TÜRKİYE’DE ÜÇÜNCÜ BASAMAK BİR SEVK MERKEZİNDEKİ YASAL İSTEMLİ DÜŞÜK VAKALARININ İNCELENMESİA REVIEW OF LEGAL INDUCED ABORTIONS IN A TERTIARY REFERRAL CENTER IN TURKEY
Öz
Amaç: Türkiye’de gebeliğin başlangıcından 10. haftaya kadar isteğe bağlı düşük yasaldır. İstenmeyen gebelikler, doğum kontrol hizmetlerindeki boşluklar ve bu hizmetlerin kullanımına ait eğilimleri izlemek açısından düşük insidansının periyodik olarak değerlendirilmesi önemlidir. Bu çalışmada, üçüncü basamak bir sevk merkezinin bir yıllık bir süreye ait istemli düşük verileri analiz edilmiştir.
Materyal ve Metot: Hastanemizde bir yıllık bir süre içinde gerçekleştirilen toplam 1.500 istemli düşük vakası geriye dönük olarak analiz edilmiştir. Yaş, gebelik sayısı, doğum sayısı, iki gebelik arasında geçen süre verileri kaydedildi. Hastaların eğitim seviyeleri, düşükten önceki doğum kontrol yöntemi ve düşükten önceki obstetrik anamnezleri medikal kayıtlarından temin edildi. İki eğitim kategorisi (ilköğretim veya daha az ve ortaöğretim veya daha yüksek) kullanıldı.
Bulgular: Ortalama gebelik süresi 54,5 ± 5,3 gündü. Hastaların yaş ortalaması 31,8 ± 6,5 yıldı. Medyan parite 2 (0-11) olarak bulundu. İstemli düşükten önce kullanılan doğum kontrol yöntemi vakaların %17,1’inde prezervatif, %8,2’sinde kombine hormonal doğum kontrol hapı ve %59,7’sinde diğer yöntemlerdi (genellikle doğal yöntemler ve geri çekme). Kadınların %8’i herhangi bir doğum kontrol yöntemi kullanmamıştı. Gebeliklerin %24’ü doğum kontrol yönteminin hatalı kullanımı veya başarısız olmasına bağlıdır. Kadınların %97’si düşükten sonra bir doğum kontrol yöntemi kullanmaya karar vermiştir. İstemli düşük işlemi gerçekleştirilen kadınların sadece %30,3’ü yüksek eğitim seviyelerine sahipti.
Sonuç: Eğitim seviyesinin ve doğum kontrol yöntemi kullanımının etkililiğinin yükseltilmesi, istemli düşük sayısının azaltılmasına yönelik temel müdahale alanları olabilir.
Anahtar Kelimeler: İstemli düşük, yasal, Türkiye
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Shah IH, Ahman E. Unsafe abortion differentials in 2008 by age and developing country region: high burden among young women. Reprod Health Matters. 2012 Jun;20(39):169-73. 2. The Population Planning Law. Law No. 2827 of 24 May 1983. 3. Avşar F. Anomalili fetusun hakları. Rahim tahliyesi, ana-baba hakkı. T Klin J Gynecol Obst 2003;13:89-90. 4. Nguyen PH, Budiharsana MP. Receiving voluntary family planning services has no relationship with the paradoxical situation of high use of contraceptives and abortion in Viet Nam: a cross sectional study. BMC Womens Health. 2012;12(1):14. 5. Bendavid E, Avila P, Miller G. United States aid policy and induced abortion in sub-Saharan Africa. Bull World Health Organ. 2011;89:873-880C. 6. Benson J, Andersen K, Samandari G. Reductions in abortion-related mortality following policy reform: evidence from Romania, South Africa and Bangladesh. Reprod Health. 2011;8:39. 7. Erfani A. Induced abortion in Tehran, Iran: estimated rates and correlates. Int Perspect Sex Reprod Health. 2011;37:134-42.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Şule Özel
SAGLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, DR.ZEKAİ TAHİR BURAK UYGULAMA MERKEZİ
Türkiye
Yaprak Üstün
Dr. Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Eylül 2017
Gönderilme Tarihi
10 Nisan 2017
Kabul Tarihi
19 Temmuz 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 50 Sayı: 1