ANALYSIS OF SUSTAINABILITY IN THE TEXTILE SECTOR: A DEMATEL CASE STUDY IN A TEXTILE COMPANY IN KAHRAMANMARAŞ

Öz

Sustainability is meeting today’s needs without harming the needs of future generations. Currently, as people show tendency to arbitrary-based consumption rather than the need-based one, the consumption rate continually increases. Particularly, the fashion manner which brings arbitrary-based consumption to the textile sector, has caused this industry to take place among the sectors that disrupt ecosystems. In this study, it is aimed to determine and model the sustainability challenges encountered by Kahramanmaraş that is one of the leading provinces of textile industry in Turkey. This research was carried out by determining 10 criteria. DEMATEL, one of the multi-criteria decision making techniques, was used in this study and the data were obtained by conducting face-to-face interviews with the experts of the industry. By interpreting the findings, it was found that the most dominant criterion was the complex supply chains. The least effective criterion in the system was determined as the lack of government policies. Finally, limitations of this study and future research directions are discussed

Anahtar Kelimeler

• DEMATEL
• Sustainability
• Supply chain
• Textile

TEKSTİL SEKTÖRÜNDE SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİN ANALİZİ: KAHRAMANMARAŞ’TA FAALİYET GÖSTEREN BİR TEKSTİL İŞLETMESİNDE DEMATEL UYGULAMASI

Öz

Sürdürülebilirlik, bugünün ihtiyaçlarını; gelecek nesillerin ihtiyaçlarına zarar vermeden karşılayabilmektir. İnsanoğlunun günümüzde ihtiyaçtan çok keyfi olarak tüketime yönelmesiyle birlikte tüketim hızı da giderek artmaktadır. Özellikle moda anlayışının da tekstil sektörüne getirmiş olduğu keyfi tüketim, bu sektörün ekosistemi bozan sektörler arasında önemli bir yer edinmesine neden olmuştur. Bu çalışmada, tekstil ve konfeksiyon sektöründe Türkiye’nin önde gelen illerinden biri olan Kahramanmaraş’ın sürdürülebilirlikte karşılaştığı zorlukların belirlenerek modellenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 10 adet kriter belirlenerek yürütülmüştür. Çalışmada çok kriterli karar verme tekniklerinden DEMATEL yöntemi kullanılmış, veriler ilgili sektörden uzmanlarla yüz yüze görüşme yöntemiyle elde edilmiştir. Verilerin analizi sonucu elde edilen bulguların yorumlanması neticesinde genel olarak sistemde en baskın kriter karmaşık tedarik zincirleri olarak ortaya çıkmıştır. Sistem içerisindeki etkisi en az olan kriterin ise hükümet politikalarının eksikliği olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlardan yola çıkılarak Kahramanmaraş ilinin tekstil sektörünün sürdürülebilirlikteki mevcut durumunun iyileştirilmesine yönelik bir takım önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• DEMATEL
• Kahramanmaraş
• Sürdürülebilirlik
• Tedarik Zinciri

Kaynakça

1. Acar, E., Kılıç, M., ve Güner, M. (2015). “Measurement Of Sustainability Performance in Textile Industry By Using A Multi-Criteria Decision Making Method”. Journal of Textile & Apparel/Tekstil ve Konfeksiyon, 25(1): 3-9.
2. Bhardwaj, V., ve Fairhurst, A. (2010). “Fast Fashion: Response to Changes in The Fashion Industry. The International Review of Retail”, Distribution and Consumer Research, 20(1): 165-173.
3. Bostrom, M., ve Micheletti, M. (2016). “Introducing The Sustainability Challenge Of Textiles And Clothing”. Journal of Consumer Policy, 39(4): 367-375.
4. Can, Ö., ve Ayvaz, K. M. (2017). “Tekstil ve Modada Sürdürülebilirlik”. Akademik Sosyal Bilimler Dergisi, 1(3): 110-119.
5. Caniato, F., Caridi, M., Crippa, L., ve Moretto, A. (2012). “Environmental Sustainability in Fashion Supply Chains: An Exploratory Case Based Research”. International Journal of Production Economics, 135(2): 659-670.
6. Chang, B., Chang, C.W. ve Wu, C.H., (2011). “Fuzzy DEMATEL Method For Developing Supplier Selection Criteria”, Expert Systems With Applications, 38(3): 1850-1858.
7. Chen, J.K. ve Chen, S., (2010). “Using A Novel Conjunctive MCDM Approach Based On DEMATEL, Fuzzy ANP, And TOPSIS as An Innovation Support System For Taiwanese Higher Education”, Expert Systems with Applications, 37: 1981-1990.
8. Chi, T. (2011). “Building A Sustainable Supply Chain: An Analysis of Corporate Social Responsibility (CSR) Practices in The Chinese Textile and Apparel Industry”. Journal of the Textile Institute, 102(10): 837-848.

9. De Brito, M. P., Carbone, V., ve Blanquart, C. M. (2008). “Towards A Sustainable Fashion Retail Supply Chain in Europe: Organisation and Performance”. International Journal of Production Economics, 114(2): 534-553.
10. Dos Santos, A., Ceschin, F., Barreto, S., ve Vezzoli, C. (2015). “A Design Framework For Enabling Sustainability in The Clothing Sector”.Ercoşkun, Ö.Y., (2007). Sürdürülebilir Kent İçin Ekolojik-Teknolojik (EKO-TEK) Tasarım: Ankara-Güdül Örneği, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. Eser, B., Çelik, P., Çay, A. ve Akgümüş, D., (2016). Tekstil ve Konfeksiyon Sektöründe Sürdürülebilirlik ve Geri Dönüşüm Olanakları, Journal of Textiles and Engineer, 23(101): 43-60.
12. Gardas, B. B., Raut, R. D., ve Narkhede, B. (2018). “Modelling the challenges to sustainability in the textile and apparel (T&A) sector: A Delphi-DEMATEL approach”. Sustainable Production and Consumption, 15: 96-108.
13. Giret, A., Trentesaux, D. ve Prabhu, V. (2015). “Sustainability in Manufacturing Operations Scheduling: A State if The Art Review”. Journal of Manufacturing Systems, 37, 126-140.
14. Gök, A. C. ve Perçin, S., (2016). “Elektronik Alışveriş (E-alışveriş) Sitelerinin E-hizmet Kalitesi Açısından Değerlendirilmesinde DEMATEL-AAS-VIKOR Yaklaşımı”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2): 131-144.
15. Huang, C. Y., Shyu, J. Z. ve Tzeng, G. H., (2007). “Reconfiguring The İnnovation Policy Portfolios for Taiwan’s SIP Mall Industry”, Technovation, 27(12): 744-765.
16. Jacobs, D. (2006). “The Promise of Demand Chain Management in Fashion”. Journal of Fashion Marketing and Management: An International Journal, 10(1): 84-96.
17. Keleş, R., Hamamcı, C. ve Çoban, A. (2009). Çevre Politikası. Ankara: İmge Kitabevi.
18. Kışlalıoğlu, M. ve Berkes, F. (2010). Çevre ve Ekoloji. İstanbul: Remzi Kitabevi.
19. Koca, E., Öz, C., ve Artaç, B. Y. (2016). “Hazır Giyim Sektöründe Sürdürülebilirliğin Yöneticiler Açısından Değerlendirilmesi”. Journal of Textiles & Engineers/Tekstil ve Mühendis, 23(103): 220-230.
20. KTM, http://ktmfair.com/TR/page/3/kahramanmaras, (2019).
21. Liou, J. H., Tzeng, G. H., ve Chang, H. C., (2007). “Airline Safety Measurement Using A Hybrid Model”, Journal of Air Transport Management, 13: 243-249.
22. Niinimäki, K., ve Hassi, L. (2011). “Emerging Design Strategies in Sustainable Production and Consumption of Textiles and Clothing”. Journal of Cleaner Production, 19, 1876-1883.
23. Paksoy, S., (2017). Çok Kriterli Karar Vermede Güncel Yaklaşımlar, Karahan Kitabevi, 1. Baskı, Adana.
24. Tzeng, G. H. ve Huang, C. Y., (2012). “Combined DEMATEL Technique With Hybrid MCDM Methods For Creating The Aspired İntelligent Global Manufacturing & Logistics Systems”, Annals of Operations Research, 197(1): 159-190.
25. UİB, http://www.uib.org.tr/tr/kbfile/turkiye-tekstil-sektoru-ve-bursa, (2019).
26. Uygun, Ö., Kaçamak, H. ve Kahraman Ü. A., (2015). “An Integrated DEMATEL and Fuzzy ANP Techniques for Evaluation and Selection of Outsourcing Provider for A Telecommunication Company”, Computers and Industrial Engineering, 86: 137-146.
27. Üner, İ., ve Başaran, F. N. (2016). “Tekstilde Sürdürülebilirlik İçin Yöresel Ürünlerin Yaşam Döngüsü Değerlendirmesindeki Rolü: Çaput Dokumacılığı Örneği”. Akdeniz Üniversitesi, IV. Yöresel Ürünler Sempozyumu ve Uluslararası Kültür/Sanat Etkinlikleri, Antalya.
28. WCED (Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu). (1991). Ortak Geleceğimiz (Bruntland Raporu). Ankara: Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayınları.
29. Wu, W. W. Ve Lee, Y. T., (2007). “Developing Global Managers’ Competencies Using The Fuzzy DEMATEL Method”, Expert Systems With Applications, 32(2): 499-507.