Lateral Malleol Kırıkları Tespitinde İki Farklı Plak Uygulama Yönteminin Karşılaştırılması
Öz
Amaç: Bu çalışmada lateral malleol Tip B kırığı posterolateralden anti-glide plaklama tekniği veya lateralden nötralizasyon plağı tekniği ile tedavi edilen hastalar değerlendirilerek iki yöntemin fonksiyonel ve klinik sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Kasım 2016 – Haziran 2017 tarihleri arasında supinasyon-eksternal rotasyon yaralanması ile oluşan Weber Tip B lateral malleol kırıkları plak ve vida tespiti ile tedavi edilen 37 hasta değerlendirildi. İki farklı plak uygulama tekniği fonksiyonel skorlar, klinik sonuçlar ve komplikasyonlar açısından kıyaslandı.
Bulgular: Ortalama yaş 43,7 (19-69) idi. Hastaların 21 (%56,8)’inin cerrahisinde lateralden anatomik kilitli plak kullanılırken; 16 (%43,2)’sının cerrahisinde posterolateralden tübüler plak tercih edildi. Tüm hastaların kırıkları ek müdahale gerekmeksizin kaynadı. Anti-glide plak tercih edilen Grup 2’deki hastaların 12. aydaki AOFAS sonuçları istatistiksel olarak daha yüksekti (P<0,01). Gruplar arasında 6. ayda iki ayak bileği eklem hareket açıklıkları farkı, ameliyat öncesi ve 12. aydaki LEFS skoru, 3 ve 6. ay AOFAS skoru ve komplikasyonlar yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (P>0,05). Grupların kendi içinde ameliyat öncesi LEFS skoru ile 12. aydaki LEFS skoru arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (P=0,49, 0,56). Grup 1’deki lateralden anatomik plak kullanılan hastalarda daha fazla vida kullanıldığı görüldü (P<0,001).
Sonuç: Anatomik pozisyonda kaynamanın gerektiği lateral
malleol kırıklarının tedavisi için iki plak vida tespit yöntemi de iyi klinik
sonuçlarla iyileşme sağlamaktadır. Sıklıkla kullanılan lateralden anatomik
kilitli plakla tespit yöntemine göre kendine özgü avantajları olan
posterolateralden anti-glide plak tekniği düşük komplikasyon oranı ve daha iyi
fonksiyonel sonuçlar ile Weber Tip B lateral malleol kırıkları cerrahisinde
öncelikli tercih edilebilecek yöntem olduğunu düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Kannus P, Niemi S, Parkkari J, Palvanen M. Epidemiology of adulthood injuries: a quickly changing injury profile in Finland. J Clin Epidemiol. 2001;54(6):597-602.
- Michelsen JD, Ahn UM, Helgemo SL. Motion of the ankle in a simulated supination-external rotation fracture model. J Bone Joint Surg Am. 1996;78(7):1024-31.
- Hughes JL, Weber H, Willenegger H, Kuner EH. Evaluation of ankle fractures: non-operative and operative treatment. Clin Orthop Relat Res. 1979(138):111-9.
- Ali MS, McLaren CA, Rouholamin E, O'Connor BT. Ankle fractures in the elderly: nonoperative or operative treatment. J Orthop Trauma. 1987;1(4):275-80.
- Phillips WA, Schwartz HS, Keller CS, Woodward HR, Rudd WS, Spiegel PG, et al. A prospective, randomized study of the management of severe ankle fractures. J Bone Joint Surg Am. 1985;67(1):67-78.
- Schaffer JJ, Manoli A, 2nd. The antiglide plate for distal fibular fixation. A biomechanical comparison with fixation with a lateral plate. J Bone Joint Surg Am. 1987;69(4):596-604.
- Michelson JD. Fractures about the ankle. J Bone Joint Surg Am. 1995;77(1):142-52.
- Lindsjo U. Classification of ankle fractures: the Lauge-Hansen or AO system? Clin Orthop Relat Res. 1985(199):12-6.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hakan Yolaçan
0000-0002-2449-9745
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Mart 2018
Gönderilme Tarihi
22 Temmuz 2018
Kabul Tarihi
26 Temmuz 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 51 Sayı: 1