Psychological Capital, Work-Life Balance, and FOMO: An Empirical Model Analysis
Öz
With the rapid advancement of digitalization, individuals’ psychological resources, their efforts to maintain a balance between work and private life, and their behavioral tendencies toward digital environments have become increasingly complex. This study aims to examine the relationships among psychological capital, work–life balance, and fear of missing out (FOMO) within the framework of an empirical model. The research was designed based on a quantitative approach, and a relational survey model was employed. The sample consists of 461 academic and administrative staff working at Kırşehir Ahi Evran University and Kırıkkale University. Data were collected through a survey method, and descriptive statistics, reliability and validity analyses, correlation, regression, and independent samples t-test were utilized in the analysis process. The findings reveal a negative and significant relationship between psychological capital and FoMO, while a positive and significant relationship was identified between work–life balance and FOMO. In contrast, no significant relationship was found between psychological capital and work–life balance. Additionally, the inter-institutional comparison indicates a significant difference only in terms of the work–life balance variable. Overall, the results suggest that psychological capital functions as a protective resource in mitigating the psychosocial pressures generated by digitalization, whereas FOMO emerges as a factor that challenges the maintenance of work–life balance.
Anahtar Kelimeler
Psychological Capital, Work-Life Balance, FOMO
Psikolojik Sermaye, İş-Yaşam Dengesi ve FOMO: Ampirik Model Analizi
Öz
Dijitalleşmenin hız kazanmasıyla birlikte bireylerin psikolojik kaynakları, iş ve özel yaşam arasındaki dengeyi kurma süreçleri ve dijital ortamlara yönelik davranışsal eğilimleri karmaşık bir yapı kazanmıştır. Bu araştırma, psikolojik sermaye, iş-yaşam dengesi ve gelişmeleri kaçırma korkusu (FOMO) arasındaki ilişkileri ampirik bir model çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma nicel yöntem temelinde tasarlanmış olup, ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi ve Kırıkkale Üniversitesi bünyesinde görev yapan toplam 461 akademik ve idari personel oluşturmaktadır. Veriler anket yöntemiyle toplanmış; analiz sürecinde betimsel istatistikler, güvenirlik ve geçerlilik analizleri, korelasyon, regresyon ve t-testi analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular, psikolojik sermaye ile FOMO arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunduğunu, iş-yaşam dengesi ile FOMO arasında ise pozitif yönlü anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermektedir. Buna karşılık psikolojik sermaye ile iş-yaşam dengesi arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Ayrıca kurumlar arası karşılaştırmada yalnızca iş-yaşam dengesi değişkeninde anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Bulgular genel olarak değerlendirildiğinde, psikolojik sermayenin dijital çağın oluşturduğu psikososyal baskıları dengelemede koruyucu bir rol üstlendiği; buna karşılık FOMO’nun iş-yaşam dengesini zorlayıcı bir unsur olarak öne çıktığını göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
iş-yaşam dengesi, Psikolojik Sermaye, FOMO