Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Meltem Akca

doi:10.14520/adyusbd.623061

Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı stratejik liderliğin çalışan performansı üzerinde etkili olup olmadığını belirlemek ve bu etkileşimde örgütsel özdeşleşmenin rolüne ilişkin mevcudiyeti saptamaktır. Bu kapsamda literatür incelenmiş ve teorik çerçeve hazırlanmıştır. Araştırma modelinin test edilmesi için havacılık işletmesi çalışanları örneklem grubunu oluşturmaktadır. İstatistiksel programlar kullanılarak yapılan analizler sonucunda algılanan stratejik liderliğin çalışan performansı üzerindeki değişimi açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, örgütsel özdeşleşmenin stratejik liderlik algısının çalışan performansı üzerindeki etkisinde kısmi aracı role sahip olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

stratejik liderlik,performans,örgütsel özdeşleşme,havacılık

Kaynakça

Akdoğan, A. A., Arslan, A., ve Demirtaş, Ö. (2016). “A strategic influence of corporate social responsibility on meaningful work and organizational identification, via perceptions of ethical leadership.” Procedia-Social and Behavioral Sciences, 235, 259-268.
Akman, Y. (2017). “Öğretmenlerin algılarına göre iş motivasyonu ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişki.”HAYEF Journal of Education, 14(1), 71-88.
Aksoy, S., ve Erturk, A. (2014). “Influence of organizational justice perception on organizational identification.” Research Journal of Business & Management, 1(3), 253-262.
Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamalı. Sakarya, Sakarya Yayıncılık.
Arbuckle, J. L. (2006). Amos 7.0 user's guide. Chicago, SPSS.
Armstrong, M., ve Taylor, S. (2014). Armstrong's handbook of human resource management practice. UK, Kogan Page Publishers.
Ashforth, B. E. Ve Mael, F. (1989). “Social identity theory and the organizations.” Academy of Management Review, 14, 20-39.
Balcı, A., Baltacı, A., Fidan, T., Cereci, C.. ve Acar, U. (2012). “Örgütsel sosyalleşmenin, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlıkla ilişkisi: ilköğretim okulu yöneticileri üzerinde bir araştırma.” Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(2), 47–74.

Barlett, J. E., Kotrlik, J. W., ve Higgins, C. C. (2001). “Organizational research: Determining appropriate sample size in survey research.” Information technology, learning, and performance journal, 19(1), 43-50.
Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986). “The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations.” Journal of personality and social psychology, 51(6), 1173-1182.
Bartels, J., Pruyn, A., De Jong, M., ve Joustra, I. (2007). “Multiple organizational identification levels and the impact of perceived external prestige and communication climate.” Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 28(2), 173-190.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives. The classification of educational goals: Handbook I, cognitive domain, New York: Longman.
Boal, K. B., ve Hooijberg, R. (2000). “Strategic leadership research: Moving on.” The Leadership Quarterly, 11(4), 515-549.
Brislin, R. W., W. J. Lonnen ve E. M. Thorndike (1973). Cross-cultural Research Methods. New York, NY: Wiley
Campbell, J. P. (1990). Modeling the performance prediction problem in industrial and organizational psychology. In M. D. Dunnette & L. M. Hough (Eds.), Handbook of industrial and organizational psychology (pp. 687-732). Palo Alto, CA, US: Consulting Psychologists Press.
Carmeli, A., Gilat, G., ve Waldman, D. A. (2007). “The role of perceived organizational performance in organizational identification, adjustment and job performance.” Journal of Management Studies, 44(6), 972-992.
Çınar, O., Karcıoğlu, F., ve Akdaş, K. (2016). “İş Yaşamında İş Tatmini, Örgütsel Özdeşleme ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Erzurum’da Bir Kamu Kurumu Örneği.” Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(3).121-136.
Çınar, Ö., ve Yeşil, S. (2016). “Örgütsel Bağlılık ve Örgütsel Desteğin Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisini İnceleyen Bir Yapısal Eşitlik Model Önerisi.” International Journal of Social Sciences and Education Research, 2(1), 349-369.
Davies, B. J., & Davies, B. (2004). “Strategic leadership.” School leadership & management, 24(1), 29-38.
Dursun, İ. T., ve Köseoğlu, Y. (2016). “Üst Kademe Teorisi’ni Yeniden Düşünmek: Üst Yönetim Ekiplerinin Bilişsel Özellikleri & Teorik Açıdan Kapsamı ve Önemi.” İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 4(4), 117-133.
Dutton, J., Dukerich J. ve Harquail, C.V. (1994). “Organizational Images and Membership Commitment.” Administrative Science Quarterly,34, 191-206.
Elenkov, D. S., Judge, W., ve Wright, P. (2005). “Strategic leadership and executive innovation influence: an international multi‐cluster comparative study.” Strategic management journal, 26(7), 665-682.
Epitropaki, O., ve Martin, R. (2005). “The moderating role of individual differences in the relation between transformational/transactional leadership perceptions and organizational identification.” The Leadership Quarterly, 16(4), 569-589.
Erdem, H., Gökmen, Y., ve Türen, U. (2015). “Psikolojik sermayenin örgütsel özdeşleşme üzerine etkisinde algılanan örgütsel desteğin aracılık rolü.” İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(2), 38- 62.
Eren, M. Ş., ve Titizoğlu, Ö. Ç. (2014). “Dönüşümcü Ve Etkileşimci Liderlik Tarzlarının Örgütsel Özdeşleşme ve İş Tatmini Üzerindeki Etkileri.” Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(27), 275-303.
Finkelstein, S., ve Hambrick, D. C. (1996). Strategic leadership: Top executives and their effects on organizations. Minneapolis/ St. Paul, MN: West.
Foreman, P., ve Whetten, D. A. (2002). “Members' identification with multiple-identity organizations.” Organization Science, 13(6), 618-635.
Geldenhuys, C.A., ve Veldsman, T.H. (2011). “A change navigation-based, scenario planning process within a developing world context from an Afro-centric leadership perspective.” SA Journal of Human Resource Management, 9(1),1-17.
Gregersen, H. ve Black, J. (1992). “Antecedents to Commitment to a Parent Company and a Foreign Operation.” Academy of Management Journal, 35(1), 65–90.
Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: Felsefe-Yöntem- Analiz. Ankara, Seçkin Yayıncılık.
Hambrick, D. C., ve Mason, P. A. (1984). “Upper echelons: The organization as a reflection of its top managers.” Academy of Management Review, 9(2), 193-206.
Hansen, C. ve Kahnweiler, W.M. (1997). “Executive managers: Cultural expectations through stories about work.” Journal of Applied Management Studies, 6(2), 117-138.
He, H., & Brown, A. D. (2013). “Organizational identity and organizational identification: A review of the literature and suggestions for future research.” Group & Organization Management, 38(1), 3-35.
Hinterhuber, H. H., ve Friedrich, S. A. (2002). “The technology dimension of strategic leadership: The leadership challenge for production economists.” International Journal of Production Economics, 77(3), 191-203.
Hitt, M., Haynes, K., ve Serpa, R. (2010). “Strategic leadership for the 21st century.” Business in Horizons,53, 437-444.
Hogg, M. A., ve Terry, D. I. (2000). “Social identity and self-categorization processes in organizational contexts.” Academy of management review, 25(1), 121-140.
Hortaçsu, N. (2007), Ben Biz Siz Hepimiz: Toplumsal Kimlik ve Gruplararası İlişkiler, Ankara, İmge Kitabevi.
Hosmer, L. T. (1982). Strategic management: text and cases on business policy. Prentice Hall.
House, R. J., ve Aditya, R. N. (1997). “The social scientific study of leadership: Quo vadis?.” Journal of Management, 2(23), 409−473.
Hunt, J.G. (1999). “Transformational/charismatic leadership’s transformation of the field: An Historical essay.” Leadership Quarterly, 10, 129-144.
Ireland, R. D., ve Hitt, M. A. (1999). “Achieving and maintaining strategic competitiveness in the 21st century: The role of strategic leadership.” Academy of Management Perspectives, 13(1), 43-57.
Johnson, B., ve Stevens, J. J. (2001).” Exploratory and confirmatory factor analysis of the School Level Environment Questionnaire (SLEQ).” Learning Environments Research, 4(3), 325-344.
Kachchhap, S. L., ve Ong’uti, M. A. (2015). “Linking personality and strategic leadership to organizational identification.” International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 5(8), 243-256.
Kaya, N., ve Kesen, M. (2014). “İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları ve Örgüt Kültürü Tiplerinin Çalışan Performansı Üzerindeki Etkilerini İncelemeye Yönelik Ampirik Bir Çalışma.” Ekev Akademi Dergisi, 18(58), 97-122.
Kesen, M. (2015). “Örgütsel demokrasinin çalışan performansı üzerine etkileri: örgütsel özdeşleşmenin aracılık rolü.” Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 535-562.
Kirkman, B. L., ve Rosen, B. (1999). “Beyond self-management: Antecedents and consequences of team empowerment.” Academy of Management journal, 42(1), 58-74.
Korkut, A.E.(2014). Psikososyal Risk Faktörleri ve İnşaat Sektöründe Bir Çalışma, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Uzmanlık Tezi, Ankara.
Kotter, J.P. (1990), A Force for Change: How Leadership Differs from Management, New York, NY. The Free Press.
Kotze, M., ve Nel, P. (2015). “The influence of trait-emotional intelligence on authentic leadership.” SA Journal of Human Resource Management, 13(1), 1-9.
Kreiner, G. E. ve Ashforth, B. E. (2004). “Evidence Toward an Expanded Model of Organizational Identification.” Journal of Organizational Behavior, 25 (1),1-27.
Küçükoğlu, M. T. (2018). “The mediating role of green organizational culture between sustainability and green Innovation: A research in Turkish companies.” Business & Management Studies: An International Journal, 6(1), 64-85.
Lasswell, H. D. (1948). “The structure and function of communication in society.” The communication of ideas, 37(1), 136-39.
Lebas, M., ve Euske, K. (2002). “A conceptual and operational delineation of performance.” Business performance measurement: Theory and practice, 65-79.
Mael, F., ve Ashforth, B. E. (1992). “Alumni and their alma mater: A partial test of the reformulated model of organizational identification.” Journal of organizational Behavior, 13(2), 103-123.
Maqsood, A.(2011). Work Environmet,Burnout, Organizational Commitment and Role of Personal Variables as Moderators, Quaid-i Azam University, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Pakistan.
Martin, R., ve Epitropaki, O. (2001). “Role of organizational identification on implicit leadership theories (ILTs), transformational leadership and work attitudes.” Group processes & intergroup relations, 4(3), 247-262.
Miller, V.D., Allen, M., Casey M.K. ve Johnson, J.R. (2000). “Reconsidering the Organizational Identification Questionnaire.” Management Communication Quarterly, 13(4): 626-658.
Moriano, J. A., Molero, F., Topa, G., ve Mangin, J. P. L. (2014). “The influence of transformational leadership and organizational identification on intrapreneurship.” International Entrepreneurship and Management Journal, 10(1), 103-119.
Nunnally, J. C., ve Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory. New York, McGrawHill.
Okşit, Ç., ve Kılıç, G. (2019). “Hizmet içi Eğitimin Örgütsel Özdeşleşme ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Antalya'daki Beş Yıldızlı Otel İşletmeleri Örneği.” Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(1),46-70.
Özer, F., ve Tınaztepe, C. (2014). “Effect of strategic leadership styles on firm performance: A study in a Turkish SME.” Procedia-Social and Behavioral Sciences, 150, 778-784.
Pisapia, J., ve Reyes-Guerra, D. (2007). The strategic thinking questionnaire (STQ). Defray Beach, FL: Strategic Leadership International.
Popli, S., ve Rizvi, I. A. (2015). “Exploring the relationship between service orientation, employee engagement and perceived leadership style: a study of managers in the private service sector organizations in India.” Journal of Services Marketing, 29(1), 59-70.
Pratt, M. G. (1998). “Central questions in organizational identification.” Identity in organizations, 24(3), 171-207.
Quadri, H.A. (2018). “Strategic Innovation Leadership Framework for Sustainable Management of Electricity Distribution Company in Nigeria - Post Privatization.” PM World Journal, 7(3),1-13.
Reese, S. R. (2014). “Examining the Relationship between Organizational Identification and Learning Organization Dimensions: A Study of a US Franchise.” Management and Organizational Studies, 1(1), 7-20.
Santas, G., Isik, O., ve Demir, A. (2016). “The effect of loneliness at work; work stress on work alienation and work alienation on employees’ performance in Turkish health care institution.” South Asian Journal of Management Sciences, 10(2), 30-38.
Sartori, R. (2010). “Face Validity in Personality Tests: Psychometric Instruments and Projective Techniques in Comparison.” Quality & Quantity. 44(4), 749-759.
Saygılı, M., Özer, Ö., ve Öke, P.,(2019). “Örgütsel Özdeşleşme Ve Çalışan Performansının İncelenmesi: Bir Kamu Hastanesinde Uygulama.” Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 175-184.
Shamir, B., ve Kark, R. (2004). “A single‐item graphic scale for the measurement of organizational identification.” Journal of Occupational and Organizational Psychology, 77(1), 115-123.
Schermerhorn, J. R., Hunt, J. G., ve Osborn, R. N. (1995). Basic organizational behavior. Hobken, NJ: J. Wiley.
Schutte, N., ve Barkhuizen, N. (2016). “The Development of a Strategic Leadership Competency Measure for Public Sector Leaders–A Pilot Study.” Development, 2(3),21-29.
Shields, J., Brown, M., Kaine, S., Dolle-Samuel, C., North-Samardzic, A., McLean, P., ... ve Plimmer, G. (2015). Managing employee performance & reward: Concepts, practices, strategies. UK, Cambridge University Press.
Shrivastava, P., ve Nachman, S. A. (1989). “Strategic leadership patterns”. Strategic Management Journal, 10(S1), 51-66.
Smidts, A., Pruyn, A.T.H., ve Van Riel, C. B. (2001). “The impact of employee communication and perceived external prestige on organizational identification.” Academy of Management journal, 44(5), 1051-1062.
Sobel, M. E., (1982), Asymptotic confidence intervals for indirect effects in structural equation models. In S. Leinhardt (Ed.), Sociological Methodology, Washington, DC.
Sonnentag, S., Binnewies, C., ve Mojza, E. J. (2008). “Did you have a nice evening? A day-level study on recovery experiences, sleep, and affect.” Journal of Applied Psychology, 93(3), 674-684.
Sökmen, A. (2000). Ankara’daki Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Örgütsel Bağlılık ile İşgören Performansı Arasındaki İlişkinin Belirlenmesine Yönelik Ampirik Bir Araştırma. , Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
Şantaş, F., Uğurluoğlu, Ö., Kandemir, A., ve Çelik, Y. (2017). “Sağlık Çalışanlarında, örgütsel sinizm, iş performansı ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi.” İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 867-886.
Tajfel, H., ve Turner, J. C. (1979). An integrative theory of intergroup conflict. In. The social psychology of intergroup relations, 33-47.
Tarigan, J., ve Kraus, W. A. (2017). “The Impact of Strategic Leadership Program as ODI on the Usage Accounting Information System and Financial Performance.” Journal of Progressive Research in Social Sciences, 6(1), 410-421.
Taşdemir, B. (2017) Algılanan stratejik liderlik davranışı ve iş tatmini ilişkisi: Örgütsel bağlılığın aracılık rolü, Başkent üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi, Ankara.
Tepe Küçükoğlu, M. (2018). “Psikolojik Güçlendirme, İş Tatmini ve Çalışan Performansı Arasındaki İlişkiler: Türkiye’deki Üniversiteler Genelinde Bir Araştırma.” Verimlilik Dergisi, (3), 143-164.
Tokgöz, E., ve Seymen, A. (2013). “Örgütsel güven, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki: Bir devlet hastanesinde araştırma.” Öneri, 10(39), 61-76.
Tolman, E. C. (1943). “Identification and the postwar world.” The journal of abnormal and social psychology, 38(2), 141-148.
Tosun, M. (1981). Örgütsel Etkililik, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, Ankara.
Tsamitis, D. H. (2009). “An exploration of the influence of institutional factors and practices on organizational identification in students enrolled in transnational university partnership programs.” In EdMedia+ Innovate Learning,1303-1308.
Turunç, Ö., ve Çelik, M. (2010). “Çalışanların algıladıkları örgütsel destek ve iş stresinin örgütsel özdeşleşme ve iş performansına etkisi.” Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 183-206.
Van Knippenberg, D., ve Van Schie, E. C. (2000). “Foci and correlates of organizational identification.” Journal of occupational and organizational psychology, 73(2), 137-147.
Van Knippenberg, D., Van Knippenberg, B., De Cremer, D., ve Hogg, M. A. (2004). “Leadership, self, and identity: A review and research agenda.” The Leadership Quarterly, 15(6), 825-856.
Vincent-Höper, S., Muser, C., ve Janneck, M. (2012).” Transformational leadership, work engagement, and occupational success.” Career development international, 17(7), 663-682.
Viswesvaran, C., ve Ones, D. S. (2000). “Perspectives on models of job performance.” International Journal of Selection and Assessment, 8(4), 216-226.
Walumbwa, F. O., Mayer, D. M., Wang, P., Wang, H., Workman, K., ve Christensen, A. L. (2011). “Linking ethical leadership to employee performance: The roles of leader–member exchange, self-efficacy, and organizational identification.” Organizational behavior and human decision processes, 115(2), 204-213.
Walumbwa, F. O., ve Hartnell, C. A. (2011). “Understanding transformational leadership–employee performance links: The role of relational identification and self‐efficacy.” Journal of occupational and organizational psychology, 84(1), 153-172.
Yaman, T. (2011). Yöneticilerin Paternalist (Babacan) Lider Davranışlarının Çalışanların Örgütsel Özdeşleşmelerine, İş Performanslarına ve İşten Ayrılma Niyetlerine Etkisi: Özel Sektörde Uygulama, Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
Ying, Z. (2012). The Impact of Performance Management System on Employee Performance. University of Twente, Unpublished Master Thesis, Netherlands.
Zhu, W., Avolio, B. J., ve Walumbwa, F. O. (2009). “Moderating role of follower characteristics with transformational leadership and follower work engagement.” Group & Organization Management, 34(5), 590-619.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Meltem Akca
0000-0001-5544-5929
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

28 Nisan 2020

Gönderilme Tarihi

21 Eylül 2019

Kabul Tarihi

20 Nisan 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 34

DOI

https://doi.org/10.14520/adyusbd.623061

IZ

https://izlik.org/JA78KT75ZD

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Akca, M. (2020). Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 34, 206-237. https://doi.org/10.14520/adyusbd.623061

AMA

1.Akca M. Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2020;(34):206-237. doi:10.14520/adyusbd.623061

Chicago

Akca, Meltem. 2020. “Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy 34: 206-37. https://doi.org/10.14520/adyusbd.623061.

EndNote

Akca M (01 Nisan 2020) Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 34 206–237.

IEEE

[1]M. Akca, “Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy 34, ss. 206–237, Nis. 2020, doi: 10.14520/adyusbd.623061.

ISNAD

Akca, Meltem. “Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 34 (01 Nisan 2020): 206-237. https://doi.org/10.14520/adyusbd.623061.

JAMA

1.Akca M. Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2020;:206–237.

MLA

Akca, Meltem. “Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy 34, Nisan 2020, ss. 206-37, doi:10.14520/adyusbd.623061.

Vancouver

1.Meltem Akca. Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 01 Nisan 2020;(34):206-37. doi:10.14520/adyusbd.623061

Cited By

THE MEDIATING ROLE OF WORK ENGAGEMENT ON THE EFFECT OF AGILE LEADERSHIP BEHAVIOR PERCEIVED BY HOTEL EMPLOYEES ON THE LEVEL OF ORGANIZATIONAL IDENTIFICATION: ANTALYA CASE

Alanya Akademik Bakış

https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.1070939

Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Stratejik Liderlik, Performans Ve Örgütsel Özdeşleşme: Havacılık İşletmesi Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

THE MEDIATING ROLE OF WORK ENGAGEMENT ON THE EFFECT OF AGILE LEADERSHIP BEHAVIOR PERCEIVED BY HOTEL EMPLOYEES ON THE LEVEL OF ORGANIZATIONAL IDENTIFICATION: ANTALYA CASE

THE EFFECT OF STRATEGIC LEADERSHIP ON ORGANIZATIONAL IDENTIFICATION: A RESEARCH ON EL-MUSTANSIRIYA UNIVERSITY EMPLOYEES

The Impact of Strategic Leadership on Employee Performance: A Study of the Aviation Industry

Exploring the Influence of Strategic Leadership on Employee Performance in the Aviation Sector