.
7. Beycioğlu, K. ve Dönmez, B. (2009). Eğitim Denetimini Yeniden Düşünmek. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 71-93.
8. Bozak, A. (2017). Maarif Müfettişlerinin Denetim Sistemi Hakkında Yapılan Yasal Düzenlemelere Ve Müfettişlik Mesleğine İlişkin Görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(38), 90-110.

9. Bursalıoğlu, Z. (2008). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem.
10. Bursalıoğlu, Z. (2015). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. Ankara: Pegem.
11. Büyüköztürk, Ş. (1997). Araştırmaya Yönelik Kaygı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Eğitim Yönetimi, 3(4), 453-464.
12. Can, E. ve Gündüz, Y. (2016). İlkokullarda Çalışan Öğretmenlerin, Maarif Müfettişleri Ve Okul Müdürlerinin Yapmış Olduğu Rehberlik Çalışmalarından Yararlanma Düzeylerinin İncelenmesi. Pegem Akademi Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 22(1), 1-28.
13. Demirkasımoğlu, N. (2011). Türk Eğitim Sisteminde Bir Alt Sistem Olan Denetim Sisteminin Seçilmiş Bazı Ülkelerin Denetim Sistemleri İle Karşılaştırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(23), 24-48.
14. Demirtaş, H. ve Akarsu, M. (2016). Öğretmen Teftişini Müfettiş Yerine Okul Müdürünün Yapmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(2), 69-93.
15. Dilmaç, B., Hamarta, E. ve Arslan, C. (2009). Üniversite Öğrencilerinin Sürekli Kaygı ve Denetim Odaklarının Bağlanma Stilleri Açısından İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri , 9(1), 127-159.
16. Doğan, T. ve Çoban, A. E. (2009). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları ile Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 34(153), 158-168.
17. Genç, D. S. (2016). Kadın Maarif Müfettişlerinin Yaşadığı Sorunlar. Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. Göker, S. D. ve Gündüz, Y. (2014). Denetime Gösterilen Tepki ve Bu Tepkiyi Azaltma Yolları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 129-148.
19. İmren, S. (2017). Öğretmenlerin Mesleki Gelişiminde Maarif Müfettişlerinin Eğitim - Öğretim İle İlgili Rehberlik Rolleri.Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
20. Karadeniz, E. (2005). Üniversite Giriş Sınavına Hazırlanan Lise Son Sınıf Öğrencileri Ve Velilerinin Kaygı Düzeyleri, Başetme Yolları Ve Denetim Odağı Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
21. Karakaya, İ., Elma, C., Kurtoğlu, S., & Suiçmez, E. (2011). Denetim Kaygısı Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. III. Uluslararası Katılımlı Eğitim Denetimi Kongresi. Mersin.
22. Karasar, N. (2017, Ekim). Bilimsel Araştırma Yöntemleri: Kavramlar ve İlkeler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
23. Kula, Ş. K. ve Saraç, T. (2016). Üniversite öğrencilerinin gelecek kaygısı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(33), 227-242.
24. Kurtoğlu, S. (2017). İlkokul Ve Ortaokul Öğretmenlerinin Denetim Kaygı Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü,Samsun.
25. MEB. (2016, Ocak). Maarif Müfettişleri Görev Standartları. Rehberlik ve Denetim Daire Başkanlığı . Ankara.
26. MEB. (2017, Ağustos 20). Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliği .
27. MEB. (2014, Mayıs). Millî Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Denetim Başkanlığı İle Maarif Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği.
28. Memduhoğlu, H. B. ve Zengin, M. (2012). Çağdaş Eğitim Denetimi Modeli Olarak Öğretimsel Denetimin Türk Eğitim Sisteminde Uygulanabilirliği. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(1), 131-142.
29. Memişoğlu, S. P. (2001). Çağdaş Eğitim Denetimi İlkeleri Açısından İlköğretim Okulullarında Öğretmen Denetimi Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosylal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
30. Oktar, A. N. (2010). Eğitim Denetimi Sistemin Yasal Dayanaklara Göre Değerlendirilmesi .Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, İzmir.
31. Özdoğa, B. Y. (2012). Denetim Kaygısına Yönelik Öğretmen ve Denetmen Algıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Özel sayı: 2, 98-109.
32. Özen, F. ve Hendekçi, E. A. (2016). Türkiye’de Eğitim Denetimi Alanında 2005–2015 Yılları Arasında Yayımlanan Makale Ve Tezlerin Betimsel Analizi. OPUS © Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi-International Journal of Society Researches, 6(11), 620-650.
33. Özkan, K. K. (2011). Sokrates psikiyatri. Ekim 10, 2018 tarihinde http://www.sokrates-psikiyatri.com.tr/index.php/makaleler/detay/18 adresinden alındı
34. Özmen, F. ve Güngör, A. (2008). Eğitim Denetiminde Etik. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 9(15), 137-155.
35. Özyıldırım, G. (2014, Haziran). Glıckman’ın Gelişimsel Denetim Modeline Göre Eğitim Denetmenlerinin Ve Okul Yöneticilerinin Denetim Anlayışları İle Öğretmenlerin Denetim Beklentilerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
36. Sezgin, B. (2013). Eğitim Denetmenlerinin Denetim Sonunda Getirmiş Oldukları Önerilerin Okul Yöneticileri Tarafından Yerine Getirilme Düzeyi. Yüksek Lisans Tezi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
37. Şanlı, Ö., Altun, M. ve Tan, Ç. (2015). Okulların Genel Denetimleri Hakkındaki; Maarif Müfettişlerinin Ve Okul İdarecilerinin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi , 26 , 78-99.
38. Taymaz, H. (2011). Eğitim Sisteminde Teftiş Kavramlar İlkeler Yöntemler. Ankara: Pegem Akademi.
39. TDK. (2018). Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurulu/Türk Dil Kurumu. Ekim 23, 2018 tarihinde http://www.tdk.gov.tr: http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.5bc33c80351d80.74016610 adresinden alındı
40. Uğurlu, C. T. (2010). Öğretmenlerin Eğitim Müfettişlerinin Etik Davranışlarına İlişkin Görüşleri. e-international journal of educational research, 1(2), 66-78.
41. Varol, K. (2002). İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Durumluk-Sürekli Kaygı Düzeyleri Ve Kaygı Nedenleri. Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
42. Yılmaz, İ. A., Dursun, S., Güzeler, E. G. ve Pektaş, K. (2014). Üniversite öğrencilerinin kaygı düzeyinin belirlenmesi: Bir örnek çalışma. Electronic Journal of Vocational Colleges, 4(4), 16-26.